Το μεγαλύτερο ρίσκο στην προεκλογική περίοδο

Σύμφωνα με έναν άνθρωπο της προεκλογικής καμπάνιας του Πρωθυπουργού το μεγαλύτερο ρίσκο που πήρε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε αυτή την προεκλογική περίοδο ήταν η δήλωσή του ότι «την Κυριακή 21 Μαΐου η ΝΔ θα είναι πρώτο κόμμα και ο Ολυμπιακός θα αγωνιστεί στον τελικό της Ευρωλίγκας για να φέρει στην Ελλάδα το τρόπαιο». Το είπε πρώτη φορά σε μια περιοδεία του στον Πειραιά και το επανέλαβε και στη συνέχεια σε κάθε ευκαιρία. Το ρίσκο εν προκειμένω δεν είχε να κάνει με την πρόβλεψή του για την πρωτιά της ΝΔ αλλά για την πρόκριση του Ολυμπιακού. Στην εποχή που το Διαδίκτυο κατακλύζεται από χολερικά σποτ ο Μητσοτάκης θα γινόταν την Παρασκευή το βράδυ το απόλυτο αντικείμενο χλευασμού και θα επανερχόταν η παλιά χιλιοτραγουδισμένη επισήμανση για την γκαντεμιά των Μητσοτάκηδων κ.λπ. Αλλά ο Ολυμπιακός απέκλεισε τη Μονακό. Και οι περίφημες προβλέψεις του Πρωθυπουργού δεν έγιναν αντικείμενο χλευασμού είκοσι τέσσερις ώρες (μόνο…) πριν από τις εκλογές.

Ρίσκο

Γιατί ο Μητσοτάκης το πήρε αυτό το ρίσκο; Γιατί ένα άγχος απέναντι στη στάση των οπαδών του Ολυμπιακού το έχει καιρό τώρα. Οσο κι αν οι επικοινωνιολόγοι του λένε πως τα παράπονα των οπαδών για όσα συμβαίνουν στα γήπεδα δεν επηρεάζουν την ψήφο τους στις εθνικές εκλογές, ένας άγιος φόβος υπάρχει πάντα. Οπότε ο Πρωθυπουργός θέλησε σε κάθε ευκαιρία να θυμίσει ότι είναι Ολυμπιακός. «Πιο πολύ από όσο θέλησε να θυμίσει ότι είναι νεοδημοκράτης» μου λένε και το σταματάω εδώ γιατί θα με κυνηγάει ο Γιώργος Παπαχρήστος που μπαίνω στα χωράφια του…

Ευτυχής

Για τους δημοσιογράφους του Sky Sports «δεν υπήρξε στην Αγγλία το Σάββατο το βράδυ πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από τον ιδιοκτήτη της Νότιγχαμ Ευάγγελο Μαρινάκη»! Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση τον προλόγισαν όταν μετά τη νίκη της Φόρεστ επί της Αρσεναλ με 1-0 του πήραν δηλώσεις για την παραμονή της ομάδας του Νότιγχαμ. Είναι αξιοσημείωτο πως η μια ομάδα του Μαρινάκη έκρινε το ελληνικό πρωτάθλημα (ο Ολυμπιακός κερδίζοντας τον ΠΑΟ) και η άλλη το αγγλικό πρωτάθλημα: η Μάντσεστερ Σίτι βλέποντας την Αρσεναλ να χάνει από τη Φόρεστ το Σάββατο κατέκτησε και μαθηματικά το τέταρτο της πρωτάθλημα τα πέντε τελευταία χρόνια. Το συμπέρασμα της ιστορίας είναι πως αν θες να διεκδικήσεις το πρωτάθλημα καλύτερα να μην έχεις αντίπαλο ομάδα του Μαρινάκη τις τελευταίες αγωνιστικές. Στην Ελλάδα το ξέρουμε, αλλά το έμαθαν και οι Αγγλοι.

Ορεξη

Στις δηλώσεις του ο Μαρινάκης έδειξε ευτυχία και ανακούφιση: η παραμονή της Νότιγχαμ είναι μεγαλύτερο κατόρθωμα από την άνοδό της στην κατηγορία διότι ο ανταγωνισμός για τη «σωτηρία» έγινε με ομάδες με τεράστια ιστορία (και επιτυχίες) που λέγονται Λέστερ, Λιντς, Εβερτον, Σαουθάμπτον κ.λπ. Ο Μαρινάκης αποφεύγει τις δηλώσεις, αλλά έκανε μια εξαίρεση διότι προφανώς περίμενε τη στιγμή για να πει πολλά: και για να ευχαριστήσει προπονητές, παίκτες και οπαδούς, αλλά και για να μιλήσει για «ένα είδος κακοπροαίρετης κριτικής στην οποία η ομάδα απάντησε». Επειδή τον είδα με όρεξη και διάθεση περιμένω με ενδιαφέρον τη συνέντευξη που έχει προαναγγείλει και για την αποτίμηση του ελληνικού πρωταθλήματος. Που λογικά θα γίνει μετά τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος.

