Εξαντλούνται κάπου και τα κλισέ

Περιμένοντας να δω κι εγώ την τελευταία αγωνιστική στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος κοιτούσα τι έγινε το Σαββατοκύριακο μακριά στα ξένα, σε συνάρτηση με ό,τι είχε συμβεί τις προηγούμενες μέρες, όταν και είχαμε ματς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ακούω συχνά ότι οι ομάδες κουράζονται γιατί παίζουν συνεχόμενα ματς κ.λπ. Αυτό που εγώ έχω καταλάβει είναι ότι οι παίκτες κουράζονται όταν δεν κερδίζουν τα συνεχόμενα ματς: όσο τα κερδίζουν δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα!

Κλισέ

Η Μπάγερν Μονάχου π.χ. παρόλο που έδωσε ένα σκληρό ματς με την Παρί την Τετάρτη πέτυχε πέντε γκολ στην Αουγκσμπουργκ. Η Τσέλσι που δεν κέρδιζε για μήνες, μετά τη νίκη – πρόκριση απέναντι στην Μπορούσια Ντόρτμουντ κέρδισε και τη Λέστερ για το πρωτάθλημα Αγγλίας – και άνετα (1-3). Η Παρί από την άλλη, δεν ξέσπασε κόντρα στην Μπρεστ: την κέρδισε πολύ δύσκολα με 2-1 χάρη σε ένα γκολ του Εμπαπέ στις καθυστερήσεις. Και η Ντόρτμουντ μετά τον αποκλεισμό της «δεν έριξε το βάρος της στο πρωτάθλημα» όπως λέει το γνωστό κλισέ, αλλά έφερε μια δύσκολη ισοπαλία με τη Σάλκε χάνοντας την πρωτιά στην Μπουντεσλίγκα από την Μπάγερν. Μάλλον πιο πολύ από τα περί κούρασης για τις μεγάλες ομάδες ισχύει το «τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Πέμπτη βράδυ έπαιξε στη Λισαβόνα η Αρσεναλ με τη Σπόρτινγκ και αντί να είναι κουρασμένη χθες με τη Φούλαμ την κέρδιζε με 3-0 πριν να βγει το ημίχρονο…

Λίνεκερ

Στην Αγγλία πάντως αυτό ήταν το Σαββατοκύριακο του Γκάρι Λίνεκερ, που έγινε πρωταγωνιστής σε συζητήσεις σε όλο τον κόσμο. Τον παλιό άγγλο διεθνή ποδοσφαιριστή έθεσε σε διαθεσιμότητα (και εκτός εκπομπής) το ΒΒC στο οποίο ο Λίνεκερ δουλεύει χρόνια τώρα ως παρουσιαστής της εκπομπής του καναλιού για την Πρέμιερ Λιγκ. Ο λόγος που αυτό συνέβη δεν έχει να κάνει με κάτι που ο Λίνεκερ είπε στην εκπομπή του, αλλά με το γεγονός ότι κατέκρινε τη βρετανική κυβέρνηση για την πολιτική της στο Μεταναστευτικό – γράφοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως ο νόμος που ετοιμάζει η κυβέρνηση θυμίζει τις πολιτικές της ναζιστικής Γερμανίας.

Εκπομπή

Επεσε θύμα λογοκρισίας ο Λίνεκερ; Αυτό ισχυρίστηκε ο ίδιος και του έδωσαν δίκιο και οι συνεργάτες του, που επίσης αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στην εκπομπή. Είναι έτσι; Περίπου. Ο άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής φαίνεται ότι έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο με το ΒΒC με βάση το οποίο πρέπει να είναι προσεκτικός στις αναρτήσεις του και στις δημόσιες δηλώσεις του γιατί εκπροσωπεί και το κανάλι – τρόπο τινά. Ο ίδιος δεχόμενος αυτό τον αυτοπεριορισμό δούλευε εκεί κι έπαιρνε και τα ωραία του χρήματα. Είναι εύκολο να πεις ότι αν δέχεσαι να αυτοπεριορίζεσαι (και μάλιστα βάσει συμβολαίου) δεν μπορείς και να παριστάνεις στη συνέχεια τον ήρωα στο Twitter. Από την άλλη τι σχέση έχει άραγε η θέση του Λίνεκερ για τον νόμο για το Μεταναστευτικό με τη δουλειά που κάνει. Γιατί δεν θα έπρεπε να δύναται να κάνει για αυτόν τον νόμο μια δημόσια κρίση όπως όλοι οι συμπατριώτες του;

