Ο Γεωργίου και η Δικαιοσύνη

Ως γνωστόν, στην ντουλάπα με τους τέως γερμανοτσολιάδες, σε περίοπτη μάλιστα θέση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε τοποθετήσει το σκελετό του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου. Κατηγορήθηκε συστηματικά ως ο κύριος υπεύθυνος για τα μνημόνια, επειδή δήθεν διόγκωσε τεχνητά τα στοιχεία του ελλείμματος του 2010. Εγινε, δηλαδή, το πρόσωπο στο οποίο η πολιτική προσπάθησε να φορτώσει τις ευθύνες της για τη χρεοκοπία της χώρας και για τα μνημόνια.

Ενα μέρος της πολεμικής κατά του Γεωργίου ήταν οργανωμένη προσπάθεια ωραιοποίησης της εικόνας των στατιστικών του οικονομικού έτους 2009, ώστε να μετατεθούν οι ευθύνες για την εκτόξευση του δημοσίου ελλείμματος από την κυβέρνηση Καραμανλή στη διάδοχη κυβέρνηση Παπανδρέου και στους δανειστές. Ηταν ένα συνωμοτικό σενάριο που εξυπηρετούσε πολιτικά κέντρα και κατά έναν τρόπο υποστηριζόταν από κύκλους που εξέφραζαν τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Στην ουσία, οι κατηγορίες στέκονταν στη διαβεβαίωση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον Οκτώβριο 2009, του τότε υπουργού Οικονομικών Γιάννη Παπαθανασίου ότι το ετήσιο έλλειμμα θα κυμαινόταν στο 6% του ΑΕΠ, παραλείποντας τα δεδομένα των επόμενων ημερών, και κυρίως τα αναθεωρημένα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας που έναν μήνα πριν από τις εκλογές του 2019 εστάλησαν στη Eurostat. Σύμφωνα με τα στοιχεία εκείνα, το έλλειμμα ήδη είχε ανέλθει στο 12,7% του ΑΕΠ. Τα στοιχεία αυτά ήταν γνωστά επτά ολόκληρους μήνες πριν ιδρυθεί η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) και τοποθετηθεί στην ηγεσία της ο Ανδρέας Γεωργίου. Που σημαίνει ότι κάθε διασύνδεσή του με μια τέτοια συνωμοσία ήταν, απλώς, μια προσπάθεια να βρεθεί το κορόιδο για να του τα φορτώσουν.

Ο Ανδρέας Γεωργίου, έπειτα από μακρά δικαστική περιπέτεια, απαλλάχτηκε από εκείνες τις κατηγορίες. Επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αναζωπυρώθηκαν οι κατηγορίες εναντίον του και οι δικαστικές διώξεις. Ενας φίλος μού θύμισε ένα ενδεικτικό δημοσίευμα της «Αυγής» (4/8/2016), που έδινε «γραμμή» στην τότε Δικαιοσύνη του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου να προφυλακίσει τα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, αποδίδοντάς τους πρόθεση προδοσίας: «Εξαπάτησαν τη χώρα και τους Ελληνες με ψεύτικα στοιχεία, συμπράττοντας με ξένα συμφέροντα…». Γερμανοτσολιάδες, δηλαδή – και τι χρείαν έχομεν μαρτύρων;

Η νέα δικαστική περιπέτεια αποδείχτηκε περισσότερο ζόρικη για τον Ανδρέα Γεωργίου. Το Εφετείο Αθηνών καταδίκασε το 2017 τον Ανδρέα Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος. Το αίτημά του να απευθυνθεί προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ), προκειμένου να προσδιοριστεί το νόημα της διάταξης του Κανονισμού της EUROSTAT και, συνακόλουθα, των εθνικών στατιστικών αρχών, απορρίφθηκε από το ελληνικό Ανώτατο Δικαστήριο.

Αναζητώντας το δίκιο του, ο Γεωργίου προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Χθες, η απόφασή του τον δικαίωσε πανηγυρικά.  Η απόφασή του δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ελλάδα δεν είναι εφέσιμη. Επομένως, η άρνηση στον κατηγορούμενο να ζητήσει από το ΔΕΕ την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως παραβιάζει το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δηλαδή το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη. Στην ουσία, δηλαδή, το κράτος δικαίου βρέθηκε ελλιπές.

Η απόφαση του ΕΔΔΑ ζητεί ρητά να επαναληφθεί η διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος οφείλει να υποβάλει το επίμαχο προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ. Οι δικαστικοί τύποι δεν υπάρχουν για να παρακάμπτονται, το αντίθετο. Η δημοκρατία έχει κανόνες – και δεν είναι δυνατόν να παρακάμπτονται, σε βάρος των πολιτών.

Επιτέλους, δηλαδή, ανοίγει ο δρόμος της δικαίωσης για ένα εξιλαστήριο θύμα. Ευτυχώς, είμαστε Ευρώπη.

Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα

Η χθεσινή συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο Mega δεν ήταν συνηθισμένη. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρήκε απέναντί του κανονικούς δημοσιογράφους (Γιάννης Πρετεντέρης, Ράνια Τζίμα) που έκαναν κανονικές ερωτήσεις, χωρίς να έχουν διάθεση να του σπρώξουν την μπάλα για να πει κάποιον από τους μονολόγους του. Πιέστηκε να δώσει απαντήσεις – και όσο κι αν το απέφυγε (η ΝΔ τον κατηγορεί και για παρέλκυση), αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι επί τέσσερα χρόνια το αυτόματο σύστημα που θα μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια των σιδηροδρόμων δεν είχε παραδοθεί. Μικρή μόνο δικαιολογία για τη δική του παράλειψη είναι ότι και οι επίγονοί του αποδείχτηκαν εξίσου, ή και περισσότερο, ελλιπείς.

Εκεί όμως που απέτυχε εξ ολοκλήρου να δώσει απάντηση ήταν όταν αναγκάστηκε να απαντήσει γιατί, ενώ επανεκτέθηκε στις εκλογές ο παραιτηθείς μετά το Μάτι υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, τώρα ζητάνε να μην είναι υποψήφιος ο Κώστας Καραμανλής. «Στην περίπτωση του Ματιού δεν είχαμε αποκλειστικά ανθρωπογενή αίτια», απάντησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αδύναμο επιχείρημα – ιδίως αυτές τις μέρες, που στη δίκη η οποία διεξάγεται για εκείνη την καταστροφή, είναι προφανής η απουσία του κράτους και των υπηρεσιών του.

Κατά τα άλλα, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει προσπάθεια να ενταχθεί σε μια πολιτική κανονικότητα, στάση που την πιστώνω στον έμπειρο Δημήτρη Μαύρο της MRΒ.