Τι ψάρια πιάνει {LF}ο Λάζαρος;

Καλώς τον! Οπως και να το δει κάποιος, ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Εκεί που τον χάνεις, βρίσκεται ξανά στα πόδια σου, έτοιμος να κάνει νέο ξεπέταγμα και επανεκκίνηση στην καριέρα του. Το δοκίμασε πολλές φορές, το πέτυχε τις περισσότερες. Και τώρα, όντας διψασμένος να φορέσει τη φανέλα του Αρη, αφήνει κατά μέρος τα 36 χρόνια που βαραίνουν τις πλάτες του, ξεχνά τους σοβαρούς τραυματισμούς και θέλει να πείσει για την αξία του…

Τα λόγια του Φερνάντο Σάντος ακόμη ηχούν στα αφτιά (μου). Πολλά χρόνια πίσω και ενόσω ο έλληνας διεθνής δεν είχε κάνει καν κάτι φοβερό με τον ΠΑΟΚ, ο πορτογάλος προπονητής μιλούσε με λέξεις ζεστές για ένα ταλέντο που «μπορεί να παίξει παντού και να κάνει πολλά στο γήπεδο». Δικαιώθηκε. Ο χρόνος κύλησε και ο Σάντος είχε δίκιο. Ο Χριστοδουλόπουλος άφησε το στίγμα του όπου κι αν αγωνίστηκε. Αρχικά στην Τούμπα. Μετά, με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, εκεί όπου έκανε και το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής του. Αργότερα λες και… ξαναγεννήθηκε στην ΑΕΚ. Στον Ολυμπιακό, μια αγάπη του, φουριόζος να παίξει αλλά το στοπ μπήκε από μια σοβαρή ατυχία – λαβώθηκε ο εξτρέμ. Αργότερα ήρθε το Περιστέρι, η Ανόρθωση και τώρα ο Αρης. Δεν είναι σύνηθες στο ποδόσφαιρο κάποιος να φορά τη φανέλα και των πέντε ισχυρών ομάδων του τόπου μας. Το βλέπουμε συχνά στο μπάσκετ, παραδείγματα πάρα πολλά. Ακόμη και στο βόλεϊ, εκεί οι παίκτες δεν διστάζουν να κάνουν μετακινήσεις συνεχόμενες ή και να επιστρέψουν σε προηγούμενη ομάδα τους. Αλλά στο ποδόσφαιρο; Μάλλον κάτι το σπάνιο. Ο Λάζαρος που προκαλεί πάντα συζητήσεις με τα γκολ του, τις επιδόσεις και τις επιτυχίες του ή με τις ατάκες του όπως αυτή με την οποία έβγαζε την έκπληξή του που δεν κλήθηκε στην Εθνική, είναι ξανά εδώ. Πόσο… καύσιμο του έχει μείνει; Δεν μπορεί να το πει κάποιος με βεβαιότητα. Ωστόσο, υπάρχει η εξής σιγουριά: ο (μυστακοφόρος πλέον) Λάζαρος έχει πάντα μια διάθεση να αγωνιστεί, να τρέξει, να χαρεί το ποδόσφαιρο. Μια φιγούρα στον χλοοτάπητα που ουδέποτε περνά απαρατήρητη. Υπό αυτή την έννοια, καλοδεχούμενος είναι και (τουλάχιστον) έως το καλοκαίρι ο ίδιος θα κάνει το αδύνατο δυνατό ώστε να αποτελέσει μια ατραξιόν για τη Λίγκα μας. Και μετά, βλέπουμε τι θα αποφασίσει…