Το πρωτάθλημα πρέπει να κριθεί στο γήπεδο

Υπάρχει και υπήρχε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν μια ιστορική ευκαιρία για το ελληνικό πρωτάθλημα. Μια ευκαιρία να το απολαύσουμε λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού, να το χαρούμε, να το διαφημίσουμε προς τα έξω. Να νιώσουμε λίγο… Πορτογαλία, εκεί που πολλές φορές και οι τρεις μεγάλοι διεκδικούν τον τίτλο. Εδώ μέχρι ένα πολύ προχωρημένο σημείο της σεζόν, δηλαδή μέχρι και λίγο μετά την έναρξη των Playoffs, είχαμε τέσσερις να το διεκδικούν. Με ντέρμπι κάθε Κυριακή. Και τι κάνουμε; Πετάμε αυτή την ευκαιρία στα σκουπίδια. Γιατί; Γιατί συνεχίζουμε, είτε με ελίτ διαιτητές, είτε όχι, να βλέπουμε ένα πρωτάθλημα που εν πολλοίς κρίνεται από διαιτητικές αποφάσεις.

Τέτοιες ήταν που έκριναν εκείνο το 0-0 της ΑΕΚ με τον Παναθηναϊκό την πρώτη αγωνιστική στη Νέα Φιλαδέλφεια με τον Νταμπάνοβιτς. Τέτοιες ήταν που έκριναν σε μεγάλο βαθμό το ΑΕΚ – Αρης 3-1, που ξαφνικά… μέθυσαν οι Πολωνοί και εμφανίστηκαν Ελληνες. Τέτοιες ήταν στο ντέρμπι της Κυριακής μεταξύ του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ στο «Καραϊσκάκης». Ενα πέναλτι που δεν υπήρχε, με το ματς να μπαίνει στο τελευταίο δεκάλεπτο. Μια κόκκινη που δεν δόθηκε νωρίς στο παιχνίδι. Ενα τρίτο γκολ που είχε στην αρχή της φάσης επιθετικό φάουλ ξεκάθαρο. Μπορούν να διαμαρτύρονται όλοι για αυτές τις αποφάσεις.

Το πρωτάθλημα έχει ακόμα πέντε αγωνιστικές για να τελειώσει. Με δύο ομάδες πια σε ένα μπρα ντε φερ, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, έχοντας μπροστά τους το μεταξύ τους ντέρμπι την Κυριακή στη Λεωφόρο. Θα το κρίνει σε μεγάλο βαθμό το πρωτάθλημα αυτό το ντέρμπι. Αλλά μπορεί να κριθεί και στα υπόλοιπα. Το ζήτημα είναι να κριθεί στο γήπεδο και όχι στη… σφυρίχτρα. Το ζήτημα είναι να δούμε πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις την επόμενη σεζόν να δούμε και πάλι κάτι τόσο ανταγωνιστικό. Το ζήτημα είναι επιτέλους να σταματήσουμε να πυροβολούμε τα πόδια μας. Και να φτιάξουμε κανονικό ποδόσφαιρο.