Ανοίγει ο δρόμος…

Είναι ωραίο τουρνουά τένις το Ρολάν Γκαρός. Ιστορικό. Αλλά συνάμα και πολύ ενδιαφέρον στην παρακολούθησή του από τον θεατή. Λόγω της επιφάνειας (χώμα) δεν έχει αυτές τις γρήγορες εναλλαγές που προκύπτουν στο Γουίμπλεντον ή στο Αυστραλιανό Οπεν, οι φίλοι του αθλήματος το απολαμβάνουν και εντέλει υπάρχει και μεγάλη δόση τακτικής από τους παίκτες.

Ασφαλώς, βλέπουμε και αστέρες. Εως πέρυσι, τον εξής… έναν! Γιατί το Ρολάν Γκαρός είναι το τουρνουά του Ναδάλ. Λες και δεν έχει αντίπαλο, έτσι λειτουργεί στη χωμάτινη επιφάνειά του ο ισπανός θρύλος των κορτ. Από το 2005 και δώθε, 14 τίτλοι για τον Ναδάλ. Δηλαδή, κάτι σαν να λέμε… αυτός και οι άλλοι! Σχεδόν μόνος του, αληθινός αντίπαλος ο εαυτός του! Τώρα τα χρόνια πέρασαν, οι τραυματισμοί κάνουν συχνότερα την εμφάνισή τους, ο Ναδάλ θέλει να παρατείνει την αθλητική του ζωή έως το 2024 και άρα κάνει εκπτώσεις όταν δεν είναι 100% έτοιμος να αγωνιστεί. Πριν από λίγες ημέρες δήλωσε το «δεν πάω φέτος στο Παρίσι» και προφανώς οι αντίζηλοι αναθάρρησαν. Είναι αρκετοί όσοι αναμένουν στην… ουρά ώστε να κερδίσουν λάμψη στην Πόλη του Φωτός. Ας μη μείνει κάποιος στον «πολύ» Νόβακ Τζόκοβιτς. Αλλά στο πολυδιαφημισμένο Γαλλικό Οπεν έχει την ευκαιρία του ο Στέφανος Τσιτσιπάς. Καλός είναι ο έλληνας τενίστας στο χώμα, φανερώνει τις ικανότητες και το ταλέντο του, διεκδικεί πόντους με πάθος και κάποτε πρέπει να φτάσει ψηλά σε ένα Γκραν Σλαμ. Ναι, τον έχουμε δει σε τελικό, αλλά το ζητούμενο είναι να βγει… φωτογραφία την επόμενη ημέρα. Ξέρετε πού… Με το τρόπαιο αγκαλιά και έχοντας φόντο τον Πύργο του Αϊφελ. Ηρθε, άραγε, η μεγάλη στιγμή (του);