«Γαλόνια» από το πεδίο της μάχης

Εμφανίστηκε σε μια περίοδο που το ελαφρό βαστούσε γερά ακόμη, αλλά όλοι αντιλαμβάνονταν πως η πλάστιγγα είχε αρχίσει να γέρνει αργά αλλά και αμετάκλητα υπέρ του λαϊκού.

Πάνω του στηρίχτηκαν πολλοί «παίκτες» της κατηγορίας του αφού ο Γιάννης Βογιατζής, την εποχή που «έσκασε» στα πράγματα, διέθετε τα χαρίσματα του κλασικού ερμηνευτή, ήταν όμως και μοντέρνος με μπροστάρικα στοιχεία διεθνών αστέρων στον «οπλισμό» και τον «τρόπο» του.

Μα πάνω απ’ όλα διέθετε αυτήν την έμφυτη λάμψη του γεννημένου… καλλιτέχνη. Διασκεδαστής αξιώσεων αλλά και ερμηνευτής με τη βαθιά έννοια της λέξης. Λατρεύτηκε από το ευρύ κοινό. Ακόμα κι εκείνοι που δεν εκφράζονταν με το «ελαφρό», παραδέχονταν τη μαστοριά του, τον εκτιμούσαν και αγόραζαν τους δίσκους του, αφού ο Γιάννης Βογιατζής κατόρθωνε με την προσωπικότητα και τη σφραγίδα του να είναι υπεράνω ρεπερτορίων και διαχωριστικών γραμμών. Ετσι, όταν το είδος που υπηρέτησε ουσιαστικά έδυσε, εκείνος συνέχισε τη ρότα του, αφού τα γαλόνια που του είχαν απονείμει ήταν κερδισμένα στο πεδίο των μαχών κι ο κόσμος ξέρει να τιμά τους εκλεκτούς του. Αλλωστε η νοσταλγία και το ωραίο «ρετρό» πάντα θα συγκινούν, είτε μιλάμε για τραγούδι, είτε για ταινίες και όχι μόνο.

Γνώριζα τον Γιάννη Βογιατζή, είχαμε μοιραστεί στιγμές. Ηταν χιουμορίστας απ’ τους λίγους. Η «πλάκα» του ήταν μεστή και αιχμηρή, κουβαλούσε πολλά καντάρια «σοβαρότητας» και «ουσίας». Η ειρωνεία του ήταν πιο κοφτερή κι από γιαταγάνι, πιο διεισδυτική κι από τρυπάνι, πιο αποτελεσματική κι από αλυσοπρίονο. Υπερασπιζόταν τις κατακτήσεις του, κι ας τον στένευε το σακάκι των νέων καιρών, τα καινούργια γούστα… των κατοπινών γενιών. Συμπορευόταν διακριτικά μαζί τους, κρατώντας τον χαρακτήρα του, άλλωστε όλοι, ακόμη κι εκείνοι που αγνοούσαν το βάθος των πεπραγμένων του, τον αντιμετώπιζαν με σεβασμό.

Μαζί με την Τζένη Βάνου αποτέλεσαν το τελευταίο λαμπερό ζευγάρι του «ελαφρού», ένα από τα πιο λατρεμένα του ελληνικού τραγουδιού. Ενώ «ατομικά» λειτούργησαν ως αδιαφιλονίκητοι «αρχηγοί» στο μετερίζι τους αλλά και εκτός των στενών ορίων του, κατάφεραν να συγκροτούν ένα τόσο ταιριαστό και ανεπανάληπτο φωνητικό δίδυμο. Ο τρόπος που ενώνουν τις χαρισματικές φωνές τους είναι τέλειος τεχνικά και την ίδια ώρα ξεχειλίζει από ομορφιά και συναισθήματα. Τόσο στην ταυτοφωνία όσο και στα σεκόντα κυριολεκτικά μαγεύουν με τις επιδόσεις τους. Λίγες φορές στο παγκόσμιο στερέωμα έχει συμβεί κάτι ανάλογο με τόσο ευλογημένο αποτέλεσμα.

Ο Κώστας Μπαλαχούτης (ogdoo.gr) είναι ερευνητής του λαϊκού τραγουδιού