Ενα ερωτηματικό, οι υποκλοπές και οι ανεξάρτητες Αρχές

Χωρίς το ερωτηματικό στον τίτλο του «Μένουμε Ευρώπη;», η εκδήλωση για τις υποκλοπές που συνδιοργανώθηκε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και την Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στο Ινστιτούτο Γκαίτε, με προσκεκλημένους ακαδημαϊκούς που στο παρελθόν είχαν ξεκάθαρα «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» χαρακτηριστικά, ενδεχομένως να μην προσέλκυε τόσο το ενδιαφέρον. Οι αντιδράσεις, όμως, κυρίως για την παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου στο πάνελ με τους Νίκο Αλιβιζάτο, Ιφιγένεια Καμτσίδου και Ξενοφώντα Κοντιάδη έγιναν σημείο συζήτησης για το προοδευτικό Κέντρο και σημείο συνάντησης για εκείνους που δεν θεωρούν πως η κουβέντα αυτή δεν μπορεί να αποκλείει τη μια ή την άλλη πλευρά.

Η απάντηση Βενιζέλου

«Το ότι καλούν εμένα συνιστά μεγάλο βήμα για αυτούς, μια εκδήλωση επιστημονικού σεβασμού προς πολιτικό τους αντίπαλο. Είναι παράδοξο ότι αυτή η κίνηση, έστω και αν υποκρύπτει πολιτική σκοπιμότητα, γίνεται αφορμή για εκδηλώσεις έντονης κριτικής ή και ανοικτής αμφισβήτησης από πολιτικούς μου ομοϊδεάτες, υποτίθεται» ανέφερε στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο Βενιζέλος – δίνοντας τη δική του απάντηση σε όσους τον επέκριναν για την επιλογή του να παραστεί, αναφέροντας ακόμα και τη δίωξή του στη «σκευωρία Novartis»: «Να μην κρίνουν εξ ιδίων τ’ αλλότρια» επεσήμανε, υπενθυμίζοντας ότι δεν ταυτίστηκε με τη ΝΔ, όπως είχε ειπωθεί, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον πρότεινε σε μια Ομάδα υψηλού επιπέδου για το Mέλλον του Συμβουλίου της Ευρώπης που συγκροτήθηκε από τη Γενική Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης και δεν θα συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή ο Αλέξης Τσίπρας «επικαλέστηκε την επιστημονική του θέση για τις υποκλοπές». Σχολιάζοντας τον τίτλο, αλλά και τις πρόσφατες εξελίξεις στις υποκλοπές που οδήγησαν και στην πρόταση δυσπιστίας, τόνισε πως «”Μένουμε Ευρώπη” τελεία, αλλά και άνω και κάτω τελεία. Δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς δημοκρατικές αξίες, χωρίς κράτος δικαίου, χωρίς θεμελιώδη δικαιώματα, χωρίς ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, χωρίς ανεξάρτητες Αρχές (…) Μια πράξη δεν καθίσταται νόμιμη όταν φέρει τα εξωτερικά στοιχεία της νόμιμης πράξης αλλά παραβιάζει το Σύνταγμα και τον νόμο, στερείται αιτιολογίας και δεν σέβεται την αρχή της αναλογικότητας. Συνεπώς οι παρακολουθήσεις των ηγετών του στρατεύματος ήταν παράνομες».

Τόσο ο Βενιζέλος όσο και υπόλοιποι ομιλητές μίλησαν θερμά για τον ρόλο που διαδραμάτισε ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ Χρήστος Ράμμος, του οποίου οι κινήσεις σχολιάζονται αυτές τις ημέρες και από το βήμα της Βουλής. Η Καμτσίδου έκανε λόγο για διαδικασία «σπίλωσής» του, σχολιάζοντας την ως λόγο να «Μένουμε Ευρώπη ως παρίες των πολιτικών και θεσμικών εξελίξεων».

Η ομιλία Αλιβιζάτου

Στη δική του τοποθέτηση ο Νίκος Αλιβιζάτος χαρακτήρισε την Ελλάδα «φιλελεύθερη δημοκρατία», επισημαίνοντας πως είχαμε «σημαντική εναλλαγή κυβερνήσεων με βελούδινο τρόπο. Λίγες χώρες το έχουν πετύχει αυτό, είναι κατάκτηση της Μεταπολίτευσης και πρέπει να την προστατεύσουμε».

Σημείωσε, δε, ότι καμιά εκλογική αναμέτρηση της αντιπολίτευσης, ακόμα και σε συνθήκες ακραίας πόλωσης, δεν έχει αμφισβητηθεί, κάνοντας μια έμμεση αναφορά στους ψιθύρους περί αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Για τον Αλιβιζάτο, «η υπόθεση των υποκλοπών ανέδειξε τα προβλήματα μιας διακομματικής και διαχρονικής νοοτροπίας», καθώς το γεγονός πως η Ελλάδα είναι ουραγός στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ξεκίνησε το 2019.

Από την πλευρά του, ο Ξενοφών Κοντιάδης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον κίνδυνο ορμπανοποίησης της χώρας και έκανε λόγο για πολιτική ευθύνη στο θέμα των υποκλοπών που «είναι αντικειμενική και μη μεταβιβάσιμη»: «Τα στάδια των σκανδάλων αποκαλύπτουν ότι η ανεξέλεγκτη λειτουργία της ΕΥΠ ενσωματώθηκε στο επιτελικό κράτος. Οι ευθύνες είναι αντικειμενικές και θα έπρεπε να έχουν αναληφθεί από τον πολιτικό προϊστάμενο».

Ενταση και διαφωνίες

Και ποια είναι η συνέχεια; Το ακροατήριο δέχτηκε μάλλον με ψυχραιμία τις όποιες διαφορετικές απόψεις ακούστηκαν, έστω και αν η συζήτηση τόσο ανάμεσα στους ομιλητές όσο και αργότερα, την ώρα των ερωτήσεων του κοινού, περιείχε ένταση. «Και να, αδερφέ μου, που μάθαμε να συζητούμε ήρεμα κι απλά;». Η απάντηση όσων βρέθηκαν στο Γκαίτε χθες το βράδυ ήταν «ναι, κι ας διαφωνούμε» – τουλάχιστον μέχρι την επόμενη φορά.