Ο Κούδας, ο Ζαντέρογλου και το αγαπησιάρικο ποδόσφαιρο
Στο πρώτο ματς της Παρί με την Μπάγερν ο Εμπαπέ δεν είχε ξεκινήσει εξαιτίας ενός τραυματισμού. Απόψε έχει τα φώτα πάνω του
Η ΕΠΟ έκανε γνωστό χθες ότι η εθνική ομάδα θα αγωνιστεί στα ματς των προκριματικών του Euro 2024 στην ΟΠΑΠ Αρένα, το γήπεδο της ΑΕΚ. Ουδεμία έκπληξη. Γνωρίζοντας ποιοι βρίσκονται στην επιτροπή που το αποφάσισε είναι να απορείς πώς και η επιτροπή αυτή δεν συνεδριάζει εκεί. Η είδηση ωστόσο είναι άλλη: σύμφωνα με όσα γνωρίζω, υπάρχει συμφωνία με την οικογένεια Βαρδινογιάννη για ενοικίαση από την ΕΠΟ του προπονητικού κέντρου της Παιανίας. Στο προπονητικό κέντρο του Αγίου Κοσμά μπαίνει λουκέτο.
Προβάδισμα
Τον καιρό που ήταν εν ισχύι ο παλιός κανονισμός πριμοδότησης του εκτός έδρας γκολ μιας ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αν η Μπάγερν Μονάχου υποδεχόταν την Παρί Σεν Ζερμέν έχοντας κερδίσει με 1-0 το πρώτο ματς στο Παρίσι θα λέγαμε πως το δεύτερο παιχνίδι είναι μάλλον τυπική διαδικασία. Τώρα αυτό δεν ισχύει. Στο ματς Μπάγερν Μονάχου – Παρί, που θα δούμε απόψε το βράδυ στο Μega (στις 22.00), οι Γερμανοί έχουν απλά ένα προβάδισμα και τίποτα παραπάνω. Το γνωρίζει καλύτερα από όλους μας ο προπονητής τους. Ο Γιούλιαν Νάγκελσμαν είπε χθες ότι σε τέτοιου είδους αναμετρήσεις δεν προκρίνεται πάντα ο καλύτερος, αλλά ο καλύτερος στο συγκεκριμένο βράδυ.
Μέσι
«Και οι δύο ομάδες είναι σε παρόμοιο επίπεδο. Και οι δύο ομάδες έχουν αστέρες. (…) Η Παρί χρειάζεται τουλάχιστον ένα γκολ για να ισοφαρίσει. Περιμένω να πιέσουν από το ξεκίνημα. Στη Γαλλία μας περίμεναν και χτυπούσαν στην αντεπίθεση. Αλλά στο πρώτο παιχνίδι δεν είχαν τον Εμπαπέ από την αρχή» είπε ο προπονητής των Βαυαρών. Ο Εμπαπέ είναι το πρόσωπο της βραδιάς. Για να τον κρατήσουν στο Παρίσι πέρυσι το καλοκαίρι οι άραβες ιδιοκτήτες τού επέτρεψαν να έχει λόγο σε όλα. Απόψε περιμένουν να αποδείξει πως η επιλογή τους ήταν σωστή. Κι ο Μέσι; Ο Αργεντίνος έδωσε μια συνέντευξη στο κανάλι της Παρί πριν η πρωταθλήτρια Γαλλίας ταξιδέψει στο Μόναχο. Υποσχέθηκε πως θα τα δώσει όλα για την ανατροπή του αποτελέσματος του πρώτου ματς και μετά μίλησε ένα τέταρτο για το πώς έγινε πρωταθλητής κόσμου στο Κατάρ. Δεν αποκλείω να κάνει ένα σπουδαίο ματς απόψε: το Τσάμπιονς Λιγκ παραμένει η διοργάνωση που λατρεύει. Αλλά πολύ φοβάμαι πως το μυαλό του έχει μείνει στον θρίαμβο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και μακάρι να κάνω λάθος διότι το Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς τον Μέσι χάνει κάμποση από τη λάμψη του…
Μπάγερν
Φυσικά λάμψη έχει και η Μπάγερν. Δεν είναι στα καλύτερά της φέτος, υποφέρει μετά τον χωρισμό από τον Λεβαντόφσκι και στην Μπουντεσλίγκα έχει σοβαρό ανταγωνισμό – όχι μόνο από την Μπορούσια Ντόρτμουντ, αλλά και από την Ουνιόν Βερολίνου και τη Φράιμπουργκ που πέρασαν κι αυτές από την κορυφή της βαθμολογίας έστω και για λίγο. Το να καταφέρει η Μπάγερν να κερδίσει φέτος το Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ μετά τη φυγή του κανονιέρη της δεν την τοποθετούσαν στα φαβορί για έναν τελικό θρίαμβο, μοιάζει κάτι πολύ γερμανικό – κάτι δηλαδή που πρώτα συμβαίνει και μετά αναρωτιέσαι για το πώς έγινε! Οποιος πάντως προκριθεί από το συγκεκριμένο ζευγάρι λογικά θα πάει πολύ μακριά πιστεύω.
