Ενίσχυση εξαγωγών από τον πρώτο χρόνο

Λίγο πριν από την επανεκκίνηση τα δύο μεγαλύτερα και γειτονικά ναυπηγεία της χώρας, του Σκαραμαγκά και της Ελευσίνας, γεννούν προσδοκίες για ένα ευοίωνο μέλλον στους εργαζόμενους των δύο μονάδων αλλά και τις τοπικές κοινωνίες, τον ευρύτερο ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα, τη ναυτιλιακή και επιχειρηματική κοινότητα.

Την εκτίμηση ότι η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία βρίσκεται μπροστά σε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί, διατυπώνουν μιλώντας στα «ΝΕΑ» και δύο γνώστες της όλης κατάστασης γύρω από τη ναυπηγική βιομηχανία, ο πρόεδρος του ΕΒΕΠ Βασίλης Κορκίδης και ο Δημήτριος Β. Λυρίδης, αναπληρωτής καθηγητής της Σχολής Ναυπηγών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).

Οπως εξηγεί ο κ. Λυρίδης «μετά και τις πρόσφατες επιτυχημένες λύσεις για τα κύρια ναυπηγεία της χώρας διαφαίνεται στον ορίζοντα μία σοβαρή ελπίδα. Η Ελλάδα έχει πλέον τη δυνατότητα να προωθήσει συγκεκριμένου τύπου ναυπηγικά προϊόντα και υπηρεσίες στην ευρωπαϊκή αγορά, όπως μετασκευές πλοίων για χρήση εναλλακτικών καυσίμων (περιλαμβανομένου και του ηλεκτρισμού), μαζική παραγωγή τύπων πλοίων για θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, πλατφόρμες για υπεράκτιες εξορύξεις ή πλωτά αιολικά πάρκα, καινοτόμο σχεδιασμό πλοίων με δυνατότητα πράσινης ανακύκλωσης, κ.λπ.».

Ομως ο κ. Λυρίδης συστήνει στη ναυπηγική βιομηχανία «να αναπτύξει ένα διαφορετικό επιχειρηματικό μοντέλο. Ενα πλοίο πρέπει να κοστολογείται και να πωλείται ως ένα πακέτο που περιλαμβάνει τη βιώσιμη χρηματοδότηση για την κατασκευή και τη χρήση, τη συντήρηση, κάποια μορφή εγγύησης καλής λειτουργίας καθώς και δυνατότητες ανακύκλωσης. Η τιμολόγηση θα μπορούσε να γίνεται για παράδειγμα σύμφωνα με τις ώρες λειτουργίας του πλοίου (κατά τα πρότυπα της αεροπορικής βιομηχανίας). Σε κάθε περίπτωση, παρουσιάζεται πλέον μία μεγάλη ευκαιρία για να κατασκευάσει η Ελλάδα πράσινα, ασφαλέστερα πλοία, με πράσινο, οικονομικά και οικολογικά, και με πράσινο τέλος».

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΠ Βασίλης Κορκίδης, που παρακολουθεί από πολύ κοντά τις διεργασίες γύρω από τα ναυπηγεία επισημαίνει από την πλευρά του ότι «δεν πρέπει να χαθεί το momentum της αναζωογόνησης της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας. Και δεν πρέπει να χαθεί γιατί δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία για την Ελλάδα να επιστρέψει δυναμικά στον ευρωπαϊκό, αλλά και παγκόσμιο χάρτη των ναυπηγήσεων».

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΠ εκτιμά ότι «οφείλουμε να επενδύσουμε στη ναυπηγική καινοτομία που είναι τομέας έντασης κεφαλαίου και έντασης γνώσης, αλλά και να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη βελτίωση του γνωσιακού επιπέδου του έμψυχου δυναμικού, που δραστηριοποιείται σε όλο το φάσμα των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων σε ξηρά και θάλασσα πάνω στις νέες τεχνολογίες που σχετίζονται με την προσπάθεια της ναυτιλίας στο πεδίο της πράσινης μετάβασης. Εχουν ωριμάσει οι συνθήκες για την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής που θα αξιοποιεί τα δυνητικά πλεονεκτήματα του Πειραιά και, ιδιαίτερα, του ανθρώπινου δυναμικού με υψηλή κατάρτιση».

Με αυτό το σκεπτικό το ΕΒΕΠ πρωτοστατεί στη πρωτοβουλία για την ίδρυση φορέα με την ονομασία «Ενωση Ελληνικών Ναυπηγείων» που εκφράζει επιχειρηματικά τις επιχειρήσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται στην κατασκευή πλοίων, τη ναυπηγική βιομηχανία και τις προμήθειες υλικών και υπηρεσιών για πλοία.

«Τονίζω – συνεχίζει ο κ. Κορκίδης – τη σημασία της επαναλειτουργίας των μεγάλων ελληνικών ναυπηγείων που αποτελούν ένα νέο εξαγωγικό προορισμό. Τα ελληνικά ναυπηγεία μπορούν να αυξήσουν τον πρώτο χρόνο επαναλειτουργίας τους κατά 1,35 δισ. ευρώ τις ελληνικές εξαγωγές σε εξοπλισμό πλοίων. Η ανανέωση του ακτοπλοϊκού στόλου μέχρι το 2030 απαιτεί επενδύσεις άνω των 4,5 δισ. ευρώ και μεγάλο μέρος αυτών των επενδύσεων πρέπει να γίνουν σε ελληνικά ναυπηγεία. Με απλά λόγια η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία με τη παγκόσμια εμβέλεια που διαθέτει μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε «εξαγωγές στην αυλή μας».

Σήμερα ο Πειραιάς αποτελεί μια ανεπτυγμένη και με υψηλή ειδίκευση και παραγωγικότητα συστάδα θαλάσσιας οικονομίας με παγκόσμιες διασυνδέσεις», σύμφωνα με τον κ. Κορκίδη, ενώ, αξίζει να υπενθυμιστεί ότι, ο ΟΟΣΑ προβλέπει πως, από το 2030, πολλές επιχειρήσεις, που βασίζονται στη ναυπηγική βιομηχανία, θα έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν ιδιαίτερα υψηλές αποδόσεις όσον αφορά στην προστιθέμενη αξία. Δεν πρέπει λοιπόν, τονίζει, να χάσουμε αυτή την προστιθέμενη αξία.