{T16}Κρυφά{T16}

«Ο Παύλος, αψύς, ενοχλητικός, παρορμητικός, είπε φανερά ότι πολλές και πολλοί από εμάς λέμε κρυφά κατ’ ιδίαν και μαζί μας ολόκληρος ο ελληνικός λαός» πόσταρε ο Νίκος Μπελαβίλας. Δεν είναι ο μοναδικός που τάχθηκε κατά της διαγραφής του. Αλλά είναι σίγουρα αυτός που δικαιώνει – αφού επιβεβαιώνει – τους πολιτικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι επιμένουν ότι ο πολακισμός είναι πια συριζαϊσμός. Αν στα κρυφά λένε τα ίδια με τον Σφακιανό οι σύντροφοι, η δεύτερη φορά θα είναι όπως εκείνος την περιγράφει, όχι όπως τη λανσάρει ο Τσίπρας.

Υπεράνω

Και ενώ γίνεται ο κακός χαμός με τον Πολάκη που δεν θα είναι στα συριζαϊκά ψηφοδέλτια, ο Γιώργος Σταθάκης εμφανίζεται να δίνει συνεντεύξεις κουλ. Είτε λέγοντας πως μια προοδευτική διακυβέρνηση θα αναθεωρήσει το 40% των προγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης είτε δηλώνοντας ότι «η κεντρική πολιτική ιδέα παραμένει, εμείς θέλουμε την πρωτιά στον Νομό Χανίων, θα την έχουμε». Λογικό να είσαι υπεράνω και υπέρμαχος του «εμείς» όταν ευνοείται το πολιτικό σου «εγώ».

Αισθητική

Για έναν συριζαίο Νέστορα, τον Νίκο Βούτση, η πολακική στοχοποίηση δικαστών, δημοσιογράφων και αξιωματούχων βρίσκεται εντελώς έξω από τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ για το πώς αντιμετωπίζονται τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, «όχι μόνο ως άποψη αλλά και ως αισθητική». Ε, ναι. Η συριζαϊκή πολιτική αισθητική είναι εφάμιλλη εκείνης των Σκανδιναβών Σοσιαλδημοκρατών. Ισως και με περισσότερη πολιτική ορθότητα, ακόμη πιο κρύο αίμα και μεγαλύτερη προσήλωση στους κανόνες.

Απόπειρα

Σύμφωνα με τον Γιάννη Οικονόμου, ο πολακισμός είναι «το ανώτατο στάδιο του συριζαϊσμού που ενέπνευσε και εξέθρεψε από το 2011 ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν δίστασε μπροστά σε τίποτα και κανέναν προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός». Το κυβερνητικό στρατόπεδο έχει αρχίσει ήδη, λοιπόν, την απόπειρα να περιορίσει στο ελάχιστο τα όποια οφέλη μπορεί να αποκομίσει ο ΣΥΡΙΖΑ από μια διαγραφή του Κρητικού. Τα προεκλογικά κέρδη, άλλωστε, είθισται να κρίνονται σημαντικότερα από τη μείωση των επιπέδων τοξικότητας.