Το Τσάμπιονς Λιγκ των μεγάλων μυστηρίων

Η επιστροφή του Τσάμπιονς Λιγκ είναι γεμάτη από γοητευτικά μυστήρια. Από τη διοργάνωση έχουν φύγει φέτος ήδη η Παρί Σεν Ζερμέν, η Λίβερπουλ, η Γιουβέντους, η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα – ομάδες που συχνά φτάνουν τουλάχιστον στους προημιτελικούς που έχουμε μπροστά μας. Αλλά το μυστήριο εν προκειμένω δεν έχει να κάνει με όσους λείπουν αλλά με όσους συνεχίζουν.
Χάαλαντ
Η Μάντσεστερ Σίτι θα αντιμετωπίσει την Μπάγερν Μονάχου. Η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα έχει πλέον πίεση: δεν είναι η συμπαθητική μικρομεσαία ομάδα που μεγάλωσε χάρη στα χρήματα των Αράβων και που με τα αποτελέσματά της είναι όλοι οι οπαδοί της ευχαριστημένοι γιατί δεκαπέντε χρόνια πριν δεν θα μπορούσαν να τα φανταστούν. Πλέον υπάρχουν απαιτήσεις γιατί υπάρχουν και επιτυχίες. Ετσι συμβαίνει παντού. Ο Γκουαρντιόλα είπε πριν από λίγο καιρό πως καταλαβαίνει ότι θα κριθεί από το τι θα κάνει η ομάδα του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το βρίσκει άδικο γιατί, όπως είπε, «η Σίτι δεν είναι η Ρεάλ Μαδρίτης», από το καλοκαίρι όμως που απέκτησε τον Χάαλαντ πρέπει να είχε καταλάβει πως η χρονιά θα είναι κάπως διαφορετική: η προσθήκη του Νορβηγού εκτόξευσε τις προσδοκίες και οι μεγάλες προσδοκίες φέρνουν συχνά μεγάλες απογοητεύσεις. Ο φορ που σκοράρει ασταμάτητα είναι ένα υπερόπλο στο οπλοστάσιο της ομάδας: αποτυχία μετά την απόκτηση του Χάαλαντ δεν νομίζω ότι επιτρέπεται. Αλλά αν η Σίτι έχει πίεση λόγω προσδοκιών και η Μπάγερν δεν πάει πίσω. Η απόφαση της διοίκησης της ομάδας να αντικαταστήσει τον προπονητή Νάιγκελσμαν (που απέκλεισε άνετα με την Μπάγερν την Παρί) δεν είναι τόσο συνηθισμένη. Ο κόσμος δέχτηκε ως αντικαταστάτη του κόουτς τον παλιό εχθρό της Μπάγερν Τόμας Τούχελ. Για να γίνει πιο εύκολη η αποδοχή του οι διοικούντες θύμισαν ότι ο Τούχελ κέρδισε πριν από δύο χρόνια τον Γκουαρντιόλα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ως προπονητής της Τσέλσι. Αυτό μεγάλωσε την προσμονή των βαυαρών οπαδών για το ματς. Που έγινε ξαφνικά κριτήριο για την επάρκεια των διευθυντών της Μπάγερν.
Βασίλισσα
Η Ρεάλ Μαδρίτης περιμένει την Τσέλσι στο ετήσιο ραντεβού τους: εδώ να δεις μυστήρια! To φετινό Ρεάλ Μαδρίτης – Τσέλσι είναι το τρίτο στη σειρά. Πριν από δύο χρόνια προκρίθηκε η Τσέλσι κι έπαιξε στον τελικό με τη Σίτι. Πέρυσι τα κατάφερε η Ρεάλ έπειτα από δύο εντυπωσιακά ματς: η Βασίλισσα κέρδισε στο Λονδίνο, έχασε στη Μαδρίτη και προκρίθηκε στην παράταση για να κατακτήσει κι αυτή στη συνέχεια το τρόπαιο. Αλλά ενώ ένα Ρεάλ – Τσέλσι υπήρχε και πέρυσι και πρόπερσι, το φετινό δεν έχει σχέση με κανένα από αυτά! Η Ρεάλ έχει μείνει εκτός διεκδίκησης πρωταθλήματος στην Ισπανία – είχε να της συμβεί χρόνια. Πρέπει να σώσει τη χρονιά κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ από τον δυσκολότερο δρόμο: αν αποκλείσει την Τσέλσι θα αντιμετωπίσει τη Σίτι ή την Μπάγερν. Αλλά στο μεταξύ ο προπονητής της ψάχνει να βρει με ποια Τσέλσι θα αγωνιστεί! Οι νέοι αμερικανοί ιδιοκτήτες της Τσέλσι έδιωξαν τον κόουτς Πότερ που είχαν προσλάβει πριν από λίγους μήνες και η Τσέλσι που έχει ξοδέψει 600 εκατ. ευρώ για μεταγραφές τον τελευταίο χρόνο πάει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο αγωνιστικά αξιόπιστη θα είναι απέναντι στη Ρεάλ καθώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη σύνθεσή της ή τη στρατηγική της. Για δύο βράδια μπορεί να φανεί ανίκητη. Και μετά πάλι να χαθεί.
