«Aρρωστη αλλά ζωντανή» η δημοκρατία στην Τουρκία

«Η δημοκρατία μας είναι άρρωστη, αλλά ζωντανή», λέει ο Αλί Μπαμπατζάν, ηγέτης του ενός από τα έξι κόμματα της αντιπολίτευσης στην Τουρκία που έχουν συνασπιστεί προκειμένου να θέσουν τέλος στην 20ετή κυριαρχία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Ενα κόμμα που φέρει το όνομα Δημοκρατία και Πρόοδος και – σύμφωνα με τον ίδιο – έχει 180.000 εγγεγραμμένα μέλη.

Μιλώντας στην ισπανική εφημερίδα «El Pais», στο περιθώριο του πρόσφατου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ που διεξήχθη στο Νταβός, ο άνθρωπος ο οποίος επί δέκα και πλέον χρόνια βρισκόταν στο τιμόνι της τουρκικής οικονομίας και το 2019 αποχώρησε καταγγέλλοντας τον νυν πρόεδρο για αυταρχική στροφή, χαρακτηρίζει σημείο καμπής τις επερχόμενες διπλές εκλογές της 14ης Μαΐου.

«Αυτές οι εκλογές είναι σημαντικές για την Τουρκία και για όλους τους υποστηρικτές της δημοκρατίας, τόσο στην Ευρώπη όσο και εκτός αυτής (…) Ευελπιστούμε πως αυτές οι προεδρικές και βουλευτικές εκλογές θα αποτελέσουν μια στιγμή αλλαγής», τονίζει χαρακτηριστικά – σε μια στιγμή που όλοι αναμένουν το όνομα του υποψηφίου που θα βρεθεί απέναντι στον Ερντογάν. Προσθέτει, παράλληλα, ότι ο ίδιος και οι σύμμαχοί του θα κάνουν «ό,τι χρειάζεται για να καταστήσουν τη δημοκρατία εκ νέου νικηφόρα στη χώρα».

«Δεν υπάρχουν περιθώρια νοθείας»

Αναφερόμενος, ταυτόχρονα, στα σενάρια αλλοίωσης της εκλογικής διαδικασίας και του αποτελέσματος από το καθεστώς Ερντογάν, μέσω νοθείας, ο Μπαμπατζάν εμφανίζεται μάλλον καθησυχαστικός. «Το εκλογικό σύστημα στην Τουρκία είναι, σε γενικές γραμμές, αρκετά ασφαλές. Υπάρχουν πολύ λίγοι τρόποι με τους οποίους μπορεί κανείς να αλλάξει τα αποτελέσματα. Γι’ αυτό και έχουμε θέσει ως στόχο μια καθαρή και όχι μια οριακή νίκη. Εφόσον αυτό συμβεί, δεν αναμένω να υπάρξουν προβλήματα».

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι θέσεις που εκφράζει ο Μπαμπατζάν στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής. Πρακτικά, αποφεύγει να διαφοροποιηθεί πλήρως από την τακτική που ακολουθεί σήμερα ο Ερντογάν, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Ειδικότερα, για το ζήτημα του βέτο της Αγκυρας στην ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, επικαλείται «μη πρόσβαση στις πληροφορίες που έχει η κυβέρνηση για την κατάσταση ασφαλείας, όπως και τις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης», για να προσθέσει πως «επιθυμούμε οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ να είναι προσεκτικοί απέναντι στις ανησυχίες μας σε αυτόν τον τομέα».

Οσον αφορά, επίσης, τις στενές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί με τη Μόσχα και τη θέση της Τουρκίας στον πόλεμο Ρωσίας και Ουκρανίας, δίνει έμφαση στο γεγονός ότι η χώρα του βρίσκεται στη μοναδική θέση να μπορεί να συνδιαλέγεται και με τους δύο εμπόλεμους (κάτι που εκμεταλλεύεται και ο Ερντογάν), θεωρώντας πως αυτό αποτελεί «μοναδικό προνόμιο». Τέλος, σε σχέση με την κατάσταση και τις προοπτικές της τουρκικής οικονομίας, τη χαρακτηρίζει «ισχυρή» και εκτιμά πως «με ένα ορθολογικό πρόγραμμα και με μεταρρυθμίσεις εντός του πλαισίου των δημοκρατικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου η Τουρκία μπορεί να δεχθεί μια τεράστια ώθηση».