Ενας έλληνας σκηνοθέτης, {LF}ένας γερμανός τενίστας

Με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του μετά το «Ο φίλος μου ο Larry Gus» (2016), ο έλληνας σκηνοθέτης Βασίλης Κατσούπης πέτυχε διάνα: τo «Inside» (Μέσα), μια διεθνής συμπαραγωγή στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα (η Heretic Films που είχε μέρος και στην παραγωγή του «Τριγώνου της θλίψης») που προβλήθηκε στο τμήμα του Πανοράματος καταχειροκροτήθηκε γιατί είναι πραγματικά μια πρωτότυπη ταινία δράσης πίσω από την οποία κρύβονται διάφορα θέματα που τη βοηθούν να ξεφύγει από ένα πρώτο επίπεδο (θρίλερ) και να γίνει μια δυνατή και εύπεπτη αλληγορία για τη ματαιότητα του πλούτου.

Ο Γουίλεμ Νταφόε που είναι ο πρωταγωνιστής της ταινίας υποδύεται έναν έμπειρο διαρρήκτη που εξαιτίας μιας κακιάς στιγμής θα βρεθεί εγκλωβισμένος στο υπερπολυτελές διαμέρισμα του Μανχάταν που ήταν ο στόχος της τελευταίας «αποστολής» του. Μόνος, χωρίς τροφή, με το νερό να τελειώνει, ο Νίμο θα πρέπει να θέσει σε φουλ λειτουργία το μυαλό του προκειμένου να βγει από το αδιέξοδο. Ταινία εξαιρετικής ατμόσφαιρας, με θαυμάσια δομημένο σενάριο αλλά και γεμάτη ιδέες που μπορούν να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον στις δύο περίπου ώρες διάρκειάς του. Και βέβαια, ο Κατσούπης έχει στη διάθεσή του έναν ηθοποιό που δεν χρειάζεται συστάσεις και στον οποίο, όπως καλά γνωρίζουμε, αρέσουν οι προκλήσεις. Και, αν μη τι άλλο, ο Νίμο αυτής της ταινίας είναι ένας πέρα για πέρα προκλητικός ρόλος κυρίως επειδή ο ηθοποιός που τον υποδύεται έχει στην πλάτη του ολόκληρη την ταινία. Το «Inside» θα διανεμηθεί στην Ελλάδα μέσα στον Μάρτιο από την Tulip.

Εν τω μεταξύ σε λίγο έρχεται η ώρα της ταινίας «Musik» της Γερμανίδας Ανγκελα Σάνκελεκ που είναι μια ελεύθερη μεταφορά του «Οιδίποδα Τύραννου» και στην οποία από ελληνικής πλευράς συμμετέχουν η Μαρίσα Τριανταφυλλίδου και ο Αργύρης Ξάφης.

Μπέκερ ο μοναδικός

Κάποια στιγμή στο ντοκιμαντέρ του Αλεξ Γκίμπνεϊ «Boom! Boom! The World Vs. Boris Becker», που παρουσιάστηκε φέτος στις ειδικές προβολές του φεστιβάλ Βερολίνου, βλέπουμε τον διάσημο αθλητή του τένις Μπόρις Μπέκερ να θυμάται μια συνέντευξη που έδωσε το 1980 σε ταμπλόιντ εφημερίδα. «Τρία μόνο θέματα είναι ικανά να προσελκύσουν την προσοχή του γερμανικού κοινού» του λέει ο δημοσιογράφος: ο Αδόλφος Χίτλερ, η επανένωση της Γερμανίας και ο Μπόρις Μπέκερ. Στην περίπτωση του Μπέκερ ενδεχομένως αυτό να ισχύει ακόμα, καθώς μόλις πριν από λίγους μήνες αποφυλακίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο έχοντας εκτίσει ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών κατηγορούμενος για οικονομικά σκάνδαλα σχετικά με την πτώχευση της εταιρείας του το 2017. Μέσα σε αυτό το διάστημα ο Γκίμπνεϊ μπόρεσε να ολοκληρώσει το ντοκιμαντέρ του την ώρα που ο ίδιος ο Μπέκερ δεν είχε κανένα πρόβλημα ούτε στο να είναι εξομολογητικός στα γυρίσματα, ούτε στο να παραστεί στο φεστιβάλ Βερολίνου προκειμένου να λάβει μέρος στη συνέντευξη Τύπου.

Και ίσως γι’ αυτόν τον λόγο κατάφερε για μια ακόμη φορά να κερδίσει τον κόσμο με την ευφράδεια, το χιούμορ, την ετοιμολογία και την ειλικρίνειά του. «Ενα μεγάλο ταλέντο του Μπόρις είναι ότι ήταν, είναι και θα είναι ένας εξαιρετικός story teller» είπε χαρακτηριστικά ο Γκόμπνεϊ στη συνέντευξη Τύπου. Κάθε άλλο ντροπαλός, κάθε άλλο παρά έτοιμος να κρυφτεί πίσω από τις λέξεις, ο Μπέκερ παραδέχθηκε ότι είναι ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο που θα μπορούσε να έχει παράπονο από τη ζωή του αλλά και ότι νιώθει πολύ υπερήφανος για όλα όσα έχει κάνει. «Ομως έχω κάνει λάθη» είπε επίσης ο τενίστας επισημαίνοντας ότι «είναι πάρα πολύ δύσκολο για κάποιον να κερδίσει στα 17 του το Γουίμπλεντον» και ότι «θα πρέπει να είσαι και λίγο τρελός για να τα καταφέρεις. Θα πρέπει να ξεπεράσεις τα όριά σου, να κάνεις πράγματα που κανείς δεν έκανε ποτέ. Και σε αυτά δεν μπορoύν παρά να γίνουν και λάθη».