Υπέρβαση
Στην άλλη πλευρά του ταμπλό υπάρχουν τρεις ιταλικές ομάδες (η Μίλαν, η Ιντερ, η Νάπολι) και η Μπενφίκα. Η Μίλαν θα παίξει με τη Νάπολι και η Ιντερ με την Μπενφίκα. Η Νάπολι δεν έχει ξαναγωνιστεί σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ: ούτε σε ημιτελικό. Η Μπενφίκα αγωνίστηκε τελευταία φορά το 1990, αλλά τότε η διοργάνωση ονομαζόταν Κύπελλο Πρωταθλητριών. Τελικούς και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών και στο Τσάμπιονς Λιγκ έχουν παίξει η Μίλαν και η Ιντερ. Αλλά εδώ το παράδοξο είναι ότι οι δύο έμπειρες στην Ευρώπη ιταλικές ομάδες είναι χειρότερες από τις αντιπάλους της! Δεν το λέω εγώ: το λέει η βαθμολογία του ιταλικού πρωταθλήματος. Η Νάπολι το έχει ήδη κατακτήσει καθώς απομένουν τα τυπικά για τη στέψη, ενώ η Μίλαν είναι τρίτη και η Ιντερ τέταρτη και η απόσταση και των δύο από την πρωτοπόρο είναι είκοσι βαθμοί. Και υπάρχει και η Μπενφίκα που είναι χάρμα ιδέσθαι. Αντίθετα με τις ιταλικές ομάδες που στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ είχαν χρόνια να εμφανιστούν, οι πρωταθλητές Πορτογαλίας φτάνουν τα τελευταία χρόνια σε αυτά διαρκώς και αποκλείονται από πανίσχυρες αγγλικές ομάδες, όπως π.χ. η Λίβερπουλ. Αλλά μπορεί κανείς να είναι βέβαιος πως η Μπενφίκα θα κάνει μια τόσο μεγάλη υπέρβαση και θα αγωνιστεί στον τελικό της πιο μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης;
Διαμαρτυρία
Η Νάπολι μοιάζει η καλύτερη στο σχετικό κουαρτέτο. Εχει μια καταπληκτική σεζόν, παίζει από την αρχή πολύ ωραίο ποδόσφαιρο, έχει βρει στο πρόσωπο του άγνωστου νεαρού Γεωργιανού Κβαρατσκέλια και του θωρηκτού που λέγεται Οσιμεν δύο καταπληκτικούς πρωταγωνιστές που την έχουν πάρει από το χέρι δίνοντας αληθινά σόου. Ομως και η επιτυχημένη σεζόν θέλει μια καλή διαχείριση: τίποτα δεν είναι απλό. Η διοίκηση της Νάπολι είχε την κακή ιδέα να βάλει απίστευτα μεγάλες τιμές στα εισιτήρια του ματς με τη Μίλαν που όλη η πόλη περιμένει: το φθηνότερο εισιτήριο κοστίζει 120 ευρώ! Οι οπαδοί έγιναν έξαλλοι και στο τελευταίο ματς του πρωταθλήματος (που σατανικά η Νάπολι έδινε με τη Μίλαν που θα αντιμετωπίσει στον πρώτο προημιτελικό της στο Τσάμπιονς Λιγκ) μετέτρεψαν το γήπεδο σε πεδίο διαμαρτυρίας. Η Μίλαν το εκμεταλλεύτηκε, κέρδισε τους εντός ολίγου πρωταθλητές με το βαρύ 4-0, και τα δεδομένα του ευρωπαϊκού ματς ξαφνικά άλλαξαν.
Ποιος
Οπως επεσήμανα η Μίλαν και η Ιντερ έχουν αγωνιστεί σε τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ αντίθετα από τη Νάπολι και την Μπενφίκα. Αν φτάσει στον τελικό μία από τις πρωτάρες Μπενφίκα και Νάπολι θα ‘χουμε ένα τελικό που δεν έχουμε ξαναδεί, αλλά κι αν τα καταφέρει να φτάσει τελικό ή η Μίλαν ή η Ιντερ και πάλι οι πιθανότητες να δούμε έναν τελικό που δεν έχει ξαναγίνει είναι τεράστιες: αντίπαλός τους θα είναι μία από τις Ρεάλ, Μάντσεστερ Σίτι, Μπάγερν Μονάχου και Τσέλσι και στην ιστορία υπάρχει μόνο ένας τελικός Ιντερ – Μπάγερν (2-0) που έγινε το 2010. Ολες οι άλλες πιθανότητες δείχνουν πως θα δούμε ένα τελικό που δεν έχουμε ξαναδεί! Ποιος είπε ότι το Τσάμπιονς Λιγκ το διεκδικούν οι ίδιοι και οι ίδιοι;













