Λάργκο

Ω αφήστε με, αφήστε με να είμαι

πράγμα κανενός

στους παλιούς αυτούς δρόμους

όπου βυθίζεται η νύχτα

Ω αφήστε με, αφήστε με να χαθώ

σκιά μέσα στη σκιά

– τα μάτια

δυο δισκοπότηρα ανυψωμένα

προς το υπέρτατο φως

Και μη με ρωτάτε – μη με ρωτάτε

τι θέλω

και τι είμαι

αν για μένα μες στο πλήθος υπάρχει το κενό

και μες στο κενό το απόκρυφο πλήθος

των φαντασμάτων μου

και μην ψάχνετε – μην ψάχνετε να βρείτε

τι ψάχνω να βρω

αν η ύστατη χλομάδα τ’ ουρανού

μου φωτίζει μιας εκκλησιάς την πόρτα

και με σπρώχνει μέσα να μπω-

Μη με ρωτάτε αν προσεύχομαι

σε ποιον προσεύχομαι

και γιατί προσεύχομαι-

Μπαίνω μονάχα

για να βρω λίγη ανάπαυλα

κι ένα στασίδι και τη σιωπή

που μιλούν τ’ αδελφά πράγματα-

Εξάλλου εγώ είμαι ένα πράγμα,

πράγμα κανενός

που βαδίζει στους παλιούς δρόμους του κόσμου του

-τα μάτια

δυο δισκοπότηρα ανυψωμένα

προς το υπέρτατο φως

Μιλάνο, 18 Οκτωβρίου 1930

Μανώλης Φάμελλος, τραγουδοποιός.

Το βιογραφικό του στο Facebook γράφει «προμεταπολιτευτικός τραγουδοποιός – ιδανικός για πάρτι» και αυτό από μόνο του αποδίδει κάτι από τον (αυτο)σαρκασμό που περνάει στα τραγούδια του. Ξεκίνησε ως μέλος του συγκροτήματος Οι Ποδηλάτες, ενώ από το 1999 ακολουθεί σόλο καριέρα με το άλμπουμ «Καθώς μικραίνει η μέρα». Ακολούθησε το 2000 το «Η ευτυχία είναι αυτό». Ο τελευταίος του δίσκος «Η ζωή ήταν σήμερα» επανακυκλοφορεί σε βινύλιο. Εμφανίζεται στον Ορφέα της Κυψέλης σήμερα με τον Νίκο Ζιώγαλα, τον Γιώργο Ανδρέου στις 4/2 και τον Φίλιππο Πλιάτσικα στις 11/2.