Σύνηθες φαινόμενο ο μιμητισμός

Η χρονική και η τοπική εγγύτητα των δύο μαζικών δολοφονιών στη Σερβία δείχνουν ότι οι δράστες που προχωρούν σε τέτοια στυγερά εγκλήματα έχουν μια τάση προς τον μιμητισμό. «Η επιστημονική έρευνα καταγράφει το μιμητικό φαινόμενο σε τέτοιου είδους ενέργειες, ειδικά όταν υπάρχει ιδεολογική σύνδεση, δηλαδή αν το ιδεολογικό υπόβαθρο λειτουργεί σαν άλλοθι» λέει ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής Παπαδημητριάδης και συνεχίζει: «Ατομα με ανάλογες πεποιθήσεις απελευθερώνονται, απενοχοποιούνται από τις πράξεις του προηγούμενου δράστη και θέλουν και οι ίδιοι να “καρφώσουν τη σημαία τους στη Σελήνη” και να γίνουν γνωστοί ως εκπρόσωποι της ιδεολογίας τους. Ετσι είναι πολύ πιθανό να προβούν σε μια ανάλογη ενέργεια, όχι ως υποστήριξη στον προηγούμενο δράστη, αλλά γιατί θέλουν να είναι και αυτοί συμμέτοχοι στην ιδεολογική δράση».

Ουσιαστικά, ο πιθανός μίμος αντιλαμβάνεται το προηγούμενο γεγονός (μαζική δολοφονία) ως μια ευκαιρία για να περάσει ο ίδιος σε ρόλο πρωταγωνιστή, νιώθει πως είναι η σειρά του να δράσει, εξηγεί ο ψυχίατρος. Μάλιστα, ακόμα κι αν ο πρώτος δράστης συλληφθεί ή σκοτωθεί, ο μίμος δεν σημαίνει ότι θα αναβάλει τη δράση του. «Εχει την πεποίθηση ότι είναι πολύ πιο έξυπνος από τους υπόλοιπους και πως θα μπορέσει να διαφύγει από τον νόμο των υπολοίπων» τονίζει ο ειδικός.

Οπως παρατηρείται στην επιστημονική βιβλιογραφία, το φαινόμενο του μιμητισμού μπορεί, μάλιστα, να ξεπερνά τα σύνορα μιας χώρας και τείνει να έχει διεθνή διάσταση, ιδίως στο παγκοσμιοποιημένο σημερινό περιβάλλον. Ο Δημήτρης Παπαδημητριάδης φέρνει ως παράδειγμα τη δράση του Αντερς Μπρέιβικ, του νορβηγού ακροδεξιού μακελάρη που σκότωσε 69 εφήβους στην κατασκήνωση του νορβηγικού Εργατικού Κόμματος τον Ιούλιο του 2011, στο νησί Ουτόγια. Οπως επισημαίνει, τον Μπρέιβικ ακολούθησαν εξτρεμιστές Ακροδεξιάς στις ΗΠΑ. «Αλλωστε παρόμοια φαινόμενα μιμητισμού παρατηρούνται και σε άλλου είδους εγκλήματα, των οποίων οι δράστες έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά ψυχοπαθητικότητας» καταλήγει ο ίδιος.