Τόση δειλία πια;{CR}

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα απλό πράγμα, επειδή πολλοί σχολιαστές και μάλιστα καλοπροαίρετοι, νομίζω ότι δεν το έχουν αντιληφθεί στην πλήρη διάστασή του. Οταν ένας άνθρωπος δέχεται μια βίαιη επίθεση κατά της αξιοπρέπειάς του, μπροστά στα ανήλικα παιδιά του που παρακολουθούν, τότε τα θύματα της συγκεκριμένης επίθεσης είναι περισσότερο τα παιδιά, παρά ο ίδιος ο πατέρας. Είτε πρόκειται για έναν Εβραίο στη Λιθουανία, που τον βλέπουμε σε μια θολή φωτογραφία του 1941 και του οποίου το όνομα ποτέ δεν θα μάθουμε, είτε για τον Θάνο Πλεύρη, που τρώει με την οικογένειά του στα Πετράλωνα και κάποιος τον γιαουρτώνει, ισχύει ακριβώς το ίδιο. Διότι ο μεν Πλεύρης μπορεί να εκλογικεύσει την άδικη βία εις βάρος του και να πάει παρακάτω στη ζωή του. Ομως για τα δύο παιδιά του, 13 και 8 ετών, το τραύμα νομίζω ότι είναι σοβαρότερο. Κακώς μιλάμε, λοιπόν, για επίθεση κατά του Πλεύρη. Αν θέλουμε να ακριβολογούμε, η επίθεση έγινε πρωτίστως κατά των παιδιών του. Ο ίδιος ήταν το μέσον της επίθεσης.

Παρακάμπτω τις όποιες σκέψεις μου για το ποιόν των καθαρμάτων που πέταξαν το γιαούρτι στον υπουργό Υγείας – κτήνη πάντα και παντού θα υπάρχουν, είναι μπανάλ να μας καταπλήσσει κάθε φορά η διαπίστωση της ύπαρξής τους. Το μείζον, κατά την κρίση μου, είναι η δειλία εκείνων που δεν ενοχλήθηκαν και ίσως μάλιστα χάρηκαν για την επίθεση. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσω τη σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ επί μία ολόκληρη ημέρα; Δεν το έμαθαν; Δεν το έκριναν άξιο σχολιασμού; Δεν τους έκανε εντύπωση; Οχι κακή εντύπωση απαραιτήτως. Απλώς εντύπωση, ώστε να σκεφτούν ότι οφείλουν να καταδικάσουν δημοσίως για να μην παρεξηγηθούν από τον κόσμο. Προφανώς τίποτε από αυτά. Επί 24 ώρες αδιαφορούσαν, προφανώς επειδή δεν τους είχε ενοχλήσει το γεγονός. Αλλωστε ο Θάνος Πλεύρης θεωρείται από αυτούς φασίστας, λόγω του επωνύμου του και μόνον. Οπότε, αδιαφόρησαν. Βέβαια, μετά τη γενική κατακραυγή για την απάθειά τους, ξύπνησαν και ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκε να εκδώσει μια ανακοίνωση, με την οποία ουσιαστικά εκφράζει την ενόχλησή του, επειδή του ζητούν να πει το αυτονόητο.

Από όλη αυτή την επίδειξη υποκρισίας, το μόνο που μου μένει είναι η απορία γιατί δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Αφού από τη στάση τους, από αυτά που κάνουν ή δεν κάνουν, καταλαβαίνουμε πώς πραγματικά νιώθουν για το συγκεκριμένο περιστατικό, γιατί ντρέπονται να το παραδεχτούν; Είναι φανερό ότι προσπαθούν πάση θυσία να δημιουργήσουν κλίμα 2015 και τέτοιες επιθέσεις, όπως η πρόσφατη εναντίον της οικογένειας του Θάνου Πλεύρη, εντάσσονται ακριβώς στο πολιτικό κλίμα που ενσυνειδήτως καλλιεργούν. Σας έχουμε πάρει χαμπάρι, παιδιά! Πείτε το, λοιπόν, να πάει στα κομμάτια το ρημάδι κι εσείς να ξελαφρώσετε! Τόση δειλία πια;

ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Ανάλογη δειλία, παρεμπιπτόντως, παρατηρώ επίσης στο ζήτημα του Κασιδιάρη και των επιγόνων της Χρυσής Αυγής. Επ’ αυτού μόνο λόγια ακούμε από τον ΣΥΡΙΖΑ, πράξεις όμως δεν βλέπουμε. Κατηγορούν, λ.χ., την κυβέρνηση ότι δήθεν καλύπτει την Ακροδεξιά του Κασιδιάρη, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατέθεσε υπόμνημα στον Αρειο Πάγο με τις θέσεις του κόμματος επί του νομικού ζητήματος! Το ξέχασαν; Επεσε μεγάλος φόρτος εργασίας με την προεκλογική και δεν πρόλαβαν; Το έψαξαν, όπως έψαξαν π.χ. τις καταγγελίες για τον Γεωργούλη, αλλά δεν κατέληξαν κάπου; Μήπως το θεωρούν τόσο αυτονόητο, όπως με την επίθεση στην οικογένεια του Θάνου Πλεύρη, ώστε να περιττεύει η κατάθεση υπομνήματος; Μήπως θα βγουν να μας ψέξουν κι από πάνω;

Κακώς όμως το λέω δειλία. Πρόκειται μάλλον για διπροσωπία, καθώς από τη μια βρίζουν και καταριούνται την Ακροδεξιά, αλλά την ίδια ώρα την υποβοηθούν με την απραξία τους. Οπως έκαναν, δηλαδή, ως κυβέρνηση και με τη δίκη της ΧΑ, που την άφησαν να βαλτώσει, ώστε να συντηρείται η Ακροδεξιά ως δυνατότητα και φόβητρο στον πολιτικό ορίζοντα. Σε τελευταία ανάλυση, οι ψήφοι των ακροδεξιών και ψεκασμένων, που βράζουν από το μίσος τους για το σύστημα, πού θα καταλήξουν; Μη μου πείτε στη ΝΔ, διότι όποιος το λέει προσβάλλει κατ’ αρχάς τη δική του νοημοσύνη. Το μίσος είναι πάντα το ισχυρότερο κίνητρο (για τους βλαμμένους, εννοείται), οπότε ας μη λέω τα αυτονόητα. Είναι γνωστό εξάλλου ότι όλες οι ψήφοι είναι ευπρόσδεκτες. Το έχει πει αυτό ο κυρ Νικόλας ο Βούτσης (τον φιλοξενούσα χθες στη φωτογραφία), που λένε ότι είναι σοφός άνθρωπος…