Το βάλσαμο της κοινωνικής πρόνοιας της Ινδίας

Τα τελευταία στοιχεία ρίχνουν φως στην οικονομική δυσπραγία της Ινδίας. Ενώ πολλοί αναλυτές έχουν υπολογίσει τη δυνητική ετήσια αύξηση του ΑΕΠ της Ινδίας σε 7%-8%, τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν χαμηλό ποσοστό 4,4%. Οι ιδιωτικές επενδύσεις παραμένουν αδύναμες. Η απορρόφηση πιστώσεων έχει επιβραδυνθεί τους τελευταίους μήνες ύστερα από μια σύντομη έκρηξη. Τα στοιχεία για την απασχόληση και τον πληθωρισμό είναι επίσης αποθαρρυντικά.

Αυτή τη φορά, ωστόσο, υπήρξε εντυπωσιακά μικρή ζήτηση για πολιτική αλλαγή. Φαίνεται ότι υπάρχουν τρεις εξηγήσεις για αυτό. Πρώτον, οι περισσότεροι Ινδοί φαίνεται να πιστεύουν ότι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης θα αποφέρουν τελικά μεγάλα μερίσματα. Δεύτερον, η οικονομία είναι μόνο ένα από τα πολλά ζητήματα που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων. Η τρίτη πιθανότητα παραμένει υποτιμημένη. Η μοναδική προσέγγιση του πρωθυπουργού Narendra Modi για την αναδιανομή, την οποία κάποιος από εμάς ονόμασε «Νέα Κοινωνική Πρόνοια (New Welfarism)», δίνει έμφαση στη χρηματοδότηση πρώτων ειδών που είναι απαραίτητα.

Η κυβέρνηση Μόντι κληρονόμησε αυτό το δίχτυ ασφαλείας και το διατήρησε, αλλά χωρίς ενθουσιασμό. Αντί να ενισχύσει τα υπάρχοντα προγράμματα, η κυβέρνηση επικεντρώθηκε στην παροχή πληρωμών σε μετρητά και επιδοτήσεων για αέριο, τουαλέτες, ηλεκτρισμό, στέγαση και νερό. Αυτή η προσπάθεια ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη, με την πρόσβαση σε αυτά τα αγαθά και τις υπηρεσίες να αυξάνεται σημαντικά, ακόμη και αν ορισμένοι από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης είναι υπερβολικοί.

Σε αντίθεση με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τα αγαθά ωφελούν τους ανθρώπους σήμερα και όχι κάποια στιγμή στο μέλλον. Δεδομένου ότι πολλά από αυτά πληρούν τις βασικές ανάγκες, η στρατηγική του Mόντι έχει αναμφισβήτητα βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των Ινδών. Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία, περίπου 45 δισεκατομμύρια δολάρια σε άμεσες πληρωμές σε μετρητά παραδόθηκαν το οικονομικό έτος που μόλις τελείωσε, ωφελώντας περίπου 700 εκατομμύρια άτομα μέσω 265 δημόσιων προγραμμάτων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος της Νέας Κοινωνικής Πρόνοιας αρχίζει να γίνεται εμφανής. Αρχικά, η παράδοση υλικών αγαθών και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων συνέβαλαν στην αύξηση της δημοτικότητας του Μόντι, ειδικά καθώς το αδιάκοπο μάρκετινγκ της κυβέρνησης έκανε τον ευεργέτη αναμφισβήτητα σαφή στους δικαιούχους.

Τώρα, η Νέα Ευημερία παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην άμβλυνση της δυσαρέσκειας. Οι ανησυχίες για τις περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης και τις υψηλές τιμές των τροφίμων μειώνονται από τη ροή μετρητών σε τραπεζικούς λογαριασμούς, παρέχοντας ένα εξασφαλισμένο ελάχιστο επίπεδο αγοραστικής δύναμης. Μια μαρξιστική σε υπερβολικό βαθμό διατύπωση της Νέας Ευημερίας θα μπορούσε να τον τοποθετήσει ως το νέο όπιο των μαζών. Μια πιο συγκρατημένη εξήγηση θα έλεγε ότι, αν και ξεκίνησε ως οικονομική ώθηση, η Νέα Ευημερία γίνεται τώρα ένα καταπραϋντικό βάλσαμο.

O Αρβιντ Σουμπραμανιάν είναι εταίρος στο Brown University και στο Center for Global Development.
Ο Τζος Φέλμαν είναι διευθυντής στην JH Consulting.