Μία καμπάνια για δύο ακροατήρια

Την εικόνα μιας κυβέρνησης που κινείται υπεράνω των στενών κομματικών τειχών, στοχεύοντας σε ισχυρή πλειοψηφία μέσα από διαφορετικές ατζέντες προσέγγισης ευρύτερων στρωμάτων στο εκλογικό σώμα, έχει ανάγκη να καλλιεργεί εκ νέου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με βάση τον διακηρυγμένο στόχο της αυτοδυναμίας. Οταν στις αρχές του έτους διεμήνυε από την ιδιαίτερη πατρίδα του ότι «θα συναντηθούμε με όλους χωρίς διακρίσεις», συνόψιζε το νεοδημοκρατικό μήνυμα με τη φράση «πατριωτισμός της ευθύνης, εκσυγχρονισμός της προόδου». Αυτές οι λέξεις κρύβουν το απαιτητικό, πάντως δυσκολότερο σε σχέση με το 2019, στοίχημα του Μητσοτάκη να σταθμίζει αποτελεσματικά τις κινήσεις και τη ρητορική της παράταξής του ανάμεσα σε δύο ακροατήρια: το δεξιότερο της ΝΔ που δεν υποδέχεται πάντα με ενθουσιασμό τα κυβερνητικά σινιάλα και το κεντρώο που επιζητεί ορθολογισμό και σταθερότητα.

Μπροστά στην – κατά τον Μητσοτάκη – «ύπουλη παγίδα» της απλής αναλογικής, δηλαδή υπό την κυβερνητική αγωνία τυχόν χαλαρής (δεξιάς) ψήφου ή ψήφου διαμαρτυρίας στις 21 Μαΐου, επιχειρούνται δύο «ζυγισμένες» καμπάνιες σε μία. Αφενός για τη στεγανοποίηση των (υπαρκτών) διαρροών απογοητευμένων δεξιών ψηφοφόρων, αφετέρου για τη διείσδυση στο προοδευτικό Κέντρο, με το οποίο ο Μητσοτάκης έχει δει να προκαλούνται ρήγματα κατά την τετραετία της διακυβέρνησης. Μετρήσεις δείχνουν στο Μαξίμου κάποια σημάδια αναστροφής του κλίματος σε σχέση με την πρώτη περίοδο μετά τα Τέμπη, ωστόσο ουδείς μπορεί να μιλήσει ακόμα για ανάκτηση των απωλειών.

Με δύο εργαλεία
Δύο είναι τα εργαλεία της διπλής καμπάνιας. Το βασικότερο είναι ο θεματικός απολογισμός, δηλαδή η ανάδειξη πεπραγμένων με ρητορική που ευαισθητοποιεί περισσότερο ανά περίπτωση συγκεκριμένα κοινά είτε πρόκειται για την αυστηρή γραμμή της ΝΔ σε θέματα ασφάλειας είτε για τις μεταρρυθμίσεις και τα ζητήματα δικαιωμάτων και ανισοτήτων. Το δεύτερο εργαλείο αφορά τους «συμβολισμούς» των προσώπων, δηλαδή μια αντιπαραβολή που επιδιώκει η ΝΔ με τους πολιτικούς αντιπάλους της και σε επίπεδο στελεχιακού δυναμικού, προσδοκώντας αντανακλαστικά υπέρ της και από το συντηρητικό και από το προοδευτικό ακροατήριο.

Είναι ενδεικτικό το τελευταίο 48ωρο. Από τον ακριτικό Εβρο την Παρασκευή αλλά και στον κυριακάτικο γραπτό απολογισμό του ο Μητσοτάκης επέλεξε υψηλούς τόνους προς την αξιωματική αντιπολίτευση για τη διαχείριση του Προσφυγικού – «εθνική αναγκαιότητα» ο φράχτης, «εθνική εξαίρεση» ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε. Αλλά επιπλέον επεφύλασσε έμμεσες βολές σε σχηματισμούς στα δεξιά της ΝΔ. «Εμείς δεν είμαστε πατριώτες στα λόγια», είπε κατά την περιοδεία του, «πιστεύουμε στον ευρωπαϊκό πατριωτισμό και στην Ελλάδα της αυτοπεποίθησης». Είναι σαφές ότι η ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής, των συνόρων και ευρύτερα της ασφάλειας θα προτάσσεται σε όλη την προεκλογική εκστρατεία. Στα σκαριά είναι άλλωστε νέα μηνύματα για το Μεταναστευτικό στην επίσκεψη του Μητσοτάκη στη Λέσβο, αρχές της Μεγάλης Εβδομάδας, ενώ σταθερά στο ραντάρ των γαλάζιων είναι όλη η Βόρεια Ελλάδα και ειδικότερα οι – ανησυχητικές για το Μαξίμου – δυναμικές που καταγράφουν ο Κυριάκος Βελόπουλος, ακόμα και το κόμμα Κασιδιάρη και μικρότεροι σχηματισμοί.

Μπλόκο στις απομακρύνσεις
Ταυτόχρονα το Μαξίμου παλεύει να μπλοκάρει κεντρώες απομακρύνσεις. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκονται συγκρίσεις προσώπων αλλά και απολογισμός δράσεων για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος, τα χαρτοφυλάκια της πράσινης μετάβασης και της ψηφιοποίησης, τις μεταρρυθμίσεις. Κυβερνητικοί παράγοντες, πέρα από τα «πυρά» προς τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη, βάζουν τελευταία στο στόχαστρο συγκεκριμένα στελέχη πρωτίστως της Κουμουνδούρου με αφορμή τοποθετήσεις τους (τον Δραγασάκη για την οικονομία, τον Παπαδημούλη και τον Μουζάλα για το Προσφυγικό, τον Κατρούγκαλο για τις συντάξεις κ.ά). Και ταυτόχρονα ο Πρωθυπουργός επιχειρεί ανοίγματα με προβολή δράσεων για τους νέους (το «Σπίτι μου» που εκκινεί σήμερα), την παιδεία, τις γυναίκες κ.ο.κ.