{T16}Ο άνθρωπος που άλλαξε το ελληνικό πόλ{T16}ο

Ο τίτλος «αυτοκράτορας του ελληνικού πόλο» έχει δοθεί στον Εθνικό αλλά ουσιαστικά ανήκε και στον άνθρωπο που τον έκανε μεγάλο. Τον σπουδαίο Ανδρέα Γαρύφαλλο ο οποίος έφυγε σαν σήμερα στις 18 Φεβρουαρίου 2015 σε ηλικία 86 ετών, βυθίζοντας σε θλίψη όλο το φάσμα του ελληνικού αθλητισμού.

Ο άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία όχι μόνο του Εθνικού αλλά και του ελληνικού πόλο γενικότερα, ιδιαίτερα από τότε που συνέχισε ως προπονητής το ρεσιτάλ του.

Πρωτοπόρος σε τακτικές, σε δομές, σε ιδέες και σε πρακτικές, που ουσιαστικά έστρωσαν τον δρόμο για να πορευθούν οι επόμενες γενιές με κορυφαίους παίκτες όπως ο νυν πρόεδρος της ΚΟΕ Κυριάκος Γιαννόπουλος, ο Γιάννης Γιαννουρής και ο Μάρκελλος Σιταρένιος (τον οποίο ανακάλυψε πιτσιρικά στη Χίο) να πίνουν νερό στο όνομά του.

Στον πρώτο τελικό Κυπέλλου στην ιστορία το 1953 πέτυχε και τα πέντε γκολ του Εθνικού στη νίκη επί του Ολυμπιακού με 5-4 έπειτα από τρεις παρατάσεις και σε δύο άλλους τελικούς με τον Ολυμπιακό και τον ΝΟ Πατρών είχε σκοράρει με το πόδι!

Πρωταθλητής Ελλάδος στα 400 μέτρα ελεύθερο της κολύμβησης με τον Εθνικό και μετέπειτα μόνιμος πρωταθλητής στο πόλο με την ίδια ομάδα πριν την αναλάβει ως προπονητής και συνεχίσει.

17 πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα Ελλάδος με τον Εθνικό, και 140 συμμετοχές με την εθνική ομάδα στην οποία ήταν παίκτης-προπονητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού (πετυχαίνοντας και 4 γκολ) και προπονητής το 1980 στη Μόσχα.

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι αγώνες διεξάγονταν στη θάλασσα, μπροστά από τα λιμάνια, με δερμάτινες βυσσινί μπάλες που τις άλειφαν με παρκετίνη για να μην μπάζουν νερό από τις ραφές, ο Ανδρέας Γαρύφαλλος έγινε μύθος.

Σκληρός αλλά δίκαιος είχε αφήσει εκτός Εθνικής τον γιο του Γιάννη για χάρη του «Κωλογλυφαδιώτη», όπως τον πείραζε, τον Κυριάκο Γιαννόπουλο.

Πρωτοπόρος και εκτός πισίνας, στη διασκέδαση στην «Κουίντα» της Φωκίωνος Νέγρη και στα αγαπημένα του στέκια, όπως το «Belle Amie» και η «Φοντάνα».

Εκτός από τους Ολυμπιακούς Αγώνες κοουτσάρισε την Εθνική σε πέντε Παγκόσμια και σε έξι Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Διετέλεσε τεχνικός του ΝΑΟ Κέρκυρας, του Ηρακλή, του Αρη, του Εθνικού όπου αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως αθλητής και προπονητής του. Συνεργάστηκε επίσης με τον Παναθηναϊκό και τον ΝΟ Χίου, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του ΔΣ του Εθνικού.