Μια «Νίκη» από τον Βορρά ψάχνει χώρο στα δεξιά της Δεξιάς

Ο αρχηγός του είναι θεολόγος. Οι υποψήφιοί του φτάνουν τους 260. Το έχει βρει έξω από τον κουβά με τα «λοιπά κόμματα» μόνο μια εταιρεία δημοσκοπήσεων προς το παρόν, η Metron Analysis. Στο τελευταίο της γκάλοπ η Νίκη έγραψε 1% και ξεκίνησε πανελλαδική καμπάνια. Το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής της καταγράφεται στη Βόρειο Ελλάδα. Εκεί έχει διείσδυση στο εκλογικό κοινό που εξαρτά την ψήφο του από το μότο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Και φαίνεται να απειλεί τον πιο σημαντικό παίκτη του δεξιού της Δεξιάς χώρου, το βελοπουλικό κόμμα. Επιδιώκει – όπως αναφέρεται στα δελτία Τύπου που εκδίδει – την «πραγματική αλλαγή και κάθαρση στην πατρίδα μας» προκειμένου να επιτευχθεί «ο τελικός στόχος της Νίκης του ελληνισμού και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».

Εξ ου και οι αναλυτές που ασχολήθηκαν μαζί της επισήμαναν ότι ανιχνεύθηκε μετά τον αποκλεισμό διαφόρων ακροδεξιών και εθνικοπατριωτικών σχηματισμών από τον Αρειο Πάγο. Τα τσιτάτα για το μεγαλείο του έθνους και το επάρατο πολιτικό κατεστημένο, άλλωστε, ίσως γοητεύσουν κάποιους από εκείνους που θα ήθελαν να ψηφίσουν Κασιδιάρη αλλά δεν μπορούν. Ή μερικούς απ’ τους άλλους που σκέφτονταν να στηρίξουν την Ελληνική Λύση αλλά προβληματίστηκαν από τις εσωκομματικές της εξελίξεις.

Βέβαια, τα στελέχη του κομματιδίου που αυτοσυστήνεται σαν Κίνημα – αγνοώντας, όπως πολλά άλλα, την πολιτική ετυμολογία του λήμματος – θεωρούν «προβληματική» την παραπάνω χαρτογράφησή του. «Γιατί», λένε, «οι αξίες που ασπαζόμαστε αγκαλιάζουν κάθε καλοπροαίρετο Ελληνα οποιασδήποτε πρότερης πολιτικής προέλευσης». Αρνούνται επίσης τον χαρακτηρισμό του κόμματός τους ως συντηρητικού. Για την ακρίβεια, τον αποκαλούν «λανθασμένο», μια και στη δική τους ανάλυση για όσους αυτοί αντιμετωπίζουν ως αντιπάλους «πρόοδος θεωρείται η κατρακύλα του ελληνικού λαού». Ταυτόχρονα, διαλαλούν την επαγγελματική ιδιότητα του προέδρου τους ως «πηγή τιμής και υπερηφάνειας», αφού «η “Ελλάδα 2.0” έχει βαρύτατο έλλειμμα από παιδική αθωότητα και από Θεό».

Η συνταγή που ακολουθούν είναι δοκιμασμένη. Ο συνδυασμός αντισυστημικών κορονών με γενναίες δόσεις ελληνορθόδοξου φρονήματος έχει δουλέψει κάπως για αρκετούς από όσους θέλησαν να εκφράσουν πολιτικά τους λάτρεις των θεωριών συνωμοσίας σχετικά με την επάρατη Νέα Τάξη πραγμάτων. Για τη Νίκη, φέρ’ ειπείν, το υπάρχον κομματικό σύστημα είναι – κατά τα γραφόμενα στην ιδρυτική της διακήρυξη – «ένα ενιαίο καρκινογόνο κατοχικό σύστημα (…) που λειτουργεί με επικεφαλής αδίστακτους εντολοδόχους της παγκοσμιοποίησης και με άμεσους συνεργούς τους βολεμένους των πελατειακών σχέσεων». Παρεμπιπτόντως, παρακάτω στο ιδεολογικό της ευαγγέλιο δηλώνεται ότι τα μέλη της δεν είναι ευρωφοβικά. Απλά «απορρίπτουν τη λοβοτόμηση των εθνών, την αποικιοκρατικού τύπου “αλληλεγγύη”, τον “πολυπολιτισμό” του εξισλαμισμού και της ανηθικότητας».

Η «έκπληξη» μιας μέτρησης της κοινής γνώμης, λοιπόν, παίζει με τόσο πολλά κλισέ της πρώιμης μνημονιακής εποχής – παρότι αυτά έχουν παραδοθεί στη λήθη – ώστε εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς πότε θα θέσει και θέμα ψεκασμών.