Αγάπη… παραδοσιακή για το Τριφύλλι

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Για την ακρίβεια; Πολλές δεκαετίες. Από την εποχή του σπουδαίου Χουάν Ραμόν Βερόν, πατέρα του επίσης σπουδαίου Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν. Ηρθε στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό στις 28 Ιουνίου 1972 από την Εστουδιάντες. Και κάπου εκεί ξεκινάει αυτή η ιστορία με τους Αργεντινούς και τον Παναθηναϊκό. Μια ιστορία… αγάπης, επιτυχιών, δεσίματος, που κρατάει έως και σήμερα. Μια ιστορία που έχει νίκες, πολλά γκολ, ευρωπαϊκές επιτυχίες και τίτλους. Κάθε φορά που ένας Αργεντινός φοράει τη φανέλα του Παναθηναϊκού, συνήθως κάνει και τη διαφορά. Το κυριότερο; Δένεται με τον σύλλογο σαν να γεννήθηκε στη… Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Στο Τριφύλλι ο Βερόν αγωνίστηκε σε 57 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις, σκοράροντας 22 γκολ σε μία τριετία, πριν αποχωρήσει το 1974 ξανά για την Εστουδιάντες.

Ακολούθησε ο Οσκαρ Αλβαρέζ, ένας εκ των καλύτερων ποδοσφαιριστών που πέρασαν από τα ελληνικά γήπεδα. Πρωτοήρθε στη χώρα μας ο Αργεντινός το 1972 για λογαριασμό του ΠΑΣ Γιάννινα, έπαιξε σε 120 παιχνίδια και σημείωσε 77 γκολ! Ακολούθησε ο Παναθηναϊκός, του οποίου τη φανέλα φόρεσε από το 1976 μέχρι το 1980, παίζοντας σε 135 αγώνες και πετυχαίνοντας 57 τέρματα. Εκτός από τα 57 γκολ που σημείωσε, τα οποία τον έφεραν στη δεύτερη θέση των ξένων σκόρερ στην ιστορία της ομάδας, πρόλαβε να πανηγυρίσει ένα πρωτάθλημα, ένα Κύπελλο, αλλά και το Κύπελλο Βαλκανίων, το 1977. «Εγώ και ο Αλβαρέζ ήμασταν το κορυφαίο επιθετικό δίδυμο του ελληνικού ποδοσφαίρου», είχε πει ο Αντώνης Αντωνιάδης σε συνέντευξή του.

Εποχή Ρότσα

Από εκείνη τη δεκαετία του ’70 ξεκίνησε αυτή η σχέση του Παναθηναϊκού με την Αργεντινή και τους ποδοσφαιριστές της. Ποιος ήταν εκείνος που έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομά του σε αυτή τη σχέση; Ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, ένας ποδοσφαιριστής που έλαμψε στα ελληνικά γήπεδα, τελείωσε την καριέρα του εδώ και στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή. Βρίσκεται ακόμα και σήμερα στη χώρα μας και νιώθει πια Ελληνας. Ο Ρότσα παρέμεινε στον Παναθηναϊκό τα περισσότερα χρόνια από οποιονδήποτε άλλον συμπατριώτη του και αποτέλεσε «σύμβολο» για τους Πράσινους. Φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού το 1979 και για μία 10ετία έως και το 1989, καταγράφοντας 227 συμμετοχές. Αποκτήθηκε από την Μπόκα Τζούνιορς το 1979, όπου ήδη είχε αγωνιστεί στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες. Η μεταγραφή του στην Μπόκα Τζούνιορς έγινε από τον εμβληματικό προπονητή για τον σύλλογο Χουάν Κάρλος Λορένζο, ο οποίος υποστήριξε πως ο Ρότσα τη συγκεκριμένη περίοδο ήταν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Μπόκα και το κορυφαίο δεκάρι στη χώρα, ενώ χαρακτήρισε τη μεταγραφή του Ρότσα στην Ελλάδα ως μία από τις πιο επιτυχημένες κινήσεις του συλλόγου. Αποτέλεσε μία από τις εμβληματικές φιγούρες της σύγχρονης ιστορίας του Παναθηναϊκού και πανηγύρισε μαζί του δύο πρωταθλήματα Ελλάδας (1983-84, 1985-86) και πέντε Κύπελλα (1982, 1984, 1986, 1988, 1989). Η σχέση συνεχίστηκε και από προπονητικής πλευράς, με τον Ρότσα να κάθεται στον πάγκο της ομάδας ως προπονητής τη διετία 1994-96, πανηγυρίζοντας ένα Κύπελλο το 1995 και δύο πρωταθλήματα, ενώ ήταν προπονητής στην πορεία έως τα ημιτελικά του Champions League το 1996.

