Ο άλυτος γρίφος των συνεργασιών

Η επιμονή σε «κόκκινες γραμμές» ή και οι αντιρρήσεις επί προγραμματικών θέσεων της κάθε πλευράς, όπως αποτυπώνονται δημοσίως σε αρχηγικές τοποθετήσεις, εξακολουθούν να θολώνουν, παρά να ξεκαθαρίζουν, το τοπίο για την επομένη της 21ης Μαΐου, φέρνοντας διαρκώς τον έναν απέναντι στον άλλο. Ταυτόχρονα οι δημοσκοπικές ασκήσεις, οι οποίες αποτυπώνουν προφανώς μόνο αριθμητικά κάθε πιθανό ή λιγότερο πιθανό μετεκλογικό σενάριο, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια διεξόδου από την πρώτη Κυριακή. Σε συνδυασμό με τις τοποθετήσεις των αρχηγών των κομμάτων, μάλλον ανοίγουν περισσότερο τον ορίζοντα της δεύτερης κάλπης: στο περιβάλλον της απλής αναλογικής η αυτοδυναμία είναι αδύνατη, μια «κυβέρνηση ηττημένων» δείχνει ότι θα απαιτούσε τέσσερις στον συνδυασμό, επομένως φαντάζει και αυτή ως ανεδαφική προοπτική, ενώ η πιθανότητα ενός κυβερνητικού συνασπισμού πρώτου και τρίτου κόμματος δείχνει υπαρκτή – τουλάχιστον με εξακομματική Βουλή.

ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ. Δύο εβδομάδες πριν από την κάλπη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης έχουν ανάγκη να κινούνται σε ρυθμούς σκληρών διλημμάτων και ανυποχώρητων θέσεων, καθώς κυρίαρχος στόχος τους είναι η μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων γύρω από τις παρατάξεις τους, προσδοκώντας ότι την επομένη της αναμέτρησης θα έχουν αέρα κινήσεων. Στη ΝΔ θέλουν να προβάλλουν τη δική τους πρόταση, την αυτοδύναμη κυβέρνηση, ως τη «μόνη καθαρή», βλέποντας ως παράγοντα αστάθειας κάθε άλλη εναλλακτική «ετερόκλητων σχημάτων» – μια «κυβέρνηση ηττημένων» κατά τον όρο που πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε στον πολιτικό διάλογο. Η Κουμουνδούρου επιμένει στον στόχο της ανατροπής συσχετισμών στις 21 Μαΐου με προσκλητήρια προς τις «προοδευτικές δυνάμεις» (όπως το σενάριο περί κυβέρνησης ψήφου ανοχής), τα οποία απορρίπτουν τόσο ο Δημήτρης Κουτσούμπας όσο και ο Γιάνης Βαρουφάκης.

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ. Είναι σαφές ότι οι πολιτικοί αρχηγοί προετοιμάζονται στρατηγικά για τις μετεκλογικές εξελίξεις, ιδίως για το αναμενόμενο blame game της επόμενης μέρας – των διερευνητικών επαφών. Η ΝΔ δεν επιδιώκει καμία συζήτηση επ’ αυτού προτού δει το εκλογικό αποτέλεσμα, με τον Μητσοτάκη να λέει μόνο ότι θα σεβαστεί τις θεσμικές διαδικασίες, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας, φωτογραφίζοντας – ή μάλλον πετώντας την μπάλα στον Ανδρουλάκη -, υιοθετεί αφήγημα ανάδειξης κυβέρνησης συνεργασίας ανάμεσα στο πρώτο και το τρίτο κόμμα από την κάλπη της 21ης Μαΐου. Ενδεικτική η τακτική του Μαξίμου να προβάλλει ως μη εφικτή τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ «με τα σημερινά δεδομένα και τις σκληρές γραμμές που έχει θέσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας πως δεν θέλει πρωθυπουργό τον αρχηγό ούτε του πρώτου, ούτε του δεύτερου κόμματος», κατά τα λεγόμενα (ΑΝΤ1) του υπουργού Επικρατείας και κυβερνητικού εκπροσώπου Ακη Σκέρτσου.

Η ΔΕΞΙΑ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ. Στο μεταξύ κάθε πλευρά προσπαθεί να διαβάσει (το ίδιο και οι αναλυτές) τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει στο πολιτικό σκηνικό η απόφαση του Αρείου Πάγου να αποκλείσει από τις εκλογές το μόρφωμα του Ηλία Κασιδιάρη, καθώς και την κινητικότητα στον χώρο της Δεξιάς, πέραν της ΝΔ, όπου μικρά και μεγαλύτερα κόμματα, ανάμεσά τους η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, αναζητούν τα δικά τους παράθυρα ευκαιρίας. Η εξαγωγή εύκολων συμπερασμάτων – λένε έμπειροι αναλυτές – είναι επισφαλής και θυμίζουν μεταξύ άλλων ότι στις εκλογές του 2019, σύμφωνα με το κοινό exit poll, υπήρχε συνολικά ένα 18% ψηφοφόρων των τελευταίων ωρών ή ημερών – αποφάσισαν δηλαδή την εκλογική προτίμηση είτε στο παραβάν είτε την τελευταία εβδομάδα πριν από την κάλπη.

Το βέβαιο είναι ότι πλησιάζει πια η ώρα των (δύσκολων) αποφάσεων για τους αρχηγούς στο δεκαήμερο των διερευνητικών, που κατά τα φαινόμενα θα ανοίξει τον δρόμο για τις εκλογές του Ιουλίου. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα δώσει τις εντολές ξεκινώντας από τον αρχηγό του πρώτου κόμματος και έπειτα από διαδοχικά τρία τριήμερα (το πολύ) και εφόσον διαπιστωθεί αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία της. Ως ύστατη προσπάθεια σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης – προοπτική που ούτε αυτή φαντάζει δυνατή.