«Εργα και ημέρες» του Αλέξη Γεωργούλη

Το μακρινό 2001, στη σατιρική ταινία του Νίκου Περάκη «Η φούσκα», πρωταγωνιστής είναι ο Μάκης, που δουλεύει «τσολιάς» στα Βλάχικα της Βάρης, κράχτης σε χασαποταβέρνα δηλαδή, ενώ προσπαθεί να πιάσει την καλή παίζοντας τις οικονομίες του στο Χρηματιστήριο. Κι ενώ του τυχαίνουν πολλά εξωφρενικά κι ευτράπελα, γνωρίζει τη Ρούλα, μοντέλο με μεγάλα όνειρα κι εστεμμένη Μις Μαζικός Τουρισμός, με την οποία ανοίγουν παραθαλάσσιο κλαμπ στην Κούβα με τις ευχές του Φιντέλ Κάστρο.

Στην πραγματική ζωή ο Μάκης λεγόταν Αλέξης Γεωργούλης. Η φούσκα που σκάει σήμερα όμως δεν είναι αυτή του φιλόδοξου έλληνα μικροεπενδυτή, αλλά ενός σελέμπριτι ηθοποιού που από πρότυπο λαϊκής ομορφιάς μεταπήδησε στην πολιτική χωρίς κανένα ιδιαίτερο υπόβαθρο και η εικόνα του γκρεμίστηκε μέσα σε ένα απόγευμα.

Από το 2001, χρονιά που απέκτησε μεγάλη δημοφιλία μέσω του σίριαλ «Είσαι το ταίρι μου», ο Γεωργούλης είχε μια συμπαθή καριέρα ως ηθοποιός. Δεν είχε μεγάλες ερμηνείες, αλλά δούλευε σταθερά. Το πότε του μπήκε στο μυαλό η συμμετοχή στα κοινά ουδείς το ξέρει, αλλά η εμπλοκή του ξεκινάει στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014, οπότε και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στη Λάρισα με την παράταξη του πρώην δημάρχου Κωνσταντίνου Τζανακούλη. Δύο χρόνια μετά, το 2016, άρχισαν τα προβλήματα. Η συμμετοχή του στα καθήκοντά του δεν ήταν ούτε καν πλημμελής κι ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου είχε ζητήσει να τεθεί σε αργία, για λόγους «εφαρμογής και σεβασμού των κανόνων». Οπως διαβάζουμε στα τότε δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, στην επιστολή του έγραφε πως «δεν υπήρξε συμμετοχή του δημοτικού συμβούλου κ. Γεωργούλη σε επιτροπές, ούτε εκτελούσε προβλεπόμενα από τη νομοθεσία καθήκοντα, ούτε του είχε ανατεθεί νόμιμα κάποια εργασία από το Δημοτικό Συμβούλιο». Εκλήθη λοιπόν σε απολογία, αλλά πριν προλάβει να κινηθεί η σχετική διαδικασία ο Γεωργούλης αποφάσισε να παραιτηθεί από μόνος του, επικαλούμενος φόρτο εργασίας.

Στην Ευρωβουλή. Δύο χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 2019, γίνεται γνωστό ότι θα είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και κατάφερε να… ξεχωρίσει από νωρίς, όταν αποκάλυψε ότι το είχε συζητήσει και με τη ΝΔ για τη συμμετοχή του στις ευρωεκλογές, αλλά από την Πειραιώς δεν του έγινε, τελικά, επίσημη πρόταση. Αφού δεν προχώρησε λοιπόν η γαλάζια υποψηφιότητα, κανένα πρόβλημα, τα βρήκε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο ευρωψηφοδέλτιο βρέθηκε να συναγωνίζεται για τον σταυρό ανάμεσα σε έμπειρα στελέχη της Αριστεράς, πρόσωπα από τον χώρο των γραμμάτων και των επιστημών, όπως η Αννα Παπαδημητρίου – Τσάτσου, ο Δημήτρης Πλουμπίδης, ο Σωτήρης Βαλντέν και η Νατάσα Ρωμανού, υποψήφιους με ιστορία στα κινήματα όπως η Κωνσταντίνα Κούνεβα κι έναν ολυμπιονίκη, τον αείμνηστο Αλέξανδρο Νικολαΐδη. Και τους κέρδισε όλους, πετυχαίνοντας να εκλεγεί πέμπτος από τους έξι ευρωβουλευτές που εξέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η συμμετοχή του στην Ευρωβουλή θύμιζε και λιγάκι την προηγούμενη καριέρα του. Γενικώς συνεπής, χωρίς καμιά ιδιαίτερη διάκριση και με μερικές άβολες στιγμές. Το 2020 αποφάσισε να επιστρέψει και στην τηλεόραση παρουσιάζοντας τηλεπαιχνίδι, γεγονός που συζητήθηκε όχι και πολύ κολακευτικά και «ανταμείφθηκε» με νούμερα που οδήγησαν στο πρόωρο κόψιμο της εκπομπής.

Η επόμενη μεγάλη εμφάνισή του, καταπώς φαίνεται, θα είναι δυστυχώς ενώπιον ενός ιδιαίτερα δύσκολου κοινού. Της βελγικής Δικαιοσύνης. Οπου, όπως όλα δείχνουν, θα κληθεί να καταθέσει μετά την αναμενόμενη άρση της ασυλίας του για τις καταγγελίες της Ελένης Χρονοπούλου περί βιασμού και πρόκλησης σωματικής βλάβης. Ο ίδιος δηλώνει ότι είναι αθώος και έτοιμος να το αντιμετωπίσει. Το τι ισχύει θα φανεί όταν η αυλαία πέσει.