«Διαχείριση φόβου» ή εξωτερική πολιτική;

Οταν η Τουρκία ενισχύει τους δεσμούς της με τη Δύση, στην Ελλάδα ανησυχούμε ότι αυτό θα έχει δυσμενείς συνέπειες σε βάρος μας…

– Οταν, αντίθετα, η Τουρκία απομακρύνεται από τη Δύση, στην Ελλάδα πάλι… ανησυχούμε, γιατί η Δύση ίσως προσφέρει ισχυρά «ανταλλάγματα» στην Τουρκία για να την «επαναφέρει»!

* Οταν η Τουρκία αγοράζει όπλα από τις ΗΠΑ, εμείς ανησυχούμε γιατί αυτό ανατρέπει σε βάρος μας την «ισορροπία ισχύος»…

– Οταν, αντίθετα, η Τουρκία ΔΕΝ αγοράζει σύγχρονα όπλα από τις ΗΠΑ (γιατί της έχουν κάνει εμπάργκο), εμείς… πάλι ανησυχούμε, γιατί μπορεί να τα αγοράσει απ’ αλλού, λέει, και να γίνει «ανεξέλεγκτη» από τη Δύση (η οποία, έτσι κι αλλιώς, ΔΕΝ «ελέγχει» την Τουρκία τα τελευταία χρόνια…)

Ολες αυτές οι ανησυχίες δεν είναι αβάσιμες.

Ομως, δεν έχουν καμία σχέση με εξωτερική πολιτική.

Είναι απλώς εκλογίκευση φοβικότητας…

Οταν εκλογικεύεις τους φόβους σου, απλώς οδηγείσαι σε παραλογισμούς.

Πολιτική ασκείς όταν ξεπερνάς τις φοβίες σου! Οχι όταν τις «εκλογικεύεις»…

Και μάλιστα, απέναντι σε μια Τουρκία που ποτέ δεν ήταν τόσο αντίθετη με τη Δύση:

– Εχει προχωρήσει στην κατασκευή ρωσικού πυρηνικού εργοστασίου. Τώρα παραγγέλνει και δεύτερο…

– Δεν εφαρμόζει τις δυτικές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Αντίθετα θέλει να γίνει η ίδια η κυρία δίοδος του ρωσικού αερίου προς την Ευρώπη, σε αντικατάσταση των αγωγών NordStream 1 και 2.

– Εχει ήδη παραλάβει μια συστοιχία πυραύλων S-400 από τη Ρωσία κι έχει παραγγείλει και δεύτερη!

– Κι έχει αρνηθεί να προσυπογράψει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ με Σουηδία και Φινλανδία, θέτοντας όρους που οι κυβερνήσεις τους δεν μπορούν να δεχθούν.

Η Τουρκία έχει ήδη εξαρτηθεί ενεργειακά και εξοπλιστικά από τη Ρωσία όσο ποτέ στο παρελθόν. Κι όσο καμία άλλη νατοϊκή χώρα πλέον.

Η Τουρκία ποτέ δεν ήταν πιο επιθετική κατά της Ελλάδας, ποτέ δεν είχε απομακρυνθεί τόσο από τη Δύση, ποτέ δεν είχε δημιουργήσει τόσους «εχθρούς» γύρω από τα σύνορά της…

– Εξωτερική πολιτική είναι να εκμεταλλευτούμε αυτές τις επιλογές της Τουρκίας προς όφελός μας. Οχι να τις εξορκίζουμε.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Δύο μόνο παραδείγματα:

– Την περίοδο 2012-15, όταν η Ελλάδα δημιούργησε τον στρατηγικό άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ, ΔΕΝ «διαχειριζόμασταν τις φοβίες μας» – δημιουργούσαμε ισχυρά τοπικά ερείσματα εξωτερικής πολιτικής! Μέρος του πολιτικού κατεστημένου στην Αθήνα είχε αντιρρήσεις τότε. Κι όμως επιμείναμε. Και πέτυχε…

– Την ίδια περίοδο, όταν η Ελλάδα δημιούργησε και το στρατηγικό τρίγωνο Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος, μέρος του νατοϊκού κατεστημένου δεν το πολυήθελε. Κι όμως επιμείναμε, έγινε και άντεξε…

Το αν η Τουρκία θα παραμείνει στο ΝΑΤΟ είναι πια ανοικτό.

Δικό μας πρόβλημα είναι μη καταβάλει η Ελλάδα το «κόστος» για να παραμείνει η Τουρκία.

Αλλά στο ΝΑΤΟ υπάρχουν δυνάμεις που έχουν «κουραστεί» από τους τυχοδιωκτισμούς της Τουρκίας. Με αυτούς πρέπει να συμμαχήσουμε.

Οπως υπάρχουν και πολύ σημαντικές χώρες στην περιοχή (ίσως σημαντικότερες από την Τουρκία), όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ, που μπορούν να «αντικαταστήσουν» την Τουρκία ως «περιφερειακοί εταίροι» της δυτικής συμμαχίας. Σε αυτούς πρέπει να προσβλέπουμε…

Αυτά βέβαια για όποιους αναζητούν εξωτερική πολιτική.

Οχι για όσους προσπαθούν, απλώς, να διαχειριστούν τις φοβίες τους…

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης είναι πρώην βουλευτής, σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά