Η πραγματικότητα του Παναθηναϊκού

Η ισοπαλία με τον Βόλο έφερε παγωμάρα σε όλο τον οργανισμό του Παναθηναϊκού και μάλλον μια αμηχανία που δεν είχαν συνηθίσει οι Πράσινοι. Η δε νίκη της ΑΕΚ στην Τούμπα φέρνει τους Πράσινους και πάλι ισόβαθμους στην κορυφή με την Ενωση. Κι εδώ υπάρχουν οι δύο – κυρίαρχες αυτή τη στιγμή στον κόσμο του Παναθηναϊκού – απόψεις.

Η πρώτη που λέει ότι αν τον Αύγουστο του έλεγαν του Παναθηναϊκού ότι θα είναι πρώτος στην 28η αγωνιστική θα το… αγόραζε και με το παραπάνω. Και η δεύτερη πως αν στο φινάλε του πρώτου γύρου (συν 8 από την ΑΕΚ) του έλεγαν πως θα είναι ισόβαθμος μαζί της σε αυτή τη φάση του πρωταθλήματος, θα το θεωρούσε αποτυχία. Στην πραγματικότητα τίποτα από τα δύο δεν ισχύει.

Το ειδικό βάρος του Παναθηναϊκού μαζί με την περσινή του πορεία και την κατάκτηση του Κυπελλου όρισαν τον φετινό στόχο από νωρίς: η πρώτη δυάδα. Αρα ο πρωταθλητισμός. Και ήταν ο Γιοβάνοβιτς εκείνος που το είχε δηλώσει πρώτος απ’ όλους. Οσο για το συν οχτώ του πρώτου γύρου; Η εικόνα των δύο ομάδων δεν συμφωνούσε με τον βαθμολογικό πίνακα. Ο Παναθηναϊκός ήταν σε όλο το πρωτάθλημα ένα σύνολο που σκόραρε λίγο. Ακόμα και στις καλές του βραδιές και στις νίκες του. Αποδεικνύεται από το ότι έχει την 5η επίθεση στο πρωτάθλημα με 38 γκολ. Ο Αρης έχει 41. Ο Ολυμπιακός έχει 58, δηλαδή είκοσι περισσότερα!

Αν ο Παναθηναϊκός πάρει το πρωτάθλημα, θα το πάρει λόγω της άμυνάς του. Αλλά πλέον, εδώ που έφτασε και μετά την γκέλα με τον Βόλο, για να το πάρει θα πρέπει να σκοράρει. Να βρει νίκες και να βρει μεγάλες νίκες. Και στο τέλος να κάνει το ταμείο του για το τι πήγε καλά και τι όχι. Αυτή την ώρα ούτε νόημα έχει να συζητάει «τι θα γινόταν αν», ούτε να κλαίει πάνω από ένα χαμένο πέναλτι.