Τα 570 εκατ. δρχ. για τον Μπορέλι

Η… συνέχεια του Χουάν Ραμόν Ρότσα ήταν ένας άλλος Χουάν. Που αγαπήθηκε εξίσου από τους φίλους του Παναθηναϊκού. Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έδωσε 570 εκατομμύρια δραχμές στη Ρίβερ Πλέιτ το 1992 για να αγοράσει τον Χουάν Χοσέ Μπορέλι, έναν παίκτη που ο Ντανιέλ Πασαρέλα τον κάλεσε στην Εθνική Αργεντινής έναν μήνα μετά τη μεταγραφή του στους Πράσινους. Ο Μπορέλι… κατάπιε τους τίτλους στην Ελλάδα, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (1994-1995, 1995-1996) και τρία Κύπελλα (1992-1993, 1993-1994, 1994-1995), ενώ αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας που έφτασε μια ανάσα από τον τελικό του Champions League το 1996. Είχε 86 συμμετοχές και κατάφερε να σκοράρει 26 φορές με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Ο Εκι και η εποχή του Λέτο

Αν δεν υπήρχαν οι τραυματισμοί, ο Εκι Γκονζάλες μπορεί να είχε εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους ξένους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την Ελλάδα. Ο αργεντινός μέσος αγαπήθηκε πριν καλά καλά έρθει στη χώρα μας και τον δουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού με την πράσινη φανέλα. Οχι δεν ήταν «δύο Ριβάλντο», για να θυμηθούμε και εκείνη τη… μυθική ατάκα του Αργύρη Μήτσου, που είχε πει πως «ο Ολυμπιακός πήρε τον Ριβάλντο, αλλά εμείς πήραμε δύο Ριβάλντο που είναι ο Γκονζάλες». Και δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τον σπουδαίο Ρίμπο, που είχε μεσουρανήσει στο υψηλότερο ποδοσφαιρικό επίπεδο. Υπήρξε όμως ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής που ταίριαξε απόλυτα σε εκείνη την ομάδα του Παναθηναϊκού, που πήγαινε χέρι χέρι με τον Ολυμπιακό για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ακόμα και σήμερα ο Εκι συγκαταλέγεται στις καλύτερες μεταγραφές που έχουν γίνει στα μέσα μιας σεζόν: είχε έρθει τον Ιανουάριο του 2004. Και μέσα σε έξι μήνες πανηγύρισε πρωτάθλημα και Κύπελλο με τον Παναθηναϊκό. Σε μια από τις πλέον κομβικές μεταγραφές που έγιναν εκείνον τον Ιανουάριο και βοήθησαν τον Παναθηναϊκό να φτάσει μέχρι το τέλος και να πάρει το νταμπλ.

