Ο άνθρωπος που ανέδειξε τον ρόλο {LF}του κόντρα τενόρου
Ο Τζον Μπόουμαν ως Πτολεμαίος στην όπερα «Ο Ιούλιος Καίσαρας στην Αίγυπτο» του Χέντελ, το 1982 στο Σαν Φρανσίσκο
Ο Τζέιμς Μπάουμαν, o βρετανός κόντρα τενόρος που υπερασπίστηκε το ρεπερτόριο για αυτή τη φωνή όσο λίγοι στην εποχή μας και ενέπνευσε αρκετούς συνθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Μπέντζαμιν Μπρίτεν, να γράψουν γι’ αυτήν, πέθανε στις 27 Μαρτίου στο σπίτι του στο Ρέντχιλ, νοτίως του Λονδίνου, σε ηλικία 81 ετών.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία τη δεκαετία του 1960, ενώ μεσουρανούσε ο Αλφρεντ Ντέλερ ως κόντρα τενόρος, του οποίου όμως τόσο οι φωνητικές όσο και οι υποκριτικές ικανότητες θεωρούνταν περιορισμένες. Ο Μπάουμαν – κόντρα τενόρος και ο ίδιος, που σημαίνει ότι διέθετε την υψηλότερη από τις ανδρικές φωνές, η οποία κινούνταν στο ίδιο εύρος με τις γυναικείες κοντράλτο και μέτζο σοπράνο – χαρακτηρίστηκε ως ένα «επαναστατικό ταλέντο». Οι «New York Times» είχαν σχολιάσει τη φωνή του ως «ασυνήθιστα ευέλικτη και ευχάριστη» και αρκετές δεκαετίες αργότερα σε μια απολογιστική κριτική η βρετανική εφημερίδα «Daily Telegraph» ανέφερε ότι «η τεχνική του έφερε μια νέα δύναμη στο ρεπερτόριο των κόντρα τενόρων».
Εκανε τα πρώτα του βήματα στη σκηνή το 1967, όταν έπειτα από παρότρυνση ενός φίλου του, που τον ενημέρωσε ότι γινόταν ακρόαση για τον ρόλο του Ομπερον στην όπερα «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας», τον οποίο ο Μπρίτεν είχε γράψει το 1960 για τον Ντέλερ, αποφάσισε να στείλει επιστολή στον συνθέτη και να δηλώσει κατάλληλος για τον ρόλο. Προσκλήθηκε σε ακρόαση και βρέθηκε όχι απλώς επί σκηνής, αλλά και σε περιοδεία.
Ο Μπρίτεν εν συνεχεία έγραψε κι άλλους ρόλους πάνω στη φωνή του Μπάουμαν, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του Απόλλωνα στην όπερα «Θάνατος στη Βενετία» του 1973.
Οι ερμηνείες του και οι δεκάδες ηχογραφήσεις του ενθάρρυναν αρκετούς ακόμη λυρικούς τραγουδιστές να εξερευνήσουν το ρεπερτόριο του κόντρα τενόρου, με τους οποίους υπήρξε υποστηρικτικός και γενναιόδωρος σε συμβουλές.
Ο Τζέιμς Τόμας Μπάουμαν γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1941 στην Οξφόρδη. Εδωσε την πρώτη του συναυλία ως κόντρα τενόρος το 1959, ως μέλος της μαθητικής χορωδίας.












