Οι Εργατικοί χρειάζονται εναλλακτική λύση για τα δίδακτρα {LF}των φοιτητών

Από το 2012 που η κυβέρνηση συνασπισμού αύξησε το ανώτατο όριο στα δίδακτρα το χρέος των φοιτητών έχει εκτιναχθεί στα ύψη. Λόγω των τόκων για τα φοιτητικά δάνεια, πολλοί απόφοιτοι θα περάσουν το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής τους ζωής αποπληρώνοντας ένα χρέος που είναι μεγαλύτερο από αυτό που δανείστηκαν. Το σύστημα έχει δημιουργήσει δυσεπίλυτα προβλήματα: οι φοιτητές πληρώνουν περισσότερο από ποτέ για να πάρουν πτυχία, αλλά πολλοί δεν θα βρουν θέσεις εργασίας σε επίπεδο μεταπτυχιακού. Η φθίνουσα αξία των διδάκτρων έχει κάνει ορισμένα πανεπιστήμια να δυσκολεύονται να καλύψουν το κόστος τους. Ολο και περισσότερο βασίζονται στις εγγραφές ξένων φοιτητών και στην πώληση ακριβών μεταπτυχιακών μαθημάτων.

Η αρχική λύση των Εργατικών ήταν να καταργήσει εντελώς τα δίδακτρα. Ο Sir Keir Starmer έχει τώρα πάρει πίσω αυτή την υπόσχεση. Το θέμα είναι με τι θα την αντικαταστήσει. Το σημερινό σύστημα μεγεθύνει την ανισότητα. Το 2022 η κυβέρνηση επέκτεινε το όριο στο οποίο οι πτυχιούχοι αρχίζουν να αποπληρώνουν τα δάνειά τους στα 40 χρόνια. Ορισμένοι χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, που προηγουμένως θα είχαν εξοφλήσει μόνο ένα μέρος του χρέους τους, θα το εξοφλήσουν τώρα πλήρως. Η απόφαση της κυβέρνησης να μειώσει το επιτόκιο των δανείων ήταν μια μικρή βελτίωση. Ωστόσο, η ρύθμιση παραμένει ουσιαστικά άδικη, καθώς τα άτομα με υψηλό εισόδημα μπορούν να αποπληρώσουν γρήγορα τα δάνειά τους.

Υπάρχουν απλοί τρόποι για να γίνει πιο δίκαιο το υπάρχον σύστημα. Οι Εργατικοί θα πρέπει να επαναφέρουν τις επιδοτήσεις για φτωχότερους φοιτητές, οι οποίες καταργήθηκαν στην Αγγλία το 2015. Δεν είναι σωστό οι φοιτητές από μειονεκτικά περιβάλλοντα να πρέπει να κάνουν βάρδιες σε δουλειές παράλληλα με τις σπουδές τους. Ομοίως, η αντιπολίτευση θα μπορούσε να επαναφέρει υποτροφία για φοιτητές νοσηλευτικής και να απαλλάξει τους πτυχιούχους που εισέρχονται σε επαγγέλματα όπως η διδασκαλία από την πλήρη εξόφληση των δανείων τους. Θα πρέπει επίσης να δεσμευτεί να αλλάξει τους τόκους των φοιτητικών δανείων στο χαμηλότερο βασικό επιτόκιο της Τράπεζας της Αγγλίας.

Αλλά θα πρέπει να γίνει και μια ευρύτερη επανεξέταση. Οι πολιτικοί θεωρούν το πανεπιστήμιο ως τον κύριο μοχλό κοινωνικής κινητικότητας, παραμελώντας άλλες μορφές υψηλόβαθμης και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Η χρηματοδότηση έχει διοχετευτεί προς τους φοιτητές και εξαιρούνται άλλοι νέοι ηλικίας 18 έως 30 ετών (το 50%) που δεν παίρνουν πτυχία. Ενα δικαιότερο σύστημα θα προστατεύει όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα από το βάρος του φοιτητικού χρέους, παρέχοντας παράλληλα άλλες διαδρομές στην εκπαίδευση πέρα από τα πανεπιστημιακά πτυχία. Οι Εργατικοί θα πρέπει να δεσμευτούν και για τα δύο.