Ο Εκι έπαιξε με τον Παναθηναϊκό στο Champions League, σκόραρε ένα από τα ωραιότερα γκολ που έχει πετύχει το Τριφύλλι στη διοργάνωση (ένα ψηλοκρεμαστό σουτ από πολύ μακρινή απόσταση στο ματς με την Αρσεναλ), πέτυχε συνολικά 14 γκολ σε 72 συμμετοχές, που θα ήταν πολύ περισσότερες αν δεν είχε υποστεί τη ρήξη πρόσθιου χιαστού σε ένα φιλικό προετοιμασίας με τον Απόλλωνα Σμύρνης τον Αύγουστο του 2006. Επέστρεψε στις 9 Δεκεμβρίου και 11 μέρες αργότερα, σε παιχνίδι με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, υπέστη την ίδια ακριβώς ζημιά. Μια ατυχία που επί της ουσίας έβαλε τέλος στην καριέρα του στον Παναθηναϊκό, με τον Εκι να μην επιστρέφει ποτέ στα αγωνιστικά επίπεδα που τον είχαμε γνωρίσει.

Από τους καλύτερους

Η μεγάλη αγάπη των φίλων του Παναθηναϊκού πάντως υπήρξε ο Σεμπάστιαν Λέτο. Ο αργεντινός σούπερ σταρ πήγε στο Τριφύλλι την περίοδο της πολυμετοχικότητας και μάλιστα μία χρονιά νωρίτερα είχε αγωνιστεί στον Ολυμπιακό ως δανεικός από τη Λίβερπουλ. Ο τρόπος που τον υποδέχθηκε ο κόσμος ήταν ενθουσιώδης και ο ίδιος ο Λέτο αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει τη φανέλα της ομάδας τα τελευταία 15 χρόνια. Στην πρώτη του αγωνιστική… θητεία στους Πράσινους θα σημειώσει 23 γκολ σε 64 συμμετοχές, ενώ θα βοηθήσει τα μέγιστα ώστε τη σεζόν 2009-2010 να επιστρέψει η ομάδα στην κορυφή, κατακτώντας μάλιστα το νταμπλ. Με δικό του γκολ ήρθε και η νίκη στον τελικό του Κυπέλλου εκείνης της περιόδου με 1-0 απέναντι στον Αρη.

Ο Λέτο έπαιξε συνολικά για τέσσερα χρόνια στον Παναθηναϊκό, πριν πουληθεί το 2013 στην ιταλική Κατάνια. Από εκεί πήγε στη Λανούς, αλλά ένας πολύ άσχημος τραυματισμός στο κεφάλι ενώ έκανε γυμναστήριο επί της ουσίας σταμάτησε την καριέρα του πρόωρα. Προσπάθησε να την αναγεννήσει ερχόμενος και πάλι στον Παναθηναϊκό τη σεζόν 2016-17 αλλά δεν είχε καμία σχέση με τον παίκτη που γνωρίζαμε όλοι. Συνολικά με την πράσινη φανέλα και στις δύο θητείες του είχε 97 συμμετοχές και 35 γκολ.

Παλάσιος – Μαντσίνι

Από την εποχή Λέτο, ο Παναθηναϊκός έφτασε στην εποχή του Παλάσιος και του Μαντσίνι. Οι δυο τους… υπέγραψαν πριν από λίγες μέρες ένα πολύ σημαντικό διπλό για την ομάδα τους, τη νίκη στη Θεσσαλονίκη απέναντι στον Αρη. Με τον Μαντσίνι να σκοράρει για το 1-1 και τον Παλάσιος να γράφει το τελικό 2-1 στο φινάλε της αναμέτρησης. Η παράδοση συνεχίζεται, με τους Αργεντινούς που φορούν τη φανέλα του Παναθηναϊκού να συνεχίζουν κι αυτοί από την πλευρά τους να προσφέρουν πολλά. Και να αγαπιούνται από την πράσινη εξέδρα. Ο Παλάσιος έχει ήδη έναν τίτλο, το περσινό Κύπελλο, ο Μαντσίνι μετράει λίγες μέρες στη νέα του ομάδα. Το αν οι δυο τους θα καταφέρουν να φέρουν διακρίσεις συμπατριωτών τους θα το γνωρίζουμε στο μέλλον.