Ο Νικ Κέιβ εναντίον των αλγορίθμων

Ενοχλημένος με το chatbot ChatGPT, που το τελευταίο διάστημα έχει γίνει viral, φαίνεται πως είναι ο Νικ Κέιβ, χαρακτηρίζοντάς το «βλακεία» αλλά και «μια γκροτέσκα κοροϊδία του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος». Ο μουσικός, γράφοντας προχθές στο newsletter του Red Hand Files, απάντησε στον Μαρκ, έναν θαυμαστή του από τη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος του είχε στείλει ένα τραγούδι γραμμένο από το ChatGPT. Ο Μαρκ, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης, που τροφοδοτούμενη με χιλιάδες δεδομένα μπορεί να συντάξει ένα κείμενο μιμούμενο τον τρόπο γραφής κάποιου προσώπου, έφτιαξε ένα μουσικό κομμάτι «στο στυλ του Νικ Κέιβ». Γεμάτο με σκοτεινές βιβλικές εικόνες, το τραγούδι στο ρεφρέν του ανέφερε τους στίχους «είμαι ο αμαρτωλός, είμαι ο άγιος / είμαι το σκοτάδι, είμαι το φως / είμαι ο κυνηγός, είμαι το θήραμα / είμαι ο διάβολος, είμαι ο σωτήρας».

Ο 65χρονος Κέιβ απευθυνόμενος στον Μαρκ σχολίασε πως δεκάδες άλλοι θαυμαστές του, «οι περισσότεροι διακατεχόμενοι από ένα είδος αλγοριθμικού δέους», του είχαν στείλει αντίστοιχες δημιουργίες παραγωγής ChatGPT, χωρίς όμως να τον ενθουσιάσουν. «Αρκεί να πω ότι δεν αισθάνομαι τον ίδιο ενθουσιασμό γύρω από αυτήν την τεχνολογία» έγραψε ο ίδιος. «Καταλαβαίνω ότι το ChatGPT είναι στην αρχή του, αλλά ίσως αυτός να είναι ο αναδυόμενος τρόμος της τεχνητής νοημοσύνης – ότι θα είναι για πάντα στα σπάργανά της, καθώς η κατεύθυνση θα είναι πάντα προς τα εμπρός, πάντα πιο γρήγορα» συνέχισε ο μουσικός. «Δεν μπορεί να ανατραπεί ή να επιβραδυνθεί, καθώς μας οδηγεί προς ένα ουτοπικό μέλλον, ίσως, ή προς την ολοκληρωτική μας καταστροφή. Ποιος μπορεί να πει ποιο από τα δύο; Κρίνοντας από αυτό το τραγούδι “στο στυλ του Νικ Κέιβ” πάντως, δεν φαίνεται καλό, Μαρκ. Η Αποκάλυψη βρίσκεται καθ’ οδόν. Αυτό το τραγούδι είναι χάλια» επέμεινε.

Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του, ο αυστραλός δημιουργός χαρακτήρισε το ChatGPT μια άσκηση «αντιγραφής σαν παρωδία» αφού, όπως υποστήριξε, «το να γράφεις ένα καλό τραγούδι δεν είναι μιμητισμός, αναπαραγωγή ή συρραφή. Είναι το αντίθετο. Είναι μια πράξη αυτοκτονίας που καταστρέφει όλα όσα έχει προσπαθήσει κανείς να παραγάγει στο παρελθόν. Είναι εκείνες οι επικίνδυνες, συγκλονιστικές αποχωρήσεις που εκτοξεύουν τον καλλιτέχνη πέρα από τα όρια αυτού που γνωρίζει για τον εαυτό του» υπογράμμισε ο Κέιβ. «Αυτό είναι μέρος του αυθεντικού δημιουργικού αγώνα που προηγείται της εφεύρεσης ενός μοναδικού στίχου πραγματικής αξίας. Είναι η κομμένη αναμέτρηση με την ευαλωτότητα, την επικινδυνότητα, τη μικρότητα κάποιου που έρχεται σε αντίθεση με μια αίσθηση ξαφνικής συγκλονιστικής ανακάλυψης. Είναι η λυτρωτική καλλιτεχνική πράξη που ξεσηκώνει την καρδιά του ακροατή, όπου ο ακροατής αναγνωρίζει την εσωτερική λειτουργία του τραγουδιού σαν το δικό του αίμα, τον δικό του αγώνα, τα δικά του βάσανα» αναφέρει εμφατικά.