Πρέπει να βγουν όλοι μπροστά

Να χαλάσουμε λίγο τη… μανέστρα; Να κατέβουμε ελαφρώς από το συννεφάκι της ευφορίας; Καλό είναι το ταξίδι στο Κάουνας αλλά χρειάζεται και η επαφή με την πραγματικότητα – ώστε αυτό να ολοκληρωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δηλαδή, να επιστρέψει με το Κύπελλο ο Ολυμπιακός. Δεν είναι απλό.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι όπως εξελίχθηκε η σειρά και η μάχη με τη Φενέρ, περισσότερο δύσκολο ήταν να φτάσουν εκεί οι Ερυθρόλευκοι παρά η συνέχεια και ο επερχόμενος ημιτελικός. Κοντά στην πραγματικότητα είναι αυτό, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα του αγώνα της προσεχούς Παρασκευής. Η Φενέρ του Δημήτρη Ιτούδη ήταν ένα σύνολο σκληρό, αντίπαλος από το «πάνω ράφι» και ασφαλώς δύσκολα του έβαζες την ταμπέλα  «ο όγδοος της κατάταξης». Κατέθεσε παραπάνω ποιότητα. Προέκυπταν άσοι που έβγαιναν από το μανίκι του έμπειρου προπονητή, του Ιτούδη, που όντως κέρδισε πόντους με το κοουτσάρισμα που έκανε αυτές τις δύο εβδομάδες. Γιατί πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια και η Φενέρ εμφάνισε ομάδα χωρίς τη συμμετοχή τούρκου αθλητή (!), είχε μεν απουσίες σημαντικές αλλά παράλληλα ήταν πολυεθνική. Ο πλέον ανεπιθύμητος αντίπαλος για τον Ολυμπιακό που όμως τα κατάφερε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Και η ώρα για την ουσία – ο Μπαρτζώκας είδε να τον βγάζουν ασπροπρόσωπο οι τρεις παίκτες που γνωρίζουν καλά από τέτοια ματς: ο Σλούκας, ο Βεζένκοφ και ο Παπανικολάου. Ας προσθέσουμε και τον Γουόκαπ. Ποιοι ήταν μακριά από τον καλό εαυτό τους και έδωσαν λίγα σε σύγκριση με τις προσδοκίες; Ο Λαρεντζάκης, παίκτης στις ίσως χαμηλότερες δικές του στροφές αυτή την αγωνιστική σεζόν. Ο Κάνααν που ήρθε για σκόρερ και όχι για να πιέζει στην άμυνα. Ο Μπολομπόι έχασε έδαφος μεγάλο στο rotation. Ο Μπλακ που ναι μεν ξεπέρασε σε λεπτά συμμετοχής τον έτερο ψηλό, πλην όμως η συνεισφορά του κρίνεται μικρή. Οπως και αυτή του Πίτερς. Ο αμερικανός φόργουορντ πρέπει να ξεκουράζει τον Βεζένκοφ και έμεινε στους δύο πόντους. Μόνο ο Μακ Κίσικ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Με απλά λόγια και δίχως περιστροφές: ο Μπαρτζώκας «έχτισε» μια ομάδα που «πήγε τρένο» σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Με αυτοματισμούς, ευστοχία στα τρίποντα, σωστές αποστάσεις και καταπληκτική κυκλοφορία της μπάλας με απανωτές πάσες. Αυτά, συγγνώμη, αλλά δεν τα είδαμε τουλάχιστον στον απόλυτο βαθμό στα παιχνίδια με τη Φενέρ. Ούτε το εύρος του πάγκου.

Αν, λοιπόν, ο Ολυμπιακός προσδοκά να πανηγυρίσει την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, πρέπει στην πράξη να δει τη θέληση όλων των παικτών του. Τους πόντους και τη βοήθειά τους στο παρκέ.