Στις 9 του Απρίλη

Σκεφτείτε μόνο τους αριθμούς. Σχεδόν 4 εκατομμύρια είναι οι άστεγοι, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια απορροφήθηκαν προσωρινά σε σπίτια συγγενών και φίλων, ενώ τα άλλα 2 περιμένουν από το τουρκικό κράτος να τους στεγάσει σε σκηνές. Τα κτίρια που είτε έπεσαν είτε δεν είναι κατοικήσιμα έφτασαν τις 100.000, ενώ διπλάσιος είναι ο αριθμός εκείνων με σοβαρές ζημίες. Η καταστροφή εκτείνεται σε μια ζώνη μήκους 290 χιλιομέτρων και οι νεκροί πλησιάζουν τις 45.000, ενώ είναι βέβαιο ότι ο τελικός απολογισμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος, λόγω του αγνώστου αριθμού αγνοουμένων. Η κατάσταση, εν ολίγοις, είναι όπως αν η Τουρκία είχε ηττηθεί σε έναν ιδιαιτέρως καταστροφικό πόλεμο. Ο στρατηγός Εγκέλαδος νίκησε τον Ερντογάν.

Πώς θα επιβιώσει πολιτικά ο Ερντογάν είναι άδηλο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν τον συμφέρει να καθυστερήσει τις εκλογές. Μόνο χειρότερα θα ήταν, γιατί δεν μπορεί κανείς να περιμένει θαύματα από μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους. Πιστεύει κανείς ότι σε έναν χρόνο θα έχουν κτιστεί 100.000 κτίρια, όπως υποσχέθηκε στους σεισμόπληκτους ο Ερντογάν; Ισως τώρα κάποιοι να το ελπίζουν, όσο θα περνά ο καιρός όμως δεν θα το πιστεύει κανείς, διότι δεν είναι εφικτό. Συνεπώς, περισσότερες πιθανότητες έχει αν οι εκλογές γίνουν στην ώρα τους, στις αρχές Ιουνίου, παρά αν τις καθυστερήσει. Οι ενδείξεις τουλάχιστον εκεί κατατείνουν.

Για εμάς, αυτό σημαίνει ότι οι εκλογές μας αποσυνδέονται από τον χρόνο τέλεσης των τουρκικών εκλογών. Είναι γνωστό ότι ο Πρωθυπουργός ήθελε κατά το δυνατόν να συμπέσουν, ώστε να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο τουρκικής προβοκάτσιας εν μέσω εκλογών. Τώρα πια, ύστερα από τέτοια ιστορική καταστροφή στην Τουρκία, ο κίνδυνος αυτός εξέλειπε. Συνεπώς, η 9η Απριλίου παραμένει η πιθανότερη ημερομηνία.

ΤΕΣΤ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Την περασμένη Τετάρτη, αρκετοί βουλευτές βρήκαν στη θυρίδα τους μια πολύ ασυνήθιστη και μάλλον ύποπτη επιστολή. Σε αυτήν, ο Πρόεδρος της Βουλής τους γνωστοποιούσε ότι διέθεσε ένα εκατομμύριο ευρώ από τον προϋπολογισμό της Βουλής για την ενίσχυση πολιτιστικών συλλόγων της εκλογικής περιφερείας του, αλλά επειδή είχαν περισσέψει λεφτά προσκαλούσε τους ενδιαφερόμενους βουλευτές να προσέλθουν στο γραφείο του και να συνεννοηθούν σχετικώς με τους συνεργάτες του. «Ενόψει μάλιστα των επικείμενων εθνικών εκλογών», κατέληγε η επιστολή, «θα προσπαθήσουμε με τους συνεργάτες μου να ικανοποιήσουμε σε λογικά πλαίσια τις προτάσεις σας αποφεύγοντας κάθε υπόνοια διάκρισης».

Τυπωμένη με χαρακτήρες «bold», χωρίς το λογότυπο της Βουλής στο χαρτί και υπογραφή, χωρίς σφραγίδα και αριθμό πρωτοκόλλου, ήταν προφανές ότι η επιστολή ήταν πλαστή. Την είχε φυτέψει στις θυρίδες των βουλευτών κάποιος που θα ήθελε να τον εκθέσει. Παρ’ όλ’ αυτά, σας πληροφορώ ότι υπήρξαν βουλευτές οι οποίοι θεώρησαν ως αυθεντική την επιστολή και προσήλθαν στο γραφείο του Κώστα Τασούλα με τα αιτήματά τους! Από αυτή την πλευρά, λοιπόν, η πλαστή επιστολή ήταν το φθηνότερο τεστ νοημοσύνης που θα μπορούσε να κάνει κάποιος στους βουλευτές. Βέβαια, είναι μονομερές, γιατί εντοπίζει μόνο τους επικίνδυνα ηλίθιους, είναι όμως δωρεάν και τα αποτελέσματά του είναι σίγουρα.

ΤΟΝ ΕΣΦΑΞΕ

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος χαιρέτισε με ενθουσιασμό την αποστρατεία του Κώστα Καραμανλή του Ακάματου: «Μπορώ να τον καλωσορίσω», είπε, «στη σφαίρα της μεταπολιτικής, η οποία βέβαια έχει προϋποθέσεις και αυτή, θέλει κόπο. Πρέπει να λες πράγματα, τα οποία δείχνουν ότι, όταν είσαι ελεύθερος ή απελεύθερος, συμβάλλεις με τον τρόπο σου σε αυτό που λέγεται δημόσιος βίος». Επρόκειτο βεβαίως για ενθουσιασμό βουτηγμένο στην ειρωνεία, διότι ο Καραμανλής δεν είχε τίποτε να συμβάλει στον δημόσιο βίο επί 14 χρόνια, κατά τα οποία παρέμενε ανενεργός στην πολιτική. Ποιος ευφάνταστος μπορεί να νομίζει ότι θα έχει όρεξη τώρα να ασχοληθεί με τον δημόσιο βίο, από τη θέση της μεταπολιτικής; Στην πραγματικότητα, ήταν ο δημόσιος βίος που ασχολήθηκε περισσότερο από όσο έπρεπε με τον Κώστα Καραμανλή. Ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου όλα αυτά τα χρόνια.

Ωραία, πάντως, η επιλογή της λέξης «απελεύθερος» εκ μέρους του Βενιζέλου. Θα έπρεπε να τη χρησιμοποιούμε συχνότερα. Είναι μια χρήσιμη υπόμνηση ότι η ελευθερία έχει και αυτή τη δική της παιδεία. Κατακτάται με ατομική προσπάθεια, δεν χαρίζεται.