Η δύναμη της θετικής σκέψης
Ο Κάρλο Αντσελότι είναι ο εφιάλτης των αγγλικών ομάδων στο Τσάμπιονς Λιγκ. Πέρυσι με τη Ρεάλ απέκλεισε την Τσέλσι και τη Σίτι και κέρδισε στον τελικό τη Λίβερπουλ. Συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε
Την Τρίτη το βράδυ όλη η Ευρώπη είδε τη μεγαλύτερη ήττα της Λίβερπουλ σε εντός έδρας παιχνίδι της στο Τσάμπιονς Λιγκ. Κυρίως, όμως, είδε γιατί τη διοργάνωση αυτή, η Ρεάλ Μαδρίτης την έχει κερδίσει 14 φορές (!) και δεν αποκλείεται να την κερδίσει και φέτος, μολονότι παίκτες όπως ο Μόντριτς και ο Μπενζεμά είναι πλέον 37 ετών. Η υπεροχή της Ρεάλ οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην τρομερή νοοτροπία της. Ολοι θεωρούν ότι η διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ απαιτεί κάποιου είδους υπέρβαση. Για τη Βασίλισσα δεν είναι παρά μία ακόμα απλή μέρα στη δουλειά.
Αντσελότι
Είναι η συνήθεια στην επιτυχία που έφερε αυτή την καθ’ όλα θαυμαστή νίκη με 5-2 στο Ανφιλντ; Ο προπονητής Κάρλο Αντσελότι είπε πως όταν είδε τον Σαλάχ να κάνει το 2-0 για τη Λίβερπουλ σκέφτηκε τον περσινό ημιτελικό της ομάδας του με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Σίτι, στη διάρκεια του οποίου και η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα είχε βρεθεί με δύο γκολ μπροστά. «Η ευχή μου ήταν τη δική μου θετική σκέψη να την έχουν και οι παίκτες μου» είπε. Και την είχαν, γιατί έχουν κι αυτοί κάνει πολλά και σπουδαία. Ο Αντσελότι ως προπονητής της Μίλαν έχασε κάποτε από τη Λίβερπουλ ένα Τσάμπιονς Λιγκ ενώ στον τελικό η τότε ομάδα του είχε προηγηθεί με 3-0. Εκτοτε τη Λίβερπουλ την κερδίζει όπου τη βρει. Μάλλον κάνει και κάτι καλύτερο από το να σκέφτεται θετικά…
Συγχαρητήρια
Χθες ο Ολυμπιακός έστειλε μια ακόμα επιστολή στον αρχιδιαιτητή Μπένετ ζητώντας του να βρει και να ορίσει έναν έμπειρο διαιτητή από κάποιο από τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα για το ντέρμπι του Σαββάτου. Είναι εντυπωσιακό ότι για να γίνει το αυτονόητο στην Ελλάδα κάποιος πρέπει να το ζητάει. Οταν διάβασα το περιεχόμενο της επιστολής απόρησα αν στον Αγγλο τη στέλνουν και στη γλώσσα του: έμαθα πως αυτό κάνουν! Ο Ολυμπιακός δεν έχει σε καμία εμπιστοσύνη ούτε τη μεταφραστική υπηρεσία της ΕΠΟ! «Είναι ικανοί να του μεταφράζουν ότι του στέλνουμε συγχαρητήρια» μου είπαν.
Πίεση
Θα είναι το ντέρμπι του Σαββάτου καθοριστικό για την έκβαση του πρωταθλήματος; Η λογική λέει «όχι», διότι τα ματς που απομένουν είναι ακόμα πάρα πολλά. Μια ισοπαλία π.χ. θα κρατούσε τη διαφορά των δύο στους πέντε βαθμούς – ο Ολυμπιακός στο τέλος του πρώτου γύρου ήταν δώδεκα βαθμούς πίσω από τον ΠΑΟ και κατάφερε και κάλυψε 7 βαθμούς σε δέκα αγωνιστικές. Πλην όμως αν δεν κερδίσει σε ένα ακόμα ντέρμπι θα κλονιστεί η εμπιστοσύνη όλων στην πιθανότητα βαθμολογικής ανατροπής: όπως η Ρεάλ δείχνει σε κάθε ευκαιρία, η εμπιστοσύνη είναι που δίνει δύναμη. Από την άλλη κι ο ΠΑΟ δεν έχει περιθώρια για απώλειες: όχι μόνο γιατί σε περίπτωση ήττας θα τον πλησιάσει στους δύο βαθμούς ο Ολυμπιακός, αλλά γιατί μπορεί να τον ξαναπροσπεράσει και η ΑΕΚ. Και με τη δική της πίεση είχε περισσότερα προβλήματα.
Πέναλτι
Φυσικά η ελπίδα είναι να δούμε ένα ωραίο ματς και να μην υπάρχουν στο τέλος αφορμές για διαμαρτυρίες – με άλλα λόγια να συμβεί ό,τι δεν είδαμε στο πρώτο ντέρμπι των δύο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Οπου περισσότερο και από το τι έγινε στο γήπεδο, θυμόμαστε την απίθανη εκείνη απόφαση ενός διαιτητή από τη Δανία, που έδωσε το πιο παράδοξο πέναλτι στην ιστορία του πρωταθλήματος. Κάποιοι διασκεδάζουν με αυτές τις διαιτητικές παραδοξότητες, πιστεύουν πως τέτοιου είδους σφυρίγματα δημιουργούν ενδιαφέρον και χαίρονται με την ένταση που προκύπτει, «διότι αυτό είναι το ελληνικό πρωτάθλημα». Οπως θα έλεγε και ο Μάνος Μαυροκουλάκης, του οποίου το τελευταίο χόμπι είναι η μελέτη των αγγλικών του Ραζβάν Λουτσέσκου «include me out».
