Ενας… βουβός τελικός!

Εδώ και περίπου 20 χρόνια οι τελικοί του Κυπέλλου διεξάγονται σαββατόβραδο. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Λες και ο στόχος των διοικητικών της Ομοσπονδίας ήταν να γίνουμε… Αγγλία. Σίγουρα, όμως,
απέκτησε αίγλη ο θεσμός, φύγαμε από την πατροπαράδοτη Κυριακή των αγώνων πρωταθλήματος και ασφαλώς οι περισσότεροι δέχθηκαν την καινοτομία με ικανοποίηση.

Τι συμβαίνει φέτος; Εχουμε, απόψε στον Βόλο, έναν τελικό… βουβό. Πόσοι και ποιοι ασχολούνται; Μεσούσης της εβδομάδας, πολύ λιγότεροι σε σχέση με ένα Σαββατοκύριακο. Ας μην ειπωθεί ότι «για όλα ευθύνονται οι εκλογές». Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Ο προγραμματισμός των υπευθύνων έπεσε στα βράχια, τα πηγαινέλα για την έδρα του τελικού όντως άφησαν εποχή και θα μνημονεύονται για χρόνια, οπότε διοργανώνεται ένας αγώνας με πολλά αγκάθια. Γιατί ακόμη και χθες ο Δήμος Βόλου έστελνε προειδοποιητικά μηνύματα και έδειχνε να φοβάται το ενδεχόμενο επεισοδίων.

Οσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, είναι ξεκάθαρο πως όλοι έχουν στραμμένο στο Πανθεσσαλικό το ενδιαφέρον τους. Εννοείται όχι μόνον οι δύο μονομάχοι. Ο ΠΑΟΚ δε, ολότελα διαφορετικός σε σχέση με τους (πρόσφατους) απανωτούς τελικούς που έδινε απέναντι στην ΑΕΚ και έβγαινε νικητής, μοιάζει να έχει ψυχολογία στα τάρταρα. Να φταίει η όχι καλή κατάληξη της αγωνιστικής σεζόν; Ορισμένοι νιώθουν πως έχει κλείσει ο κύκλος τους και επίκεινται αλλαγές στην ομάδα; Ή μήπως αντιλαμβάνονται πως η ισχύς του Δικεφάλου δεν έχει σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και τους πανηγυρισμούς είτε στον Βόλο είτε στο ΟΑΚΑ; Το πώς θα ολοκληρώσει, κατά τα φαινόμενα, την καριέρα του ο Βιεϊρίνια, σίγουρα παραμένει ζητούμενο.

Στον αντίποδα η ΑΕΚ, έχει να κατακτήσει νταμπλ από το ’78. Οπως και κάθε φορά που φτάνει σε αυτό, έχει αντίπαλο τον ΠΑΟΚ! Οσοι αγωνίστηκαν έχουν μεγαλώσει πολύ. Ο Μίμης δεν ζει. Ο Καίσαρας έχει «φύγει».  Εκείνη τη βραδιά του Ιουνίου σημείωσε ένα γκολ και έφτιαξε με χορευτική ενέργεια το άλλο για το 2-0 του Θωμά Μαύρου ο ξεχωριστός Ντούσαν Μπάγεβιτς και γενικά ήταν ένα… άλλο ποδόσφαιρο. Τότε, με γεμάτες εξέδρες στο Γ. Καραϊσκάκης. Τώρα, με άδειες και μόνο με περίπου 100 άτομα στο Πανθεσσαλικό. Σημεία των καιρών. Δεν έχουν, πλέον, νόημα τα ευχολόγια. Αλλά οι πράξεις. Ωστε να δούμε το ποδόσφαιρο που αξίζει να παρακολουθούν οι έλληνες φίλαθλοι και κυρίως κάτω από ευρωπαϊκές συνθήκες. Μάλλον, δεν είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό αυτό. Εκτός αν κάποιοι χαμογελούν αυτάρεσκα με τις εικόνες που θα υπάρχουν το βράδυ στη Μαγνησία.