Ρελάνς με «λευκό καπνό» {CR}από την αντιπολίτευση

Ξεπερνώντας τις διαφωνίες της τελευταίας στιγμής, ο εξακομματικός συνασπισμός της αντιπολίτευσης στην Τουρκία ανακοίνωσε χθες το βράδυ ότι επέλεξε τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ως κοινό υποψήφιο για την προεδρία στις προσεχείς προεδρικές εκλογές. Ετσι, ο Κιλιτσντάρογλου θα βρεθεί στις 14 Μαΐου αντιμέτωπος με τον απερχόμενο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που κυβερνά την Τουρκία τα τελευταία 20 χρόνια. Οπως δήλωσε ο Κιλιτσντάρογλου, τα έξι κόμματα συμφώνησαν πως, εάν κερδίσουν, η χώρα θα επιστρέψει στο κοινοβουλευτικό σύστημα και πρόσθεσε: «Στόχος μας είναι να φέρουμε στη χώρα μέρες ευημερίας, ειρήνης και χαράς». Το φιλοκουρδικό κόμμα HDP, που βλέπει θετικά την υποψηφιότητα του Κιλιτσντάρογλου, ανακοίνωσε ότι ενδέχεται να τον στηρίξει και να μην κατεβάσει δικό του υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές. Στέλεχός του δήλωσε πως το κόμμα είναι ανοιχτό σε συνομιλίες με τη Συμμαχία.

Με την ανακοίνωση ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης επέστρεψε από το χείλος του γκρεμού, μετά τους φόβους που δημιουργήθηκαν ύστερα από την αποχώρηση του δεξιού Καλού Κόμματος της Μεράλ Ακσενέρ την περασμένη εβδομάδα. Με την επιστροφή της Ακσενέρ στο λεγόμενο «Τραπέζι των Εξι» ανοίγει ο δρόμος για τη με αξιώσεις διεκδίκηση της προεδρίας από την αντιπολίτευση. Για να γίνει αυτό, βέβαια, χρειάστηκε μια μεσοβέζικη λύση, καθώς η Ακσενέρ δεν ήθελε τον Κιλιτσντάρογλου. Αποφασίστηκε ότι οι δύο δημοφιλείς δήμαρχοι, της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και της Αγκυρας Μανσούρ Γιαβάς, θα υπηρετήσουν ως αντιπρόεδροι σε περίπτωση που η αντιπολίτευση κερδίσει στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές της 14ης Μαΐου.

Ο ρόλος της Ακσενέρ

Αρχικά η Ακσενέρ ήθελε ως υποψήφιο πρόεδρο είτε τον Ιμάμογλου είτε τον Γιαβάς – που είναι και οι δύο εξαιρετικά δημοφιλείς και έχουν σημαντικό έργο στις πόλεις τους. Βασικό επιχείρημα της Ακσενέρ ήταν πως στις δημοσκοπήσεις και οι δύο φαίνονται να κερδίζουν εύκολα τον Ερντογάν, αντίθετα με τον Κιλιτσντάρογλου που δεν είναι τόσο δημοφιλής. Το Καλό Κόμμα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον εξακομματικό συνασπισμό της αντιπολίτευσης και γι’ αυτό η αποχώρηση της Ακσενέρ την Παρασκευή προκάλεσε φόβους πως ο Ερντογάν θα πήγαινε στις εκλογές χωρίς σημαντικό αντίπαλο.

Χθες το πρωί και ενώ η αντιπολίτευση είχε ανακοινώσει πως θα γνωστοποιήσει εντός της ημέρας το όνομα του υποψηφίου της, οι δύο δήμαρχοι είχαν μια σύντομη συνάντηση στα γραφεία του Καλού Κόμματος με την Ακσενέρ, η οποία παρουσίασε μια «περιεκτική» πρόταση, σύμφωνα με τον εκπρόσωπό της Κουρσάντ Ζορλού. Η πρόταση έγινε δεκτή από την ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερ ανώτερο στέλεχος. Βάσει της συμφωνίας, ο Γιαβάς και ο Ιμάμογλου δεν θα χρειαστεί να παραιτηθούν από τα δημαρχιακά τους καθήκοντα πριν από τις εκλογές.

Κούρσα στήθος με στήθος

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν μια κούρσα στήθος με στήθος, η ψηφοφορία είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει ο Ερντογάν στις δύο δεκαετίες που βρίσκεται στην εξουσία. Η συμφωνία της αντιπολίτευσης έρχεται δύο μήνες πριν από τις εκλογές και έναν μήνα μετά τους σεισμούς που κατέστρεψαν το νότιο τμήμα της χώρας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περισσότεροι από 45.000 άνθρωποι και εκατομμύρια να μείνουν άστεγοι.

Ο Ερντογάν έβλεπε τη δημοτικότητά του να βυθίζεται εν μέσω κρίσης κόστους ζωής ακόμη και πριν από τον σεισμό. Ομως, παρά την εκτεταμένη κριτική για την αρχική αντίδραση της κυβέρνησης στην καταστροφή, οι δημοσκόποι την Παρασκευή δήλωσαν ότι ο Ερντογάν και το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ φαίνεται να έχουν διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την εκλογική τους βάση.

Η κατεύθυνση της χώρας

Το διακύβευμα των εκλογών είναι η κατεύθυνση μιας χώρας την οποία ο Ερντογάν διαμορφώνει όλο και περισσότερο σε μια συντηρητική ισλαμική χώρα, για την οποία μάλιστα ονειρεύεται να παίξει και περιφερειακό ρόλο. Οι αντίπαλοί του έχουν δεσμευτεί να ανακαλέσουν την ισχυρή εκτελεστική προεδρία που δημιούργησε, επιστρέφοντας την Τουρκία στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και αποκαθιστώντας την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας, η οποία εφάρμοσε την έκκλησή του για χαμηλά επιτόκια – οδηγώντας στην πτώση της λίρας και πυροδοτώντας τον πληθωρισμό.