Πόσοι θα φτάσουν στην κάλπη;

Πάνω από 450.000 νέοι ψηφοφόροι μπαίνουν στους εκλογικούς καταλόγους από το 2019 – και το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιον θα επιλέξουν να ψηφίσουν, αλλά αν τελικά θα φτάσουν μέχρι τις κάλπες. Μια εκτίμηση λέει πως η συμμετοχή τους στις εκλογές της απλής αναλογικής θα είναι σημαντική, λόγω και της πρόσφατης τραγωδίας στα Τέμπη που τους άγγιξε πολύ, όμως πολύ πιθανό να μην εμφανιστούν πίσω από τα παραβάν σε μια ενδεχόμενη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση στη μέση του καλοκαιριού. Αιτία όχι μόνο η συνειδητή αποχή: πολλοί νεότεροι απασχολούνται εποχικά στα νησιά και στις αρχές Ιουλίου η σεζόν έχει ξεκινήσει για τα καλά.
Σποτ για τους μικρούς
«Κάνε τον θυμό σου απόφαση αλλαγής» λέει το πρώτο σποτάκι του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, με τη Χαριλάου Τρικούπη να στοχεύει εμφανώς τους νέους που νιώθουν απογοητευμένοι από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Στο ίδιο κοινό στοχεύει και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ξεκίνησε (σε άλλο κλίμα, πριν από τα γεγονότα στα Τέμπη) καμπάνια «χάου του» που στόχευε στα προβλήματα των νεότερων, προτάσσοντας τις θέσεις του κόμματος για τα ζητήματα που τους αφορούν, ενώ δική του καμπάνια κάνει διαδικτυακά και το ΚΚΕ, με πρωταγωνιστές μια αποικία πιγκουίνων και μια φάλαινα που πέφτει θύμα της συλλογικής προσπάθειας.
Ορόσημο η 5η Μαΐου
Σ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση, για πρώτη φορά, ο Αρειος Πάγος θα ελέγξει τις υποψηφιότητες των κομμάτων με βάση και τη νέα τροπολογία που ψηφίστηκε για τις ποινικές καταδίκες και την «πραγματική» ηγεσία των κομμάτων. Και τα μάτια όλων πέφτουν, προφανώς, στην περίπτωση του κόμματος στο οποίο φαίνεται πως ηγείται, χωρίς να αναγράφεται στο καταστατικό του, μέλος του διευθυντηρίου της Χρυσής Αυγής. Καταληκτική ημερομηνία της απόφασης για το αν το «κόμμα Κασιδιάρη» θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές είναι η 5η Μαΐου.
Τι τους έχει πιάσει;
Από πότε έχει γίνει μόδα γνωστοί άνδρες να αποκαλύπτουν παλαιότερες ερωτικές τους περιπέτειες με διάσημες γυναίκες χωρίς να έχουν ζητήσει την άδειά τους; Μήπως πλανάται εδώ και καιρό στην ατμόσφαιρα αυτή η τάση και απλώς οι ενδιαφερόμενες δεν έχουν πάρει το memo – κάποιες, δε, έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια και δεν μπορούν καν να αντιδράσουν στη δημοσιοποίηση της προσωπικής τους ζωής. Είναι πάντως τα πρόσωπα των γυναικών που δίνουν αξία στην αφήγηση, όχι το αντίστροφο. Υπάρχει μεγαλύτερη τιμωρία;
—
Μυρτώ Λιαλιούτη