Απαντήσεις

Νομίζω πως όλη η ιστορία αυτή έχει πολλές ερωτήσεις, αλλά λίγες απαντήσεις: είναι δύσκολο να πεις ότι η δέσμευση μιας επαγγελματικής συμπεριφοράς μπορεί να πηγαίνει στην άκρη ανάλογα με την περίσταση, αλλά προσωπικά δυσκολεύομαι και να δεχτώ πως όποιος εργάζεται σε ένα μέσο οφείλει να σκέφτεται τον εργοδότη του ακόμα κι όταν θέλει να μιλήσει για όσα δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο της δουλειάς του. Οχι δεν είναι η γνώμη για το Μεταναστευτικό π.χ. μια υπηρεσία που εξαγοράζεται. Από την άλλη είμαι βέβαιος ότι το ΒΒC θα είχε την ίδια συμπεριφορά απέναντι στον Λίνεκερ ακόμα κι αν αυτός έβγαινε με ένα τουίτ με εντελώς αντίθετο νόημα – αν π.χ. έγραφε ότι καλά θα κάνει η κυβέρνηση να πνίξει όποιον διασχίζει παράνομα τη Μάγχη κ.λπ. Το λέω γιατί στην εποχή μας δεν είναι και τόσο δεδομένο να απαιτείς από κάποιον ίσες και τεκμηριωμένες αποστάσεις με ό,τι καταπιάνεται. Συνήθως ενδιαφέρει μόνο για ποιον λες κάτι και όχι τι λες.

Αρχηγός

Πάντως, σε δεύτερη σκέψη, νομίζω πως η ιστορία θα έχει και μια σημαντική εξέλιξη. Ο Λίνεκερ είναι νέος, πολύ αγαπητός στα δυναμικά κοινά, πολύ συμπαθής, πολύ αναγνωρίσιμος, χωρίς δεσμεύσεις αφού οι τραπεζικοί του λογαριασμοί είναι τεράστιοι και αρκετά πολιτικοποιημένος. Με άλλα λόγια ό,τι χρειάζονται οι Εργατικοί για να βρουν επιτέλους ένα σοβαρό αρχηγό…

Μέρες

Δεν θυμάμαι πόσες μέρες κράτησε το περίφημο λοκντάουν της Σουπερλίγκ2, δηλαδή πόσες μέρες είχαμε διακοπή του δεύτερου επαγγελματικού πρωταθλήματος επειδή οι ομάδες που παίρνουν μέρος σε αυτό δεν ήταν ευχαριστημένες από τα χρήματα της κρατικής επιχορήγησης. Ηθελα να δω τι θα γίνει στην επανέναρξή του, κυρίως γιατί σε όλο το διάστημα της διακοπής του οι ομάδες υπερασπίζονταν τη σοβαρότητά του κατηγορώντας όποιον για αυτήν αμφέβαλε, για υπερβολές. Στην επανέναρξή του λοιπόν είχαμε το καταπληκτικό ματς Ηρακλής – Απόλλωνας Λάρισας. Ως γνωστόν η ΕΡΤ πληρώνει για να μεταδίδει τα ματς της κατηγορίας. Δυστυχώς όμως δεν μεταδίδει τα καλύτερα. Διότι αυτό δεν ήταν παιχνίδι: ήταν όλο το πρωτάθλημα της Σουπερλίγκ2 σε μια ώρα!

Παράξενο

Τόσο χρειάστηκε (για την ακρίβεια 55 λεπτά) ο διαιτητής της αναμέτρησης για να το διακόψει. Γιατί συνέβη αυτό; Γιατί με τον Ηρακλή να προηγείται με 6-0 ο φιλοξενούμενος Απόλλωνας έμεινε με έξι παίκτες. «Στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου οι ποδοσφαιριστές του Απόλλωνα Λάρισας άρχισαν να πέφτουν στον αγωνιστικό χώρο, επικαλούμενοι τραυματισμούς» αναφέρουν τα σχετικά ρεπορτάζ προσθέτοντας πως οι οπαδοί του Ηρακλή ζητούσαν από την ομάδα τους να βάλει δέκα γκολ! Δεν είναι παράξενο. Κι δεν είναι παράξενο ότι μια ομάδα ουσιαστικά διαλυμένη, με παίκτες απλήρωτους, και με μια απόλυτη αδυναμία να προετοιμαστεί κανονικά διασύρθηκε. Παράξενο είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα, όχι μόνο ψήφισε στις εκλογές της Σουπερλίγκ2 (κρίνοντας και το αποτέλεσμα…), αλλά περιμένει να πάρει και τουλάχιστον 150 χιλιάδες ευρώ από τη φορολόγηση των εταιρειών στοιχήματος.

Πρώτος

Αν είναι να τα δώσουν, παρακαλώ τους ανθρώπους του υφυπουργείου Αθλητισμού να τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας. Ο Απόλλωνας Λάρισας να πληρωθεί πρώτος…