Η Τσαπανίδου και μια παραίτηση {LF}που χάθηκε και στη μετάφραση

Με την Πόπη Τσαπανίδου χαθήκαμε… Στη μετάφραση. Διότι εμφανίστηκε, μετά το «τριήμερο πένθος» (που το τράβηξε σε τετραήμερο), χθες για να διαψεύσει τις πληροφορίες που την ήθελαν να έχει καταθέσει την παραίτησή της από τη θέση της εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ από το βράδυ της Κυριακής. Η Τσαπανίδου «ξεκαθάρισε» λοιπόν (στον Αnt1) ότι «δεν έθεσα καμία παραίτηση στη διάθεση του προέδρου, αλλά αμέσως μετά το αποτέλεσμα, στην πρώτη διάσκεψη που κάναμε για να δούμε πώς πήγαν τα πράγματα, έθεσα εαυτόν στη διάθεση του κόμματος και του προέδρου, όπως νομίζω ότι θα έπρεπε να κάνει στη θέση μου κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και αντιλαμβάνεται ότι φέρει κομμάτι της ευθύνης». Προσέξτε τη διατύπωση: «Εθεσα εαυτόν στη διάθεση του κόμματος και του προέδρου». Αυτό που όλοι οι υπόλοιποι, σε απλά ελληνικά, το αναφέρουμε ως μια παραίτηση, προφορική, που δεν έγινε δεκτή. Τόσο απλά επιβεβαίωσε πλήρως όσα κυκλοφορούσαν, επιμένοντας ότι τα διαψεύδει. Η μόνη απορία που απέμεινε είναι πώς γίνεται τόσα χρόνια να μην έχουν μάθει στην Κουμουνδούρου ότι αυτά τα παιχνίδια με τη γλώσσα δεν ωφελούν.

Ρεκτιφιέ στην επικοινωνία

Για τη δικαιοσύνη του πράγματος, πάντως, να πω ότι η Τσαπανίδου είναι σωστή όταν αναφέρεται στον εαυτό της ως άνθρωπο που αντιλήφθηκε ότι φέρει μέρος της ευθύνης. Εκ του ρόλου της, δηλαδή. Αλλά, πέραν του τυπικού, αυτή την άποψη έχουν και κάποιοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ που ρίχνουν ευθύνες στην επικοινωνιακή ομάδα για τα «λάθος μηνύματα» των εκλογών, «λάθος χειρισμούς» στα ΜΜΕ, ακόμη και για την εκπρόσωπο Τύπου προσωπικά, υπό την έννοια ότι θεωρούν «θολό» τον συμβολισμό της επιλογής της από τον Αλέξη Τσίπρα. Σε κάθε περίπτωση, το επικοινωνιακό σκέλος της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει της δεύτερης κάλπης θα περάσει από ρεκτιφιέ, ενώ θα πέσει και αυστηρή γραμμή για την εκπροσώπηση στα τηλεοπτικά πάνελ. Διόλου τυχαία κι ο Τσίπρας στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή αναφέρθηκε εμφατικά σε «λάθη» και «αστοχίες».

Ψυχανάλυση
για τον Ξυδάκη

Επειδή όμως ανέφερα τις «αστοχίες» που θέλει να… κόψει μαχαίρι ο Τσίπρας, οφείλω να επιστρέψω στις χθεσινές δηλώσεις της Τσαπανίδου και την απάντησή της για τα σχόλια του Νίκου Ξυδάκη περί ψηφοφόρων «θυρωρών της νύχτας» με «Σύνδρομο της Στοκχόλμης». Διότι η Τσαπανίδου – άρα η Κουμουνδούρου – δεν θέλησε να τον αδειάσει. Τα μάσησε λέγοντας «δεν είναι σωστές δηλώσεις αυτές, απλά σε ανθρώπινο επίπεδο τις δικαιολογώ» και κάνοντας λόγο για θυμό και στάδια του πένθους κι άλλα τέτοια ψυχαναλυτικά που μάλλον τους αρέσουν τελευταία. Συμπεραίνω, πάντως, ότι δεν θεωρήθηκε αρκετά «λάθος» κι «αστοχία» αυτό του Ξυδάκη, εξού κι η δικαιολόγηση.

