3 βιβλία για τον εξτρεμισμό και τα άκρα

Roger Eatwell –
Matthew Goodwin

«Εθνικολαϊκισμός – η εξέγερση εναντίον της φιλελεύθερης δημοκρατίας», μτφ. Ηρακλής Οικονόμου

εκδ. Επίκεντρο, 2021

Οι συγγραφείς αναλύουν τέσσερις κομβικές έννοιες: δυσπιστία, καταστροφή, στέρηση, αποευθυγράμμιση. Η δυσπιστία προς τους πολιτικούς και τους θεσμούς δημιουργεί την αίσθηση μεταξύ πολλών πολιτών ότι δεν έχουν πλέον φωνή στην εθνική συζήτηση. Η μετανάστευση και η υπερβολική εθνοτική αλλοίωση συμβάλλουν στη δημιουργία έντονου φόβου για την πιθανή καταστροφή των κοινοτήτων καθώς και της ιστορικής ταυτότητας και των καθιερωμένων τρόπων ζωής της εθνικής ομάδας. Οι παγκοσμιοποιημένες οικονομίες έχουν προκαλέσει έντονα συναισθήματα αυτού που οι ψυχολόγοι αποκαλούν σχετική στέρηση ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων ανισοτήτων εισοδήματος και πλούτου στη Δύση και απώλεια της πίστης σε ένα καλύτερο μέλλον. Η αποδυνάμωση των δεσμών μεταξύ των παραδοσιακών κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων και του λαού είναι αυτό που αποκαλείται αποευθυγράμμιση.

Συλλογικό

«Ο δεξιός εξτρεμισμός στην Ευρώπη», μτφ. Ελίζα Παπαδάκη

εκδ. Πόλις, 2014

Πόσο διαδεδομένες και εδραιωμένες είναι στην Ευρώπη οι προκαταλήψεις, η ακροδεξιά σκέψη και οι ακροδεξιές δομές; Πώς αναπτύσσονται πανευρωπαϊκά τα δεξιά εξτρεμιστικά και λαϊκιστικά κόμματα και κινήματα; Ποιες είναι οι ιστορικές τους ρίζες; Ο συλλογικός τόμος επικεντρώνεται αφενός στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, ενώ ένα άλλο κέντρο βάρους τίθεται σε νοτιοευρωπαϊκά κράτη (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία).

Σοφία Βασιλοπούλου

«Ακροδεξιά κόμματα και ευρωσκεπτικισμός»

εκδ. Επίκεντρο, σελ. 2020

Ξεκινώντας από την υπόθεση ότι τα ακροδεξιά κόμματα είναι ορθολογικοί δρώντες, αυτό το βιβλίο υποστηρίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να ερμηνεύουν τα δομικά κίνητρα εξαρτάται από τη σχέση τους με τη δημοκρατία, τη στάση τους απέναντι στην πολιτεία της ΕΕ, το εκλογικό σώμα/κοινωνική βάση στην οποία στοχεύουν και τη συμπεριφορά τους προς τους ανταγωνιστές τους. Η ταξινόμηση αυτών των δεικτών οδηγεί στην αναγνώριση τριών μοντέλων ακροδεξιών κομμάτων: αντισυστημικών, αντιφιλελεύθερων και κανονικοποιημένων.