Τα δακρυσμένα μάτια του Σέρζι Κανός

Το διατύπωσε χρόνια πριν ο γάλλος θεωρητικός Κριστιάν Μπρομπερζέ. Είπε με σιγουριά πως το ποδόσφαιρο είναι το «πιο σημαντικό ασήμαντο πράγμα του κόσμου». Ενα παιχνίδι με μαγικές ιδιότητες που μιλά στις ψυχές των ανθρώπων γιατί μέσα του λες και χωρά ο κόσμος όλος. Μια προσομοίωση μάχης γύρω από μια μπάλα. Και είναι όλα εκεί. Η αυτοθυσία, η γενναιότητα, η εξυπνάδα, η παραπλάνηση. Καμιά φορά και όλα τα δάκρυα: της χαράς, της λύπης, της απόγνωσης, της δικαίωσης, της έκστασης. Δάκρυα σαν αυτά του Σέρζι Κανός που βράδυ Δευτέρας συγκλόνισε το ποδόσφαιρο. Οχι για τον πόνο και το ανθρώπινο δράμα. Για την ίδια τη λύτρωση…

Σάββατο απόγευμα στον Ρέντη, ο Μίτσελ τον κάλεσε στο γραφείο του πριν από την προπόνηση. Τον ρώτησε με σεβασμό αν είναι σε θέση να αγωνιστεί κόντρα στον Παναιτωλικό. Δεν ήξερε τι θα ακούσει. Ο Σέρζι το πρωί της Τετάρτης έμαθε πως η μητέρα του, η Αλίθια Τενές, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Στον ύπνο της. Ηταν μόλις 56 ετών. Την περίμενε έπειτα από λίγες ημέρες στην Αθήνα. Ηθελε να της δείξει τη νέα του ζωή. Και πόσο δίκιο είχε στα τέλη Γενάρη όταν επέλεξε να αφήσει την Αγγλία, την Premier League και την Μπρέντφορντ για τον Ολυμπιακό. Την περίμενε μάλιστα μαζί με τη μικρή αδερφή του, που έμεινε μόνη της πια στο Λονδίνο μετά τη μεταγραφή του καθώς έπρεπε να συνεχίσει τις σπουδές της στη δημοσιογραφία. Τελικά ταξίδεψε ο ίδιος. Στο πατρικό του. Εφτασε Τετάρτη βράδυ στο Νουλές της Καστεγιόν, μια μικρή πόλη μία ώρα έξω από τη Βαλένθια. Παρασκευή τής είπε «αντίο», κρατώντας από το χέρι τη μικρή αδερφή του Τζούντιθ και έχοντας στο πλάι του τον πατέρα του Πέπε και τη γιαγιά του.

«Θέλω να παίξω»

Πίσω στον Ρέντη: «Κόουτς, θέλω να παίξω. Η μητέρα μου ήταν ο πιο χαρούμενος άνθρωπος. Δεν θα ήθελε να είμαστε λυπημένοι. Δεν θα ήθελα και εγώ να λυπάται. Θέλω να παίξω για εκείνη», ήταν τα λόγια του 26χρονου προς τον προπονητή του. Και ο Μίτσελ τον άκουσε. Τον εμπιστεύτηκε. Και όσα συνέβησαν σε μια νύχτα, 6-1 κόντρα στον Παναιτωλικό, άφησαν σημάδι ανεξίτηλο. Ηταν πολύ δεμένος με τη μητέρα του. Το γνώριζαν όλοι. Φάνηκε και από τον τρόπο με τον οποίο του αφιέρωσαν οι πρώην συμπαίκτες του στην Μπρέντφορντ το ίδιο απόγευμα το γκολ κόντρα στην Αρσεναλ. Το γκολ του Ιβάν Τόνεϊ που έσπευσε πρώτος στον πάγκο για να αρπάξει εκείνο το γαλάζιο μπλουζάκι που πάνω έγραφε «Είμαστε όλοι δίπλα σου, Σέρζι». Η αφιέρωση έγινε viral. Θέμα συζήτησης στην Αγγλία, στην Ισπανία, στην Ελλάδα. Ο Κανός πέρασε έξι χρόνια μαζί τους. Εγραψε 249 συμμετοχές στο κοντέρ του με τους Bees. Το ότι λίγες ημέρες πριν είχε αναχωρήσει για άλλες ποδοσφαιρικές πολιτείες προφανώς δεν σήμαινε τίποτα. «Οικογένεια» τους αποκάλεσε. Ακόμη όμως το ποδόσφαιρο δεν είχε δει τίποτα.

«Te amo, mama»

Το βράδυ της Δευτέρας ο ισπανός winger πέρασε στη θέση του Γκάρι Ροντρίγκες στο 57΄, με το σκορ στο εύθραυστο 2-1. Δέκα λεπτά μετά την πάσα του Χάμες, πέτυχε το πρώτο του γκολ στην Ελλάδα. Εβγαλε τη φανέλα του για να φανεί από μέσα η άλλη που είχε ετοιμάσει. Εκείνη η κόκκινη που φώναζε ως τον ουρανό «Te amo, mama»: Σε αγαπώ, μαμά… Ετρεξαν οι συμπαίκτες του να τον αγκαλιάσουν. Για να τον συγχαρούν αλλά και για να τον «κρύψουν» στο ξέσπασμά του. Εικόνα από εκείνες που αν την είδες, σίγουρα δεν την ξεχνάς. Ως και ο διαιτητής Γκορτζίλας που έπρεπε να εφαρμόσει τον κανονισμό και να του δείξει κίτρινη κάρτα γιατί έβγαλε τη φανέλα του, έκανε μια κίνηση με το χέρι του σαν να απολογείται. Καταλάβαινε, αλλά έτσι είναι το παιχνίδι…

«Στην Ισπανία συγκεντρώθηκαν όλοι στο σπίτι για να δουν το ματς. Ηταν ένας τρόπος για να βρεθώ δίπλα στην οικογένειά μου μέσα από το παιχνίδι. Το πρωί που μιλήσαμε μου είπαν πως ήταν σίγουροι πως σκοράρω. Ολα αυτά έγιναν για τη μαμά μου. Είμαστε όλοι μαζί. Η μητέρα μου ήταν η προσωποποίηση της χαράς και της ευτυχίας. Δεν θέλω να της δώσω λύπη. Ολοι μαζί στην οικογένεια θέλουμε να δίνουμε ευτυχία, την οποία εκπροσωπούσε η μητέρα μου», έλεγε ο Ισπανός στο φινάλε. Και η τηλεοπτική κάμερα τον έπιασε να χαμογελά. Μια μικρή αχτίδα φωτός μες στο σκοτάδι…