Η Γκραν Κανάρια και το μοντέλο της Ευρωλίγκας

Η Γκραν Κανάρια κατέκτησε το Eurocup και απέκτησε το δικαίωμα να παίξει τη νέα σεζόν στην Ευρωλίγκα. Ωστόσο ακούγεται έντονα τελευταία ότι δεν θα κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος. Αν είναι αλήθεια κάτι τέτοιο, θα πρόκειται για το πρώτο κλαμπ που θα απαρνηθεί την Ευρωλίγκα, επιβεβαιώνοντας την αποτυχία του μοντέλου της.

Με βάση τα όσα ισχύουν, η ομάδα που κερδίζει το Eurocup υπογράφει μονοετές συμβόλαιο για συμμετοχή στην Ευρωλίγκα την επόμενη σεζόν. Για να συνεχίσει να παίζει πάνω από ένα χρόνο εκεί, θα πρέπει να φτάνει στα πλέι οφ. Διαφορετικά επιστρέφει στο Eurocup.

Το πρόβλημα, όμως, είναι πως η συμμετοχή στην Ευρωλίγκα προϋποθέτει σημαντικό οικονομικό άνοιγμα, αφού το μπάτζετ που κατ’ ελάχιστον πρέπει να διατεθεί για το ρόστερ ανέρχεται στα 5 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από τα έσοδα της Ευρωλίγκας, ωστόσο η επιστροφή στο Eurocup ύστερα από μόλις έναν χρόνο σημαίνει ότι αυτά τα έσοδα παύουν να υπάρχουν. Μένουν μόνο οι υποχρεώσεις και ως εκ τούτου οι ομάδες βρίσκονται αντιμέτωπες με το οικονομικό άνοιγμα. Και καθώς το Eurocup έχει μηδενικά έσοδα, το πρόβλημα είναι μεγάλο. Οσο και το ρίσκο της συμμετοχής στην Ευρωλίγκα για έναν και μόνο χρόνο.

Ολα αυτά σημαίνουν πως υπάρχουν δύο επιλογές για το μέλλον. Είτε η Ευρωλίγκα θα γίνει ένα εντελώς κλειστό πρωτάθλημα με τη συμμετοχή συγκεκριμένου αριθμού ομάδων, που θα έχουν υπογράψει πολυετή συμβόλαια και θα έχουν εγγυημένα έσοδα. Κάτι τέτοιο αντίκειται στις αρχές του ελεύθερου οικονομικού ανταγωνισμού, που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ενωση και θα προκύψουν προβλήματα τέτοιας φύσης.

Είτε θα πρέπει να αναθεωρηθεί η δομή των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και να επανέλθει η διασύνδεσή τους με τα εγχώρια πρωταθλήματα. Αυτό είναι το πιο δίκαιο και το πιο αξιοκρατικό. Και επιπλέον δίνει κίνητρα για την ανάπτυξη του μπάσκετ σε όλη την Ευρώπη, αφού η συμμετοχή στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση θα πάψει να αποτελεί απαγορευμένο καρπό για το 99% των ομάδων της ηπείρου.