Εαρ μικρό έαρ βαθύ {CR}έαρ συντετριμμένο

«Είναι κανείς μέσα στο τρένο»; Η φωνή επαναλαμβάνεται διαρκώς μέσα στο κεφάλι μας αυτές τις ημέρες. Μαύρες σακούλες, συγγενείς αγωνιούντες, DNA, το δύσκολο έργο των διασωστών, το πιο δύσκολο έργο της επιβίωσης, νέοι όπως ο Ανδρέας και ο Αγγελος που έσωσαν όσους μπορούσαν, η αναζήτηση εκείνων που δεν τα κατάφεραν, ουρές έξω από τα νοσοκομεία για αιμοδοσία – άλλο ένα συλλογικό τραύμα. Αλλά και υπερβολικά πολλές κουβέντες εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει σιωπή. Και η κραυγή μιας μητέρας που ψάχνει: «Σταματήστε. Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες».

Ο χρόνος δεν είναι απόλυτος. Αυτή η φράση -που αποδίδεται στον Αλμπερτ Αϊνστάιν – ισχύει σίγουρα για το σύγχρονο φαινόμενο να σκρολάρουμε στο Διαδίκτυο, χάνοντας εντελώς την αίσθηση της ώρας. Κατά μέσο όρο, ένα άτομο περνάει πλέον πέντε ώρες κάθε μέρα σε αυτό. «Το πιο ικανοποιητικό πράγμα στη ζωή είναι η σύνδεση. Με έναν άνθρωπο, με μια δουλειά, με έναν τόπο», λέει ο καθηγητής Πέτερ Τσε. «Αντίθετα, εμείς φαίνεται πλέον να αρκούμαστε σε likes από διαδικτυακούς χρήστες που μετά βίας γνωρίζουμε».

Ηταν μωρό όταν ο πατέρας της τής έδειξε την προσελήνωση του Apollo 11 στην τηλεόραση. Συνέχισε να ενθαρρύνει την αγάπη της για την επιστήμη μαθαίνοντάς της τα ονόματα των αστεριών στον νυχτερινό ουρανό της Αγγλίας. Η Νίκολα Φοξ είναι η νέα επικεφαλής επιστήμονας της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας. Πλέον θα καθοδηγεί τη Διεύθυνση Επιστήμης της NASA, μια μονάδα η οποία συντονίζει πάνω από 100 διαστημικά προγράμματα των ΗΠΑ, από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb μέχρι τη ρομποτική εξερεύνηση του Αρη.

Ενα κορίτσι γεννιέται φέτος σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είναι από τα τυχερά σε αυτό τον πλανήτη όσον αφορά την ποιότητα ζωής. Κι όμως. Γι’ αυτό το κορίτσι οι συνθήκες μισθολογικής ισότητας με τους άνδρες συναδέλφους της θα έχουν ωριμάσει όταν εκείνη θα έχει φθάσει σε ηλικία σύνταξης – δηλαδή, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat – γύρω στο 2086. Θα χρειασθεί να περάσει και ο 21ος αιώνας για να επέλθει το απόλυτα λογικό. Απόλυτα παράλογο.

Ο 43χρονος Ανταμ Καστιγέχο έχει γράψει ιατρική ιστορία. Ο βρετανός σεφ είναι ο δεύτερος άνθρωπος στον κόσμο που θεραπεύτηκε από τον ιό HIV. Επιβίωσε και από καρκίνο. Σώθηκε και από τις δύο ασθένειες ταυτόχρονα χάρη σε μια πολύπλοκη μεταμόσχευση μυελού των οστών. «Κέρδισα το λαχείο», λέει. Αυτές τις ημέρες ανακοινώθηκε και το όνομα ενός τρίτου ασθενούς που θεραπεύθηκε από τον ιό ο οποίος προκαλεί το Aids. «Είμαστε σαν τους τρεις σωματοφύλακες. Ετσι έχουμε ονομάσει την ομάδα μας. Ελπίζουμε ότι θα έρθουν κι άλλοι».

Ο μηχανοδηγός τα είπε όλα: «Πάμε κι όπου βγει». Θέμα τύχης ή του αντίθετού της η ολοκλήρωση των δρομολογίων, χρόνια τώρα. Οι κυβερνήσεις αλλάζουνε μα η απραξία μένει. Δέκα παρατάσεις και 10 εκατομμύρια παραπάνω, μετά την αρχική σύμβαση και ακόμα τα σύγχρονα συστήματα δεν λειτουργούν. Κι έτσι τα Τέμπη – για άλλη μια φορά – ποτίστηκαν με αίμα, την πρώτη μέρα της άνοιξης. «Είναι κανείς μέσα στο τρένο;». Ολοι μας, με έναν τρόπο. Και συνεχίζουμε. Πηγαίνοντας κι όπου βγει.