ΤΑ ΝΕΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ

Πέτρος Παπασαραντόπουλος,
«Εξτρεμισμός και πολιτική βία στην Ελλάδα. Το Big Bang της Χρυσής Αυγής»,
Επίκεντρο, 2014
Η πληρέστερη και σφαιρικότερη ματιά στην ανάδυση του ακροδεξιού εξτρεμισμού από το έδαφος του αντιμνημονίου. Ο συγγραφέας, γνωστός και από τη μαχητική αρθρογραφία του στα «ΝΕΑ», εντοπίζει τη δυναμική της οργάνωσης στα γεγονότα του καλοκαιριού του 2011 και στο κίνημα των αγανακτισμένων.

Cas Mudde,
«Η Ακροδεξιά σήμερα»,
Επίκεντρο, 2020
Ενας από τους συστηματικότερους μελετητές του λαϊκισμού και της ακραίας ριζοσπαστικής Δεξιάς παγκοσμίως χαρτογραφεί τον χώρο – χωρίς να παραλείψει την αναφορά στη Χρυσή Αυγή. Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ιδεολογική προσέγγιση του φαινομένου από τον συγγραφέα, ο οποίος θεωρεί ότι σε όλον τον πλανήτη κοινή ιδεολογική συνισταμένη είναι ο νατιβισμός, συνδυασμός ξενοφοβίας και εθνικισμού.

Μάριος Εμμανουηλίδης – Αφροδίτη Κουκουτσάκη,
«Χρυσή Αυγή και στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης»,
Futura, 2013
Αριστερή προσέγγιση των ρευστών και μεταβαλλόμενων ορίων της οργάνωσης της ριζοσπαστικής Ακροδεξιάς που έγινε κόμμα. Παρά τις επιμέρους διαφωνίες των συγγραφέων, η βασική κοινή συνιστώσα της προσέγγισής τους είναι ότι, εν τέλει, η οργάνωση «αποτελεί μια μηχανή αιχμαλώτισης της ενέργειας και μετατροπής των πρακτικών ανταρσίας και διαφυγής σε αντικείμενο ενίσχυσης και επέκτασης της κυριαρχικότητας του κράτους και παραγωγής νομιμότητας» – μια θέση που μάλλον διαψεύστηκε από τις εξελίξεις.