Γκρέιπφρουτ
μετά τους όρκους

Σεμνά και ταπεινά έγινε χθες η ορκωμοσία των υπουργών της υπηρεσιακής κυβέρνησης, με τους περισσότερους να ορκίζονται με θρησκευτικό όρκο – όχι όμως από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο που όρκισε μόνο τον υπηρεσιακό Πρωθυπουργό Ιωάννη Σαρμά λόγω και της πολύ καλής προσωπικής τους σχέσης, όπως μαθαίνω. Με πολιτικό όρκο ορκίστηκε (ξανά) η υπηρεσιακή υπουργός Εσωτερικών Καλλιόπη Σπανού και ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δανιήλ Εσδράς. Και η τελετή έληξε ησύχως, αφού προσφέρθηκαν μόνο χυμοί πορτοκάλι ή γκρέιπφρουτ. Εξάλλου, οι νέοι υπουργοί είχαν να πάνε αμέσως μετά στο Μαξίμου για την πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Η «γραμμή»
της Νοτοπούλου

Ας επιστρέψω όμως στις (κατανοητές) συριζαϊκές γκρίνιες… Ακουσα μπόλικη ενόχληση για συγκεκριμένες υποψηφιότητες που προωθήθηκαν έναντι άλλων. Τρανταχτό παράδειγμα, η δυσφορία για τις χαμηλές επιδόσεις του σημαντικού γιατρού και καθηγητή της Σορβόννης Γρηγόρη Γεροτζιάφα, που ήθελε να βοηθήσει ο άνθρωπος το κόμμα και να κατέβει με σταυρό στην Α’ Θεσσαλονίκης και βρέθηκε να παλεύει ολομόναχος χωρίς καμιά στήριξη και γραμμή υπέρ του από τα «κεντρικά». Αντ’ αυτού, από τους πρωτοεμφανιζόμενους εξελέγη δεύτερη στην κατάταξη η Ράνια Θρασκιά, με λίγες εκατοντάδες σταυρούς διαφορά από την πρώτη Κατερίνα Νοτοπούλου. Θεσσαλονικιός φίλος της στήλης μού έλυσε, πάντως, την απορία για την εντυπωσιακή επίδοση της πρώην τηλεπαρουσιάστριας: η Νοτοπούλου την είχε πάρει «αγκαζέ» σε όλη την προεκλογική εκστρατεία και έδινε «γραμμή» να τη σταυρώσουν μαζί της.

Βάζουν «χαλινάρι»
στις ενορίες

Ας μείνω στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, γιατί εκεί θα παιχθεί μια μεγάλη μάχη προεκλογική, αυτή που αφορά το κόμμα ΝΙΚΗ. Σας έγραφα προ ημερών για τον διακαή πόθο του Κυριάκου Βελόπουλου να το περιορίσει, για ευνόητους λόγους, αλλά το «χοντρό» παρασκήνιο είναι το ενδοεκκλησιαστικό. Διότι δεν είναι λίγοι οι ιερωμένοι που έχουν ενοχληθεί και έχουν αρχίσει την προσπάθεια αποδόμησης από τα μέσα, ζητώντας την παρέμβαση της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης (που έχει κι αυτή τα δικά της εσωτερικά θέματα) για να καταγγείλει και να «μαζέψει» τις ενορίες που κάνουν κανονικότατη προεκλογική καμπάνια υπέρ του. Εκκλησιαστικές πηγές, πάντως, με βεβαιώνουν πως το ζήτημα αποτελεί πρόβλημα για την ιεραρχία. Ενώ, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με τις δύο μονές του Αγίου Ορους, διάφορες «γλώσσες» στον Βορρά δεν αποκλείουν το θέμα να απασχολήσει και τις ΗΠΑ, αφού μιλάμε για μοναστήρια που έχουν γνωστές σχέσεις και με ρώσους κυβερνητικούς.

«Σχισματικά»

Στο μεταξύ, υπήρξε παρέμβαση κι ενός ακόμη επισκόπου, του Οικουμενικού Πατριαρχείου αυτή τη φορά, του μητροπολίτη Προικονήσου Ιωσήφ, με ανάρτησή του στην οποία υπονοεί ευθέως πως η ΝΙΚΗ στηρίζεται από τον «σχισματικό και καθαιρετέο» από το Συνοδικό Δικαστήριο ιερέα και πρώην καθηγητή του ΑΠΘ Θεόδωρο Ζήση – ο οποίος, πάντως, τη στηρίζει δημοσίως.