Ενα ντέρμπι δύο στιγμών…

Επτά λεπτά, δύο φάσεις, δύο αδράνειες, ένα αποτέλεσμα. Στη Λεωφόρο, ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε το δικό του μομέντουμ απέναντι στον Ολυμπιακό, οι Ερυθρόλευκοι δέχτηκαν δύο γκολ δίχως καλά καλά να το καταλάβουν και δεν κατάφεραν ποτέ να αντιδράσουν και η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς πήρε μια νίκη (2-0) χρυσάφι, που τη διατηρεί στην κορυφή του πρωταθλήματος σε ισοβαθμία με την ΑΕΚ. Και συνεχίζει να ονειρεύεται την κατάκτηση του τίτλου έπειτα από 13 ολόκληρα χρόνια. Ενα ντέρμπι που δεν είχε πολλή ποιότητα, όπως συμβαίνει στη συντριπτική πλειονότητα αυτών των αγώνων, είχε όμως πολλή ένταση, πάθος και τον Παναθηναϊκό να εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δύο φάσεις που βρήκε.

Οι δύο ομάδες μπήκαν στο γήπεδο με το ίδιο σκεπτικό: να κρατήσουν όσο περισσότερο μπορούν την μπάλα στην κατοχή τους, να ελέγξουν τον ρυθμό, να προσπαθήσουν να βρουν τη μια στιγμή που ο αντίπαλος θα αδρανήσει για να πετύχουν γκολ. Συνέβη στο 28′. Την ώρα που στην άμυνα του Παναθηναϊκού και παρά την αναγκαστική αλλαγή του Σάρλια με τον Μάγκνουσον μόλις στο 15′, επικρατούσε ηρεμία και συγκέντρωση, ο Παπασταθόπουλος έγινε ο μοιραίος. Σε μια εύκολη φάση, πήγε να γυρίσει την μπάλα στον Πασχαλάκη αλλά δεν της έβαλε δύναμη, ο Σπόραρ πετάχτηκε στην πορεία της και με πλασέ άνοιξε το σκορ. Βάζοντας… φωτιά στη Λεωφόρο. Επτά λεπτά αργότερα και πριν ο Ολυμπιακός προλάβει να συνέλθει, οι Πράσινοι βρήκαν και δεύτερο γκολ και έβαλαν γερές βάσεις νίκης. Ενα κόρνερ του Μπερνάρ από τα αριστερά έφερε την μπάλα στη μικρή περιοχή με πολλά φάλτσα, ο Ελ Αραμπί τη βρήκε αλλά αντί να τη διώξει την έστειλε στα δίχτυα της ομάδας του. Δύο λάθη, δύο γκολ, ένα μάλλον… απρόσμενο προβάδισμα δύο τερμάτων για τον Παναθηναϊκό, που αν γνωρίζει να κάνει κάτι άριστα είναι να διαχειρίζεται τα υπέρ του σκορ. Και αυτό έκανε.

Ο Ολυμπιακός δεν προλάβαινε να βγάλει αντίδραση στο πρώτο ημίχρονο, πήγε στα αποδυτήρια να ανασυνταχθεί και βγήκε στο γήπεδο με τον Ανιγκό να προχωρά σε δύο αλλαγές. Εξω ο Χάμες και ο Ελ Αραμπί, μέσα ο Μπιέλ και ο Μπακαμπού. Με στόχο να πιέσει περισσότερο ψηλά και κυρίως στα πλάγια, να παίξει πιο γρήγορα και πιο άμεσα. Την ώρα που ο Γιοβάνοβιτς δεν είχε λόγο να αλλάξει το παραμικρό. Ο Παναθηναϊκός έκλεισε τους χώρους, έχοντας σε καταπληκτικό βράδυ όλους τους παίκτες του. Και τελικά εκείνη η αναγκαστική αλλαγή του Μάγκνουσον με τον Σάρλια αποδείχτηκε… δώρο. Ο Ισλανδός ήταν απροσπέλαστος, σταμάτησε κάθε επιθετική ενέργεια του Ολυμπιακού, έβγαινε πρώτος στην μπάλα και τελείωσε το ματς αλάνθαστος. Οπως το ίδιο έκανε και ο Σάντσες, που αποδεικνύεται σε… κρυφό χαρτί σε αυτή τη διαδικασία των playoffs. Ο Αργεντινός ήταν εξαιρετικός αμυντικά και επιθετικά, είχε άριστες συνεργασίες με τον Παλάσιος και με τους παίκτες του άξονα και μετά το Κλ. Βικελίδης καταγράφει δεύτερη συνεχόμενη εξαιρετική εμφάνιση στο ενεργητικό του. Με τον Παναθηναϊκό, πάντως, να μην έχει ούτε έναν που μπορούμε να πούμε ότι υστέρησε στο χθεσινό παιχνίδι.

Αντίθετα, ο Ολυμπιακός δεν είχε ούτε την ενέργεια που έδειξε στο ματς με τον ΠΑΟΚ, ούτε την πίστη για επιστροφή στο ματς όπως έκανε την περασμένη Τετάρτη. Ο Φορτούνης προσπαθούσε με ατομικές ενέργειες να δημιουργήσει ρήγματα, αλλά έπεφτε στην καλά οργανωμένη άμυνα του Παναθηναϊκού, ο Μπακαμπού έμεινε μακριά από τις τελικές προσπάθειες και δεν βρήκε χώρο για να απειλήσει, ο Μπιέλ μπήκε αλλά ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό, οι παίκτες του άξονα νικήθηκαν από εκείνους του Παναθηναϊκού. Με όλα τα… βαριά χαρτιά σου μακριά από τον καλό τους εαυτό, δεν μπορείς να ζητάς πολλά σε ένα ντέρμπι τίτλου. Ο Παναθηναϊκός έδειξε να το θέλει περισσότερο και το πήρε.

Παναθηναϊκός: Μπρινιόλι, Κώτσιρας, Σένκεφελντ, Σάρλια (15′ Μάγκνουσον), Χουάνκαρ, Ρούμπεν, Τσέριν (84′ Κλάινχαϊσλερ), Κουρμπέλης (70′ Μαντσίνι), Παλάσιος, Μπερνάρ (84′ Τσόκαϊ), Σπόραρ (69′ Ιωαννίδης).

Ολυμπιακός: Πασχαλάκης, Ροντινέι, Μπα, Παπασταθόπουλος, Ρέαμπτσιουκ, Χουάνγκ, Εμβιλά, Φορτούνης (81′ Βρουσάι), Μασούρας (69′ Βαλμπουενά), Χάμες Ροντρίγκες (46′ Μπιέλ), Ελ Αραμπί (46′ Μπακαμπού).