Ηταν η βραδιά τους

Το ΣΕΦ είχε φορέσει από νωρίς τα καλά του. Απίστευτη ατμόσφαιρα όπως μόνο οι φίλοι του Ολυμπιακού ξέρουν να δημιουργούν.

Το τρίτο ευρωπαϊκό τρόπαιο ήταν γεγονός για την ομάδα των Ερυθρολεύκων με το άνετο (νέο) 3-0 επί της Μακάμπι.

Ποτέ η μεγαλύτερη ελληνική ομάδα δεν έχει χάσει τελικό (και μάλιστα στο ΣΕΦ) όταν δεν είναι αντίπαλος ιταλική ομάδα.

Το 1996 απέναντι στη Βούπερταλ (3-2) και το 2005 με αντίπαλο την Ορτεκ Νεσελάντε (3-0) είχαν έρθει οι άλλοι δύο ευρωπαϊκοί τίτλοι για τους Πειραιώτες.

Ο Αλμπέρτο Τζουλιάνι και οι παίκτες του ήταν στιγμές που χάζευαν τις εκδηλώσεις του κόσμου σε ένα κατάμεστο ΣΕΦ με τον ερασιτέχνη να έχει αιτήματα από όλη την Ελλάδα για να γεμίσει δύο στάδια!

Στα αποδυτήρια ο εμβληματικός φροντιστής Σπύρος Μπλέτσας (των 40 τροπαίων στα 31 χρόνια που βρίσκεται στην ομάδα!) μας χαμογελάει όταν τον ρωτάμε εάν ευχαριστήθηκε περισσότερο αυτό το ευρωπαϊκό.

«Ναι, είναι το πιο σπουδαίο με βάση και την επική πρόκριση στον ημιτελικό επί του Παναθηναϊκού. Απλά τεράστιος τελικός με σασπένς ήταν αυτός με τη Βούπερταλ το 1996», μας θυμίζει και πνίγεται στις αγκαλιές των παικτών που τον λατρεύουν.

Ο Ιντάλγκο βγάζει ατελείωτες φωτογραφίες με φίλους της ομάδας (σε έναν επίμονο, του παίρνει το κινητό και του λέει: «Σου είπε περίμενε λίγο και θα βγάλουμε. Ελα λοιπόν θα τραβήξω εγώ τη σέλφι»!).

Η μικρή του κόρη Μία, δαγκώνει το χρυσό μετάλλιο που της έχει φορέσει στον λαιμό της ο μπαμπάς με τη μαμά Γκιλιένα πιο δίπλα να είναι με τον γιο τους, τον Ολιέν και να χαζεύουν μπαμπά και κόρη.

Χαζομπαμπάς πιο δίπλα (με μεγάλα παιδιά όμως πλέον τον γιο και την κόρη) ο φύλακας άγγελος της ομάδας ο γιατρός Γιώργος Τσικούρης που είχε τον πιο σοβαρό τραυματισμό από όλους (ρήξη χιαστών και στα δύο πόδια μετά από καλαματιανό χορό!) αλλά επανήλθε δριμύτερος για να δώσει το παρών στην κούπα και να πάρει το μετάλλιό του αλλά και τις ευχές «σιδερένιος» από τους παίκτες που τον λατρεύουν.

Οι περισσότεροι δίνουν ραντεβού για τα επινίκια και το γλέντι, αλλά ο Αλμέρτο Τζουλιάνι κανονίζει την επόμενη προπόνηση.

«Ε, όχι και αύριο ρε κόουτς!».