Βόλεϊ
Χθες έγραφα ότι ένας ευρωπαϊκός τελικός για την ομάδα βόλεϊ του Ολυμπιακού είναι σπουδαίο κατόρθωμα – φαίνεται ότι την ίδια γνώμη έχουν και κάποιοι χιλιάδες οπαδοί των Ερυθρολεύκων: τα εισιτήρια για τον τελικό με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ εξαφανίστηκαν σε χρόνο-ρεκόρ και στις 15 Μαρτίου στο ΣΕΦ δεν θα πέφτει καρφίτσα. Σολντ άουτ είναι διαρκώς τα ματς που δίνει και η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ για την Ευρωλίγκα. Πολλοί ισχυρίζονται ότι είμαστε λαός πανηγυρτζήδων κ.λπ. Το ακούω αλλά δεν συμφωνώ: στην πραγματικότητα ο κόσμος θέλει να βλέπει τις ελληνικές ομάδες να πρωταγωνιστούν σε ευρωπαϊκές βραδιές – όταν αυτό συμβαίνει τρέχει στα γήπεδα για να τους συμπαρασταθεί. Το επισημαίνω ενώ συγχρόνως δηλώνω τη θλίψη μου για το ότι αυτή την εβδομάδα στο ποδόσφαιρο έχουμε παιχνίδια και στις τρεις ευρωπαϊκές διοργανώσεις χωρίς ελληνική συμμετοχή ούτε στο Conference League…
Δοκάρια
Εν μέσω ευρωπαϊκών παιχνιδιών γίνονται και δύο παιχνίδια δικά μας, ένα για το πρωτάθλημα (το Ατρόμητος – ΑΕΚ) κι ένα για το Κύπελλο (Λαμία – ΠΑΟΚ). Και τα δύο είχαν αναβληθεί για λόγους διαφορετικούς. Στο ματς στο Περιστέρι έχω μεγάλη απορία να δω αν η ΑΕΚ θα ζητήσει να ξαναμετρηθούν τα δοκάρια – φυσικά αστειεύομαι. Στη Λαμία από την άλλη έχω μεγάλη απορία για να δω αν θα ξεκινήσει βασικός ο 17χρονος φορ Στέφανος Τζίμας, που την Κυριακή έσπασε το ρεκόρ του Γιώργου Κούδα κι έγινε ο νεότερος παίκτης του ΠΑΟΚ που σκοράρει στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Κούδας
Μου άρεσε πάρα πολύ η δήλωση του «Μεγαλέξανδρου» του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά το γκολ του μικρού. Μιλώντας στην εκπομπή «Ο Κόσμος των Σπορ» της ΕΡΤ3, o Κούδας αποκάλυψε πως την Κυριακή πανηγύρισε μόλις ο μικρός σκόραρε. «Πήδηξα από τον καναπέ στο σπίτι μόλις έβαλε το γκολ. Χάρηκα που αυτός είναι ο παίκτης που έσπασε “το ρεκόρ του Κούδα”. Και είμαι περήφανος για αυτόν, γιατί να μην είμαι;» είπε, τονίζοντας πως ο ΠΑΟΚ θα πρέπει πάντα να έχει ως προτεραιότητα να αξιοποιεί ταλέντα. «Χαίρομαι που βγαίνουν παιδιά που μπορούν να πλαισιώσουν την πρώτη ομάδα, παιδιά με DNA ΠΑΟΚ» είπε. Ο Κούδας ανήκει σε μια γενιά που αγαπούσε το ποδόσφαιρο ως παιχνίδι. Δεν μου αρέσουν οι μελοδραματισμοί του τύπου «τότε έπαιζαν για τη φανέλα» κ.λπ. Πάντα οι παίκτες έπαιζαν για να κερδίζουν και να τους αγαπάει η εξέδρα. Αλλά η γενιά του Κούδα είχε για το ποδόσφαιρο μια αντίληψη κομμάτι διαφορετική, σαφώς πιο αγαπησιάρικη. Ακούγοντας τον Κούδα στην τηλεόραση να μιλάει για τον Τζίμα ένιωθα ότι μιλούσε για έναν συμπαίκτη του. Στον οποίο ευχαρίστως θα έδινε συμβουλές βέβαια…
Συμπαίκτης
Ανθρωπος που αγαπούσε το ποδόσφαιρο και το τίμησε στα γήπεδα ήταν και ο Χρήστος Ζαντέρογλου, που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες. Είχε αγωνιστεί με τη φανέλα της Νίκης Βόλου αρχικά και του Ολυμπιακού στη συνέχεια σε δεκάδες ματς. Ηταν ένας ακούραστος μαραθωνοδρόμος, η περίπτωση του παίκτη που όλοι ήθελαν να έχουν συμπαίκτη. Αλλά ήταν κι ένας λάτρης του ποδοσφαίρου που τον έβρισκες πάντα να παρακολουθεί ματς στο γήπεδο, όσο η υγεία του το επέτρεπε. Το έκανε με μια τρομερή σεμνότητα, χωρίς να έχει λόγο για όλα και έδειχνε πάντα ένα τρομερό ενδιαφέρον για τους τωρινούς ποδοσφαιριστές, χωρίς να τους ζηλεύει και χωρίς να κάνει συγκρίσεις με τα δικά του χρόνια. Ας είναι ελαφρύ το χώμα…












