Για ένα φιλί

Ηταν στη δεκαετία του 1980 και μάλιστα στο πρώτο της μισό. Εκείνη την εποχή της αθωότητας υπό την έννοια ότι πολλά πράγματα στη χώρα μας συμβαίναν για πρώτη φορά. Ανάμεσά τους και αυτό που αργότερα είπαμε σόου μπιζ. Σόου, δηλαδή καλλιτεχνική σκηνή με την ευρύτερη έννοια, είχαμε. Και σταρ και είδωλα και λατρεμένες ηθοποιούς και «Τζένη Καρέζη, Κώστας Κακαβάς, Αλίκη Βουγιουκλάκη, βγαίνω και τα φυλάς» και «Κορίτσια ο Μπάρκουλης» και άλλα τέτοια. Ως μπίζνες δεν είχαν κωδικοποιηθεί έως τότε.

Τον Δεκέμβριο του 1981, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε ανεβάσει την «Εβίτα». Υπερπαραγωγή με μια συμμετοχή έκπληξη. Του ροκά Βλάση Μπονάτσου στον ρόλο του Τσε Γκεβάρα. Λίγο μετά, άρχισαν να κυκλοφορούν οι φήμες περί ειδυλλίου ανάμεσά τους. Ενα ειδύλλιο που έκανε τζιζ και λόγω της διαφοράς της ηλικίας τους αλλά και επειδή αντιπροσώπευαν δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Και, τότε, αυτά ήταν πολύ περιχαρακωμένα. Από ‘δω οι «κυριλέ» και από ‘κει οι «χύμα». Βέβαια είναι ένα θέμα τι σήμαινε εκείνη την εποχή – χωρίς Διαδίκτυο, σόσιαλ μίντια, και μεσημεριανές τηλεοπτικές εκπομπές – «κυκλοφορούσαν φήμες». Ενα ενδοκαλλιτεχνικό κουτσομπολιό που δεν έφθανε στο «βαθύ κοινό».

Η Βουγιουκλάκη είχε μια αρχή. Ελεγε ότι τις φήμες δεν τις διαψεύδουμε ποτέ. Τις αφήνουμε να αιωρούνται μέχρι να ξεχαστούν. Εκτός κι αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, οπότε, με κάποιον τρόπο, τις επιβεβαιώνουνε. Οχι όμως με δηλώσεις, με λόγια, αλλά με κάτι που θα ξαφνιάσει. Ετσι, μετά από λίγους μήνες κυκλοφόρησε μια φωτογραφία, πολύ τολμηρή για την εποχή. Η Αλίκη και ο Βλάσης σε ένα μαγαζί ρούχων στη Μύκονο. Εντελώς κάζουαλ, εκείνη με μαλλιά wet look κι εκείνος με χαβανέζικο πουκάμισο. Σε ένα σφιχτό γκρο που τους έδειχνε να φιλιούνται με πάθος στο στόμα. Οχι κινηματογραφικό φιλί, κανονικό french kiss. Που, βέβαια, δεν το έπιασε τυχαία ο φακός του αείμνηστου Μανώλη Καλογερόπουλου. Προφανώς η φωτογράφιση ήταν προσυνεννοημένη και φυσικά δημοσιεύτηκε σε όλα τα σχετικά έντυπα. Τι έγινε; Απολύτως τίποτα. Ολη η Ελλάδα έμαθε για το νέο ειδύλλιο της Αλίκης και, αργότερα, οι δύο τους φωτογραφίστηκαν, βγαίνοντας από τη θάλασσα, σε ακόμη πιο τολμηρή πόζα για το εξώφυλλο του «Ταχυδρόμου».

Πάνω από σαράντα χρόνια μετά, τα φιλιά και οι αγκαλιές της Δέσποινας Βανδή με τον Βασίλη Μπισμπίκη γίνονται viral, αντικείμενο σφοδρού κουτσομπολιού και πρώτη είδηση. Γίναμε πιο συντηρητικοί; Οχι, γίναμε αφόρητα κουτσομπόληδες στην τοποθεσία σόσιαλ μίντια. Και το κουτσομπολιό εμπεριέχει τον πιο ύπουλο και καταλυτικό συντηρητισμό, έναν σχεδόν βικτωριανό πουριτανισμό. Διότι ακόμη και αυτοί που εκφράστηκαν θετικά για τα – ας τα πούμε – σαλιαρίσματα θεώρησαν ότι είναι κάτι που χρειάζεται υπεράσπιση. Το ποιο δηλαδή; Το δημόσιο φιλί;

Ναι, μπορεί το στιγμιότυπο να ήταν κακόγουστο. Κι εμάς τι μας νοιάζει; Αλλωστε το κουτσομπολιό και ο συντηρητισμός χρειάζονταν πάντα ένα άλλοθι. Οπως έλεγαν αυτές που κρυφοκοίταζαν πίσω από τα παράθυρα : «Κοίτα τι αηδίες κάνουν». Τονίζοντας το «αηδίες» λες και το πρόβλημά τους ήταν αισθητικό.