Μέτωπο

Ο καβγάς της προηγούμενης εβδομάδας, αποφάνθηκε ο Νίκος Μπίστης, δεν έγινε για το σημείο στίξης στο τέλος του συνθήματος «Μένουμε Ευρώπη». «Αλλά γιατί με τον πιο επίσημο, πανηγυρικό – και με τη βούλα θα λέγαμε – τρόπο μπαίνει ταφόπλακα στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο». Αυτό δεν το δημιούργησε η ΝΔ, ούτε το συντηρεί η κυβέρνησή της, το έφτιαξε και το διατηρεί ο ΣΥΡΙΖΑ μόνος του, λένε από την άλλη οι ρεαλιστές ανάμεσα στους κυβερνητικούς. Οσοι δεν βλέπουν την πραγματικότητα φορώντας κομματικά γυαλιά, τείνουν να πιστέψουν ότι αν το συγκεκριμένο μέτωπο είχε όντως ξεπεραστεί από τη ζωή, οι νεοδημοκράτες δεν θα έχτιζαν μια προεκλογική καμπάνια πάνω στην αναβίωσή του – κανείς, άλλωστε, δεν έχει τη δύναμη να επαναφέρει μια τάση που κείτεται, όπως υποστηρίζουν οι αριστεροί αναλυτές, νεκρή. Τα νούμερα στις δημοσκοπικές πίτες αποτίμησης των αντιπολιτευτικών επιδόσεων του δεύτερου κόμματος ή οι απαντήσεις στο ερώτημα «τα πράγματα θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;» δείχνουν καθαρά πως η γαλάζια στρατηγική δεν είναι αβάσιμη.

Θέσεις
Στην τελευταία μέτρηση της GPO το 51,4% δήλωσε ότι τα πράγματα θα ήταν χειρότερα με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το 29,8% πως θα ήταν καλύτερα. Αυτά τα ποσοστά δεν είναι η εξαίρεση. Είναι το μοτίβο σχεδόν όλων των ερευνών. Τα αντισυριζαϊκά αισθήματα δεν είναι πια τόσο έντονα όσο επί κυβερνώσας Αριστεράς – με αποτέλεσμα κάποιοι φίλα προσκείμενοι στην αξιωματική αντιπολίτευση να ισχυρίζονται πως δεν θα επιδράσουν καταλυτικά στην εκλογική δυναμική, όπως είχε συμβεί το 2019. Ωστόσο, δεν έχουν εξαφανιστεί κιόλας. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι μια οργανωμένη συμμαχία εναντίον της Κουμουνδούρου. Το μέτωπο, λοιπόν, μπορεί ανά πάσα στιγμή να δημιουργηθεί και πάλι. Μπορεί κυρίως επειδή κάποιες από τις θέσεις για τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να σηκώνει το επαναστατικό λάβαρο παραμένουν μειοψηφικές στην κοινωνία. Η στάση του στο Μεταναστευτικό ή στα ζητήματα ασφάλειας, φέρ’ ειπείν, είναι αρκετά ριζοσπαστικές ώστε να συσπειρώνουν την παραδοσιακή του βάση και ταυτόχρονα να απωθούν την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Με άλλα λόγια: ο αντισυριζαϊσμός ζει χάρη στην εμμονή των συριζαίων στην κομματική τους ορθοδοξία.