Να μην αλλάξει τίποτα

Η χθεσινή συγκέντρωση απέδειξε, ακόμα μια φορά, τη δοσολογία τέτοιου τύπου διαμαρτυριών. Σ’ αυτή, συμμετέχουν κυρίως επαγγελματίες της διαμαρτυρίας. Συνδικαλιστές και κομματικοί – και στο τέλος οι μπάχαλοι με τις μολότοφ. Οι νέοι, με τα λυρικά και τα αδιέξοδα λυπημένα συνθήματα, που θρηνούσαν τους συνομηλίκους τους οι οποίοι χάθηκαν στα Τέμπη, είναι όλο και λιγότεροι – όσοι έρχονται στην πορεία, φοιτητές, νεολαίοι κομμάτων, αναρχικοί, τα «φοιτητά» και τα «ηθοποιά» που κάνουν καταλήψεις κ.ά., ήδη έχουν μπει σε ένα κύκλο ριζοσπαστικοποίησης, η ζωή τους θα συνυφαίνεται για το επόμενο διάστημα, ή και για πάντα, με την κουλτούρα της διαμαρτυρίας και τις εκδοχές της.

Η συγκέντρωση είναι ίδια, όπως και τις προηγούμενες ημέρες. Υποτίθεται ότι την κάνει υποχρεωτική η διαμαρτυρία. Μια διαμαρτυρία που αυτομάτως καταλήγει (συχνά γελαστά) κατά της κυβέρνησης και των πολιτικών του Κυριάκου Μητσοτάκη, τις οποίες συστηματικά πλην ματαίως προσπαθούσαν τα προηγούμενα χρόνια να αποδομήσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη Αριστερά, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική. Το δυστύχημα, και κυρίως το μούδιασμα που ακολούθησε, στο οποίο αναδείχτηκε σε μεγάλο βαθμό η επίμονη συντήρηση του βαθιού Δημοσίου με τις αδράνειες, τη νωθρότητα, τον καθεστωτισμό τον οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε υποσχεθεί να αλλάξει.

Η αλήθεια είναι ότι την τελευταία τετραετία πολλές μεταρρυθμίσεις που είχαν εξαγγελθεί δεν έγιναν. Κατανοώ ότι η ΝΔ θα δικαιολογηθεί επικαλούμενη τις κρίσεις που διαχειρίστηκε η κυβέρνηση: τις διάφορες φάσεις της ελληνοτουρκικής έντασης, την πανδημία και τις επιπρόσθετες οικονομικές επιπτώσεις που έφερε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ενόψει εκλογών, δεν ξέρω αν θα πείσει – και επίσης δεν ξέρω αν την ενδιαφέρει να πείσει: δεν ξεχνάω ότι η ΝΔ είναι ένα από τα κόμματα που συνέβαλαν στη γιγάντωση του κομματικού κράτους. Ωστόσο, πλην της ΝΔ, δεν ξέρω αυτή τη στιγμή άλλο κόμμα ο λόγος του οποίου να περιέχει αυτό τον στόχο και τα βήματα που πρέπει να γίνουν.

Αλλά δεν είναι μόνο ο λόγος, είναι και τα έργα. Στη διάρκεια της θητείας της, η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη πολεμήθηκε συστηματικά ως «κυβέρνηση των αρίστων», επειδή ο Πρωθυπουργός είχε διακηρυγμένη πρόθεση να εκσυγχρονίσει τη χώρα – και εκσυγχρονισμός σημαίνει, πρωτίστως, αλλαγή στη σχέση του πολίτη με το Δημόσιο. Η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, πολέμησε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού παντού. Γνωρίζουμε όλοι ότι αν δεν αλλάξουν πολλά (αρχίζοντας από την εκπαίδευση, και συνεχίζοντας με το παραγωγικό μοντέλο, το Δημόσιο, τη δικαιοσύνη…) η χώρα δεν είναι βιώσιμη, ο χρόνος θα δουλεύει για την επόμενη χρεοκοπία – αλλά αυτό μοιάζει να μην ενδιαφέρει το πολιτικό σύστημα. Περισσότερο νοιάζονται ποιος θα ελέγξει «τους αρμούς της εξουσίας» παρά για ποια χώρα πρέπει να μιλάμε.

Καμιά συγκέντρωση, όμως, δεν έχει γίνει, ούτε θα γίνει για τη χώρα που χρειαζόμαστε οι κάτοικοί της και τα παιδιά μας. Αντίθετα, οι συγκεντρώσεις στη μνήμη των νεκρών στα Τέμπη γίνονται για να μην αλλάξει τίποτα. Κατηγορούν τον Πρωθυπουργό ότι, την πρώτη βραδιά, μίλησε για ανθρώπινη αμέλεια, ενώ τώρα που συνάγεται η ανθρώπινη αμέλεια επιμένουν ότι φταίνε οι ιδιωτικοποιήσεις, το κεφάλαιο και το κυνήγι του κέρδους – και έχουν αρχίσει να ζητάνε να μην υπάρξει δίωξη σταθμάρχη, να μην αποδοθεί (αν υπάρχει) ατομική ευθύνη.

Ακόμα κι αυτοί που πούλησαν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ – οι οποίοι, άλλωστε, αν ξανακυβερνήσουν, όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας στο Mega, θα διαπραγματευθούν την επανακρατικοποίησή της. Προφανώς με τον γνωστό τρόπο, με ένα νόμο και ένα άρθρο.

Το ΝΑΤΟ ενάντια στη Ρωσία!

Απόψε στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, γίνεται μια φοβερή εκδήλωση, στην οποία έγκυροι, δεν υπάρχει αμφιβολία, δημοσιογράφοι του «αστικού» και όχι και τόσο αστικού Τύπου θα εισηγηθούν το εξής θέμα: «Ο πόλεμος του ΝΑΤΟ ενάντια στη Ρωσία στο έδαφος της Ουκρανίας – Αφορμές, βαθύτερα αίτια, προοπτικές – Ποια στάση πρέπει να κρατήσουν οι λαοί;».

Διότι ως γνωστόν δεν επιτέθηκε ο Πούτιν εναντίον μιας χώρας ο λαός της οποίας επιθυμεί την ανεξαρτησία του και την αυτοδιάθεση, αλλά το ΝΑΤΟ – που, για να καταστρέψει το υπέροχο καθεστώς της ελευθερίας του Πούτιν, έπεισε τους Ουκρανούς να σφαχτούν για την πάρτη του. Κι αυτοί σκοτώνονται, καταστρέφονται οι υποδομές τους, διαλύθηκαν οι ζωές τους για να κάνουν τη χάρη στο ΝΑΤΟ.

Κι όλα αυτά, στον χώρο της ΕΣΗΕΑ, του σωματείου των ελλήνων δημοσιογράφων. Μα θα πείτε, να μην έχουν δικαίωμα κάποιοι, έστω κι αν τους πεις γραφικούς, να πουν ελεύθερα την άποψή τους; Αλίμονο! Ολα τα λουλούδια να ανθίζουν, και οι πουτινιστές και οι εχθροί της Δύσης και της δημοκρατίας να πιστεύουν ότι επιτέθηκε το ΝΑΤΟ. Αλλά στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ; [Μην πει κανείς ότι η αίθουσα δόθηκε στο όνομα της δημοκρατίας. Θα δινόταν για τον ίδιο λόγο αν π.χ. τη ζητούσε ο Κασιδιάρης – που κι αυτός, πάνω-κάτω, τα ίδια λέει;]