Και μετά κατάληψη;

Τελικά, το έκανε ο μπαγάσας! Ο brόεδρος Αλέξης Τσίπρας τράβηξε τη σκανδάλη, ακούστηκε ένα παχύ και υγρό «πλοπ» και από την κάννη του όπλου βγήκε μια σημαιούλα που έγραφε «ΜΠΑΜ!!!». Περί αυτού επρόκειτο η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να απέχουν οι βουλευτές του από όλες τις ψηφοφορίες της Βουλής. Είναι μια μεγαλειώδης κουταμάρα, από την οποία εκτίθενται οι ίδιοι, καθώς για μια ακόμη φορά μας υπενθυμίζουν την περιφρόνησή τους για τον κοινοβουλευτισμό (αυτό που λένε «αστική δημοκρατία» στη γλώσσα τους).

Σκοπός της απόφασης, εξήγησε ο brόεδρος, είναι να παραιτηθεί η κυβέρνηση και οι εκλογές να γίνουν εντός του Φεβρουαρίου. Οπως είπε, η κυβέρνηση «δεν δικαιούται να συνεχίζει», γι’ αυτό και αρνούνται να νομιμοποιούν τις ενέργειές της με την ψήφο τους. Την αρνητική ψήφο τους, υπογραμμίζω, η οποία σε καμία περίπτωση δεν συνιστά νομιμοποίηση του κυβερνητικού έργου. Αντιθέτως, η αποχή συνιστά διευκόλυνσή του! (Εχει σημασία, ωστόσο, ότι δεν θα απέχουν από τις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών, γιατί στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να στερηθούν την αποζημίωση και, ως γνωστόν, ο αγώνας σταματά εκεί που ξεκινά το πορτοφόλι…)

Είναι αυτονόητο ότι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ ζητεί εκλογές τον Φεβρουάριο, η κυβέρνηση δεν πρόκειται να του κάνει τη χάρη. (Ούτε καν αν απειλήσουν ότι θα κρατήσουν την αναπνοή τους όλοι μαζί μέχρι να σκάσουν, πόσω μάλλον λοιπόν επειδή δεν θα ψηφίζουν…) Επομένως, η φαεινή ιδέα που ανακοίνωσε όλο αυτοπεποίθηση ο brόεδρος πετυχαίνει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα: παρατείνει μάλλον τον βίο της κυβέρνησης, δεν επισπεύδει το τέλος της. Επαναλαμβάνουν, δηλαδή, το κατόρθωμά τους με την πρόταση δυσπιστίας. Ειλικρινά, χρειάζεται τέχνη και προσπάθεια, νομίζω, για να επινοήσεις τέτοια μπαλαφάρα. (Παρεμπιπτόντως και με όλο τον σεβασμό, υπάρχει περίπτωση η ιδέα να ήταν του κ. Μπαλάφα, που διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Βουλής;)

Ιδεωδώς, αυτό που θα ήθελε να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν να παραιτηθούν όλοι οι βουλευτές του από τη Βουλή, ώστε να προκαλέσουν εκλογές – αυτό ήταν κάτι που κυκλοφορούσε ως φήμη στην αγορά και στις συζητήσεις των βουλευτών. Πού να τρέχεις, όμως, να βρεις όλους τους υποψηφίους των περασμένων εκλογών και πώς να τους πείσεις να υπογράψουν ότι θα παραιτηθούν και μάλιστα χωρίς η διαδικασία αυτή να διαρρεύσει στη δημοσιότητα; Δεν γίνεται. Πάντα θα υπάρχει το ψώνιο, που ευχαρίστως θα παραστήσει τον βουλευτή για έναν ή δύο μήνες, προκειμένου να μπορεί μετά να προσθέσει τον τίτλο του «πρ. βουλευτή» στο επισκεπτήριό του. Επίσης, κάποιοι υποψήφιοι μπορεί να έχουν μετακομίσει πολιτικά, δηλαδή άντε να τους πείσεις.

Δεδομένου λοιπόν ότι το ιδεώδες ήταν ανέφικτο, ο ΣΥΡΙΖΑ συμβιβάστηκε με τη συμβολική εκδοχή της αρχικής ιδέας: αποχή από τις ψηφοφορίες. Αλλη μια απόφαση του brοέδρου πιστή στο πνεύμα του δεκαπενταμελούς. Αναρωτιέμαι τι θα ακολουθήσει αν η αποχή δεν πετύχει. Μήπως η κατάληψη; (Αν ήταν κανονική, με μπίρες και κιθάρες, θα στήριζα αναφανδόν…) Και για να κλείσω με κάτι θετικό, να αναγνωρίσω ότι η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ είναι τουλάχιστον επίκαιρη, είναι μέσα στο κλίμα της εποχής. Θυμίζω ότι εκτός από προεκλογική περίοδο έχουμε και Απόκριες. Τα μασκαραλίκια είναι αναμενόμενα…

Ο ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Το πιο ενοχλητικό – εμετικό, για την ακρίβεια – στους διαλόγους αστυνομικών με μαφιόζους, που αποκάλυψε «Το Βήμα» την περασμένη Κυριακή, είναι το γλοιώδες του ύφους με το οποίο οι αστυνομικοί απευθύνονται στους μαφιόζους και η δουλοπρεπής προθυμία να τους εξυπηρετήσουν. Ενας το λέει κιόλας ευθέως: προτιμήστε εμάς για την εξυπηρέτησή σας, μην πάτε στους πολιτικούς. Πραγματικά αδημονώ να ακούσω τι θα διαπιστώσει η έρευνα για την υπόθεση. Μέχρι τότε όμως ένα είναι βέβαιο: αν τέτοιο κύκλωμα, με τόσο υψηλόβαθμους και τόσο πολλούς αξιωματικούς υπήρχε κάτω από τη μύτη του Τάκη Θεοδωρικάκου, τότε ο υπουργός ως μάνατζερ διέπρεψε! Εξάλλου το παραδέχτηκε και ο ίδιος εμμέσως όταν είπε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του κυκλώματος, οπότε δεν σας λέω τίποτε καινούργιο…