Πρόταση

Η πρόταση λέγεται ότι έγινε για να βγάλει το κόμμα από τη δύσκολη θέση του απολογούμενου. Επεσε στο τραπέζι, εξηγούν οι υπερασπιστές του, ώστε να δοθεί μια απάντηση σε όσους θεωρούσαν ότι εκείνο απεργάζεται σενάρια σχηματισμού κυβέρνησης με επικεφαλής κάποιον τεχνοκράτη. Γι’ αυτό, ο αρχηγός του έσπευσε να διευκρινίσει πως όταν λέει «ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας» εννοεί ότι θέλει ένα άλλο πολιτικό πρόσωπο για πρωθυπουργό – προκειμένου να μπει σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Η τακτική, βέβαια, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα τελικά. Το αντίθετο. Εκπυρσοκρότησε πάνω στο ΠΑΣΟΚ. Οχι μόνο επειδή ένας βουλευτής του επεσήμανε ον δε ρέκορντ πως θα έπρεπε να πει ποιον προτείνει για πρωθυπουργό αφού απορρίπτει τους προέδρους της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ή γιατί κανένας απ’ τους τελευταίους δεν θα αποδεχόταν τον συγκεκριμένο όρο, εφόσον θα ηγείται του κόμματος που θα αναδείξει πρώτο η κάλπη της απλής αναλογικής. Εκπυρσοκρότησε κυρίως εξαιτίας του τρόπου που υπονοεί ότι αντιμετωπίζει το Κίνημα το εκλογικό σώμα στο οποίο απευθύνεται.

Ζημιά
Παρότι μετά το δυστύχημα των Τεμπών παρατηρείται στα γκάλοπ μια στροφή της πλειονότητας της κοινής γνώμης υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας, μια άλλη μεταπολιτευτική παράδοση, η πρωθυπουργοκεντρική εκλογική συμπεριφορά, δεν έχει αλλάξει. Ο μέσος έλληνας ψηφοφόρος πίσω από το παραβάν δεν επιλέγει μόνο προγράμματα – ή για να ακριβολογούμε, δεν διαλέγει απλά το μικρότερο κακό ανάμεσα στις κομματικές μπροσούρες –, ψηφίζει και για πρωθυπουργό, υποστηρίζουν οι εκλογολόγοι. Επομένως, όταν το ΠΑΣΟΚ ζητάει τη στήριξή του χωρίς να διευκρινίζει ποιος πιστεύει ότι έχει τη διάθεση και τη δυνατότητα να εφαρμόσει τις πολιτικές που εκείνο πρεσβεύει, κάνει και σε αυτόν μια προσφορά που δεν μπορεί να δεχθεί. Ή, όπως διατείνονται ορισμένοι από τους πολιτικούς του αντιπάλους: καταθέτει μια πρόταση γνωρίζοντας ότι δεν θα εγκριθεί. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, υποδεικνύει μια λύση σχεδιασμένη έτσι ώστε να μην αξιολογηθεί ως εφικτή. Η ιδέα για ένα άγνωστο πολιτικό πρόσωπο – η οποία θα επέτρεπε στους κεντροαριστερούς να διεξαγάγουν μια προεκλογική καμπάνια δημιουργικής ασάφειας – εύλογα προκάλεσε μεγαλύτερη ζημιά από αυτήν που υποτίθεται ότι θα διόρθωνε. Γιατί για νιοστή φορά υπογράμμισε πως κατά βάθος επιθυμούν να αποφύγουν τις κυβερνητικές ευθύνες.