Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την εργασία

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας καθίσταται όλο και πιο ανταγωνιστική, έχοντας εφαρμόσει θεσμικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες βοηθούν στην κάλυψη της χαμηλής ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη βελτίωση της παιδείας – εκπαίδευσης σε επιστήμες του μάνατζμεντ, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Οι τρεις αυτές λέξεις για πολλά χρόνια ήταν απούσες από τα προγράμματα σπουδών των ελληνικών ΑΕΙ και η δε τελευταία «παρεξηγημένη» και «απαγορευμένη» από τα εγχειρίδια του μάνατζμεντ.
Χρειάζονται πρωτοβουλίες με βάση δημόσιους ή ιδιωτικούς πόρους αλλά και ΣΔΙΤ. Οι πυλώνες αυτών των πρωτοβουλιών πρέπει να έχουν χρηματοοικονομική, θεσμική, νομική αλλά και τεχνολογική υπόσταση. Ο στόχος θα είναι να επιτραπεί στα συστατικά στοιχεία του ελληνικού συστήματος εκπαίδευσης να αξιοποιήσουν πλήρως το δυναμικό τους, να παραγάγουν προστιθέμενη αξία και να αποκομίσουν τα οφέλη της μέσω μεταφοράς τεχνολογίας και γνώσης. Πρέπει να δοθούν κίνητρα και να εγκαθιδρυθεί ένας μεγάλος αριθμός πιλοτικών προγραμμάτων ευρέος φάσματος και κλίμακας, που θα συνδέουν οργανωτικά και θα καθοδηγούν αποτελεσματικά όλα τα στάδια της αλυσίδας προστιθέμενης αξίας της γνώσης (από το εργαστήριο στην αγορά), μέσω παγκόσμιας κλάσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων που θα έχουν προσανατολισμό εγχώριο αλλά και παγκόσμιο. Η πρόκληση αλλά και η ευκαιρία είναι η εμπλοκή σε μια αρκετά μεγάλη κλίμακα πρωτοβουλιών ώστε να αναβαθμιστούν υπάρχουσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να διευκολυνθεί η δημιουργία νέων μικρομεσαίων επιχειρήσεων με ισχυρές προοπτικές επιβίωσης, ευημερίας και ανάπτυξης.
Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικής Πολυτεχνείου Κρήτης και ακαδημαϊκός