Μάνα

Παγκόσμιο θέμα έγινε στο μεταξύ ο καβγάς του Στέφανου Τσιτσιπά με τη μητέρα του σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση στον επεισοδιακό ημιτελικό του Open της Ρώμης, τον οποίο ο έλληνας πρωταθλητής έχασε από τον άσπονδο φίλο του Ντανίιλ Μεντβέντεφ με 2-0 (7-5, 7-5). Θα έλεγα πως ο Τσιτσιπάς είναι τυχερός γιατί ο καβγάς έγινε στα ελληνικά, που λίγοι καταλαβαίνουν. Κι όσο κι αν τα διεθνή ΜΜΕ απέδωσαν τους διαλόγους (κανονικότατα και χωρίς αστερίσκους) το να μη σε ακούνε να βρίζεις τη μάνα σου χυδαία κακό δεν σου κάνει – έστω κι αν όλοι καταλαβαίνουν ότι την έβρισες. Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που ο Στέφανος καβγαδίζει με τους ανθρώπους του box του και δεν είναι και η πρώτη φορά που ένας τενίστας τσακώνεται δημοσίως με τη μάνα του: το έκανε πέρυσι ο Ρούνε στο Ρολάν Γκαρός όταν της ζήτησε να φύγει από το γήπεδο. Αλλά οι καβγάδες του έλληνα πρωταθλητή με τον πατέρα του Απόστολο είναι συνηθισμένοι καβγάδες ανάμεσα σε ένα παίκτη και τον προπονητή του. Κι ο Ρούνε είναι 19 χρόνων – ο Τσιτσιπάς θα έπρεπε να είναι λιγότερο νευρικός και πιο εγκρατής. Οσο κι αν καταλαβαίνω πως το να του δίνει η μάνα του οδηγίες μιλώντας στα ρωσικά (!), όταν ο αντίπαλός του είναι Ρώσος είναι κάτι που μπορεί να τον βγάλει από τα ρούχα του.

Ρώμη

Οπως και να ‘χει ο Τσιτσιπάς έχασε έναν ακόμα ημιτελικό σε τουρνουά Master, μολονότι μάλιστα στο τουρνουά της Ρώμης έπαιξε μετά από καιρό πολύ καλό τένις. Αυτό, σε συνδυασμό με τα νεύρα του δεν είναι πολύ καλό σημάδι ενόψει του Ρολάν Γκαρός στο οποίο απόντος του Ράφα Ναδάλ είχε περιθώρια για διάκριση. Ο Κάρλος Αλκαράθ, από σήμερα νούμερο 1 στον κόσμο, είπε πρόσφατα ότι ο ίδιος, ο Τσιτσιπάς και ο Τζόκοβιτς είναι τα μεγάλα φαβορί στο Παρίσι. Αλλά για να έχει τύχη σε ένα τουρνουά γεμάτο σκληρούς μαραθώνιους ο Τσιτσιπάς πρέπει να παίξει όσο καλά τον είδαμε στην Αυστραλία στην αρχή της σεζόν. Εκτοτε έκανε βήματα πίσω. Κι όσο κι αν φταίει και μια χειρουργική επέμβαση στον ώμο του σίγουρα το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό.

Κανονικός

Μια εξήγηση για το τι φταίει την έδωσε σε μια συνέντευξή του στη Ρώμη πρόσφατα. «Υπάρχουν στιγμές που η ρουτίνα σε μπουχτίζει και θέλεις να κάνεις κάτι άλλο, να είσαι σε ένα άλλο μέρος και με κάποιον άλλον. Είναι σημαντικό όμως να έχεις δυνατή νοοτροπία και να θυμάσαι γιατί το κάνεις αυτό που κάνεις. Οταν μεγαλώσεις και έχεις περάσει κάποια χρόνια στα γήπεδα, όλο αυτό το πηγαινέλα στον κόσμο, γίνεται όλο και περισσότερο τρόπος ζωής. Αλλά όταν κάνεις τα ίδια πράγματα κάθε μέρα και πρέπει να πειθαρχείς και στα συναισθήματά σου νιώθεις λίγο σαν ρομπότ» είπε προσθέτοντας πως «το να γίνεσαι και να ζεις σαν κανονικός άνθρωπος έξω από το γήπεδο είναι μια διαφυγή – ένας στόχος». Θα έλεγα πως κάθε κανονικός άνθρωπος έχει τσακωθεί και με τη μάνα του. Αλλά σίγουρα όχι μπροστά σε τόσο κόσμο…