Το (φετινό) μικρό θαύμα του Ρέντη

Την αφορμή την έδωσε η ομάδα Κ-19 του Σωτήρη Συλαϊδόπουλου. Η πρώτη Κ-19 του Ολυμπιακού που κατέκτησε το τρόπαιο της Super League έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια. Η ίδια που ήδη δημιούργησε προϋποθέσεις και για την επόμενη μιας και οι Ερυθρόλευκοι ήδη εξασφάλισαν την επιστροφή τους και στο Youth League της UEFA. Για την αιτία όμως, σαφώς και πρέπει να σκεφτείς βαθύτερα. Και για τη μεθοδολογία πάνω στην οποία προήλθε αυτή η κατάκτηση του τίτλου – με το μισό ρόστερ μακριά από το ηλικιακό όριο. Και για το γεγονός ότι σύντομα μέσω της διαδικασίας των final four, την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Super League θα διεκδικήσει τόσο η ομάδα Κ-17, όσο και εκείνη της Κ-15, που προηγούνται στον βαθμολογικό πίνακα. Απαραίτητη σημείωση: ποτέ καμιά ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει όλα τα πρωταθλήματα της «παραγωγικής διαδικασίας» σε μα σεζόν.

Ηρθε η ώρα να σπάσουν… αβγά; Θα φανεί στους αγωνιστικούς χώρους. Η ουσία είναι ότι το project του Ρέντη δείχνει πως κατάφερε να «αλλάξει» πίστα πλησιάζοντας ακόμη πιο κοντά στις βασικές επιθυμίες ενός club που δεν του φτάνει μόνο να δημιουργήσει τους επόμενους σημαντικούς έλληνες ποδοσφαιριστές. Θέλει να τους ετοιμάσει και για πρωταθλητές. Ετοιμους δηλαδή να ανταποκριθούν στις δικές του (ούτως ή άλλως) μεγάλες προσδοκίες. Να τους προετοιμάσει ποδοσφαιρικά αλλά και πνευματικά σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης του υψηλότερου επιπέδου. Οπως συμβαίνει πια από τα κορυφαία αθλητικά club της Ευρώπης, που δεν αγοράζουν μόνο τους επόμενους μεγάλους. Πλέον καμαρώνουν που τους δημιουργούν κιόλας.

Ο γιος του μπαμπά του

Εδώ και μία εβδομάδα για παράδειγμα η φίλαθλη Ελλάδα τσεκάρει δύο ονόματα: Χαράλαμπος Κωστούλας και Χρήστος Μουζακίτης. Πιτσιρικάδες που ακόμη πάνε στο σχολείο. Ο πρώτος ούτε 16 (30/5/2007), γιος του μπαμπά του Θανάση που έγραψε τη δική του ιστορία σε φόντο ερυθρόλευκο κατακτώντας 7 πρωταθλήματα στην αφετηρία του αιώνα. Δεν είναι στόπερ εις το όνομα του… πατρός (άφησε αυτή τη θέση για τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Κωνσταντίνο που επίσης ανήκει στους Πειραιώτες). Είναι φορ και έγινε ο μικρός, ήδη ο νεαρότερος στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που έκανε ντεμπούτο σε επαγγελματικό επίπεδο (σε ηλικία 15 ετών, 7 μηνών και 27 ημερών έπαιξε για πρώτη φορά στη Super League 2 με τον Ολυμπιακό Β’ και ξεπέρασε το ρεκόρ του Κυριάκου Παπαδόπουλου ο οποίος έπαιξε πρώτη φορά όταν ήταν 15 ετών, 9 μηνών και 9 ημερών). Εβαλε με την Κ-19 οκτώ γκολ και ετοιμάζει τα πιστόλια του αν χρειαστεί και για την Κ-17.

«Θα παίξουν στην Α’ ομάδα»

Ο δεύτερος; Μόλις πέντε μήνες μεγαλύτερος (25/12/2006). Εβαλε και εκείνος 8 γκολ με την Κ-19, μόνο που η περίπτωσή του διαφέρει. Διότι δεν είναι επιθετικός όπως ο… συμμαθητής του.

Είναι ένα κλασικό box to box κεντρικό χαφ με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, φαρμακερά «στημένα», αριστερό πόδι και ένα πακέτο ικανοτήτων που παραπέμπει σε wonderkid.

Δεν τους ξεχωρίσαμε εμείς ανάμεσα στους πολλούς και καλούς της generation X. Το έκανε ο ίδιος ο Ζοσέ Ανιγκό – που είναι και ο διευθυντής της ερυθρόλευκης ακαδημίας – μία εβδομάδα πριν: «Θα παίξουν στην πρώτη ομάδα» προανήγγειλε με σιγουριά ο Γάλλος.

Και δεν είναι ο μοναδικός που βάφει με τα πιο ζωηρά χρώματα το μέλλον: «Η Ακαδημία λειτουργεί σε ένα άκρως επαγγελματικό επίπεδο, οι συνθήκες και οι παροχές που υπάρχουν σε αυτήν είναι στο υψηλότερο επίπεδο στην Ελλάδα και μπορούν να συγκριθούν μόνο με ευρωπαϊκούς συλλόγους, κάτι που αντανακλά στο όραμα της διοίκησης και του προέδρου μας κ. Βαγγέλη Μαρινάκη» εξήγησε ο Σωτήρης Συλαϊδόπουλος, επιβεβαιώνοντας πως δεν είναι κάτι που… έτυχε.