Ράντονιτς
Συγχωρήστε μου τις αμερικάνικες εκφράσεις, μου έρχονται στο μυαλό γιατί τελευταία διαβάζω πολλά για τον Παναθηναϊκό του μπάσκετ και στον κόσμο του ελληνικού μπάσκετ τα αμερικάνικα είναι κάτι σαν επίσημη γλώσσα. Προχθές ο μαυροβούνιος προπονητής Ντέγιαν Ράντονιτς απολύθηκε και ο ΠΑΟ ψάχνει τον διάδοχό του, αφού στο μεταξύ την ομάδα θα αναλάβει για λίγο καιρό ο καλός στρατιώτης Χρήστος Σερέλης. Μεταξύ των πολλών που γράφονται ξεχωρίζουν οι επισημάνσεις του τύπου «ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη έναν μεγάλο προπονητή». Μάλιστα όποιος αυτά τα γράφει τα διανθίζει και με ονόματα σαν αυτά του Λάσο, του Γιασισκεβίτσιους, του Πασκουάλ κ.λπ. Ολο αυτό θα το έβρισκα πολύ φυσιολογικό, αν δεν υπήρχε μια είδηση που έχει σχέση με την παρουσία του Παναθηναϊκού στο Final-8, που έγινε πρόσφατα στο Ηράκλειο. Με βάση την είδηση αυτή ο σταρ του Παναθηναϊκού Ντουέιν Μπέικον αρνήθηκε να μπει στο παιχνίδι, όταν του ζητήθηκε από τον Ράντονιτς, τρία λεπτά πριν το ματς ολοκληρωθεί. Ο λόγος; Ο Αμερικανός είπε ότι κατά τη γνώμη του η ομάδα του είχε ήδη ηττηθεί και επομένως οι υπηρεσίες του δεν χρειάζονταν. Φυσικά ουδείς τον τιμώρησε.
Τζόρνταν
Το υπογραμμίζω προς γνώση και συμμόρφωση. Πριν αρχίσουμε να συζητάμε για τον Λάσο, τον Γιασισκεβίτσιους και τον Πασκουάλ, καλά είναι να έχουμε στα υπόψη μας ότι ο Παναθηναϊκός πρώτα απ’ όλα χρειάζεται κάποιον να εξηγήσει στον όποιο παίκτη του ότι δεν πληρώνεται για να αρνείται να αγωνιστεί. Είναι δυστυχώς απαραίτητο. Και το χειρότερο είναι ότι ήταν τελείως προβλέψιμο ως εξέλιξη. Οταν ο Μπέικον αντιμετωπίζεται σαν ένα είδος Μάικλ Τζόρνταν, σιγά μη σεβαστεί τον προπονητή όπως κι αν λέγεται…
Βραβεία
Μου έχει μείνει και κάτι άλλο που έχει να κάνει με τη διοργάνωση του Final-8 του Κυπέλλου. Αντί η ελληνική αθλητικογραφία να αναδείξει το γεγονός ότι δεν υπήρξε στη διοργάνωση το παραμικρό πρόβλημα και ότι πάρα πολύς κόσμος που υποστήριζε διαφορετικές ομάδες είδε τα ματς καθισμένος δίπλα δίπλα (συνέβη ακόμα και στον ημιτελικό Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός) υπήρξαν ένα σωρό αναφορές για το τάχα μου διοργανωτικό λάθος της ΕΟΚ να βάλει ακριβά εισιτήρια και να μη δώσει μεμονωμένα εισιτήρια στις ομάδες. Αντί να επαινεθεί η ομοσπονδία για μια διοργάνωση στην οποία δεν έγινε το παραμικρό (λίγες μέρες μάλιστα μετά τον χαμό που είδαμε στον ευρωπαϊκό ημιτελικό του βόλεϊ ΠΑΟ – Ολυμπιακός, όπου μάλιστα δεν υπήρχαν οπαδοί και των δύο ομάδων άλλα μόνο του Παναθηναϊκού), διαβάσαμε επικρίσεις και σχόλια του τύπου «το Final-8 θα ξεχαστεί γρήγορα γιατί στις εξέδρες δεν υπήρχε μέγα πλήθος και μέγα πάθος». Την ίδια στιγμή, ως πραγματικοί υποκριτές, αναρωτιόμαστε γιατί στη Θεσσαλονίκη, πριν από τρεις μέρες είχαμε κι άλλο κρούσμα οπαδικής βίας, δηλαδή μια ακόμα επίθεση μιας αγέλης αδίστακτων πάλι σε οπαδό του Αρη. Κατα τ’ άλλα, ο ΠΣΑΤ έκανε την ετήσια γιορτή του και μοίρασε βραβεία…














